Της Κατερίνας Μυλωνά
"Οι άνθρωποι καταφεύγουμε στο θεατρο για να επαναπροσδιορίσουμε την σχέση μας με τη ζωή "
Οι άνθρωποι καταφεύγουμε στο θέατρο για να επαναπροσδιορίσουμε την σχέση μας με τη ζωή.
Το παραπάνω περιγράφει, σε συνέντευξή της στην «Π» η ηθοποιός και σκηνοθέτης, Γιώτα Φέστα.
Η Γιώτα Φέστα ερμηνεύει τον Θεατρικό Μονόλογο του Άκη Δήμου «Η Αναγνώριση» απόψε στις 9 στο Πολύκεντρο Νεολαίας του Δήμου Ηρακλείου (Ανδόγεω 2- ισόγειο).
Η ηθοποιός σκηνοθετεί και ερμηνεύει τον μονόλογο του Άκη Δήμου.
Μιλάει στην «Π» για το έργο, τον έρωτα και το θέατρο.
Το έργο γράφτηκε από έναν άντρα και όμως μιλάει για μία γυναίκα. Βλέπουμε ότι αποτυπώνεται η γυναικεία ψυχοσύνθεση;
«Μιλάει για μια γυναίκα και την ίδια στιγμή η γυναίκα μιλάει για έναν άντρα. Βεβαίως και ο συγγραφέας φαίνεται να γνωρίζει πολύ καλά την γυναικεια ψυχοσύνθεση.
Οταν όμως η γυναίκα αυτή μιλάει σε έναν απόντα άντρα, που όμως, όπως λέει και ο Άκης Δήμου είναι "ανυπόφορα παρών" μιλάει έμμεσα και για την ψυχοσύνθεση του άντρα.
Η ηρωίδα είναι μια ιδιαίτερη γυναίκα σε μιά ιδιαίτερη στιγμή της ζωής της, μια πολύ γενναία γυναίκα που τη στιγμή που αρχίζει το εργο αποφασιζει να μιλησει εφ όλης της ύλης».
Θεωρείτε πως ο έρωτας έχει χαθεί σήμερα;
«Πώς θα μπορούσε; Ειναι σαν να λέμε πως έχει χαθεί η άνοιξη.
Κρυβεται, μεταμορφώνεται, αργει να έρθει, αλλά ειναι παντα εκεί...
Σιγουρα εκφραζεται με άλλους τρόπους κάθε εποχή, πιθανόν να φοβομαστε περισσότερο τώρα, και ο φόβος είναι κλειστός για τον έρωτα. Ολοι όμως θα αναζητάμε πάντα κάτι λιγο από την μαγεια του.
Η ηρωίδα της Αναγνώρισης λέει στον πρόλογο της παράστασης "Και ο φόβος ειναι ένας δρόμος κλειστός για τον έρωτα ... ο έρωτας δεν διακρίνεται πιά...", και όταν αρχίζει να μιλαει, με έναν πιο ιδιωτικό τρόπο, ανακαλύπτουμε πόσο καταλυτικός υπήρξε αυτός ο έρωτας στη ζωή της».
Ο έρωτας, ακόμα και ο ανεκπλήρωτος, είναι αναγκαίος για τη ζωή μας;
«Θα έλεγα πως ναι... Ο έρωτας μας κάνει να μιλάμε για τα ανείπωτα, η να πράττουμε τα απαγορευμένα, να θέτουμε ερωτήσεις για τις οποίες δεν υπάρχει απάντηση, να ονειρευόμαστε καινοτομίες, κάνει τον χρόνο να μεγαλώνει, και όλα αυτά συμβαίνουν πολλές φορές και ερήμην του αλλού...
Γιατί ερωτεύεται κανείς αυτόν που ερωτεύεται; Κανείς δεν ξέρει... Και ίσως το ανεκπλήρωτο του έρωτα να είναι και το στοιχείο εκείνο που κάνει τον έρωτα τόσο κυρίαρχο στις ζωές των ανθρώπων».
