- “Η μεγαλύτερη στιγμή τα εγκαίνια του ΒΑΚ”

- “Είμαι γεμάτος και ευτυχισμένος στην Κρήτη αλλά μου λείπει το γήπεδο”



O Ευγένιος Γκέραρντ (Eugène Gerards) ήρθε στην Κρήτη πριν από 29 χρόνια για να δουλέψει ως προπονητής και ρίζωσε για πάντα στο νησί. Είναι από τις περιπτώσεις των ξένων που “ερωτεύτηκαν” σφόδρα την Ελλάδα και αγάπησαν τον τόπο περισσότερο ίσως και από πολλούς ντόπιους.

Αγάπησε όμως παθολογικά και την δουλειά του. Γεννήθηκε στο Μπρούνσουμ της Ολλανδίας στις 27 Μαΐου του 1940 και φοίτησε στη σχολή προπονητών της Κολονίας έχοντας και δίπλωμα Ψυχολογίας. Μέχρι τα 70 του ήταν στους πάγκους αλλά κάποια προβλήματα με την μέση του τον ανάγκασαν να αποσυρθεί στο…ησυχαστήριο του, στην Ελιά. Ως ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε στην ολλανδική Φορτούνα Σίταρντ. Σταμάτησε το ποδόσφαιρο σε ηλικία 32 ετών. Το 1974 πήγε στην Ρόντα ΤΚΚ όπου δούλεψε ως βοηθός. Από το 1985, οπότε και ήρθε στην Ελλάδα, ως το 2000 (Νοέμβριος) ήταν προπονητής του ΟΦΗ με τον οποίο κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας το 1987 και είχε πολλες ευρωπαϊκές συμμετοχές. Το 2001 ανέλαβε τεχνικός σύμβουλος στην ΑΕΚ και το 2002 πήγε στην Κύπρο και στον ΑΠΟΕΛ (τίτλος). Το 2002 ανέλαβε τον Ηρακλή και το 2004 πήγε ξανά στην ΑΕΚ αλλά ως σκάουτερ. Τελευταίος του σταθμός για τον οποίο λέει σήμερα ότι ήταν λάθος του που πήγε ήταν η Παναχαική την οποία ανέλαβε στις 23/2/2010.

Σήμερα ο κ. Γκέραρντ είναι απλός θεατής. Πηγαίνει στο γήπεδο γιατί αυτή είναι η ζωή του και απολαμβάνει τα αγαθά που του προσφέρει αυτός ο ευλογημένος τόπος. Ένας Ολλανδός που είναι πλέον πολιτικογραφημένος Έλληνας και Κρητικός. Ο “Γκεραρντάκης”, που έγραφε και η ετικέτα στα κρασιά που είχε φτιάξει πριν απο μερικά χρόνια. Τον συναντήσαμε στο γυμναστήριο που διατηρεί με την σύντροφο της ζωής του Κατερίνα με αφορμή το αυριανό τραπέζι με τους ρεπόρτερ του ΟΦΗ το 1989 που ήταν στο “Κονάκι” τη βραδιά της βράβευσής του και δέχθηκε με ευχαρίστηση να μας ανοίξει την καρδιά του και να θυμηθεί μαζί μας στιγμές του παρελθόντος. Η «Πατρίς» άλλωστε από την πρώτη στιγμή ήταν δίπλα του, με τον Σώτο Παιδάκη «να είναι ο πρώτος άνθρωπος που τον υποδέχθηκε στο Ηράκλειο» όπως μας είπε. Εμείς τον ευχαριστούμε για αυτή την συνέντευξη και του ευχόμαστε να έχει πάντα την υγειά του...

-Η μεγαλύτερη στιγμή του Έγκε Γκέραρντ στον ΟΦΗ ποια ήταν;

«Ζήσαμε πολλές επιτυχίες με κορυφαία την κατάκτηση του κυπέλλου και τις ευρωπαϊκές εξόδους αλλά η πιο μεγάλη στιγμή για μένα στον ΟΦΗ ήταν όταν έγιναν τα εγκαίνια του ΒΑΚ. Δεν υπήρχε τότε στην Ελλάδα παρόμοιο αθλητικό κέντρο και ήταν πολύ μεγάλη υπόθεση για τον ΟΦΗ να διαθέτει ένα τέτοιο προπονητήριο. Ένιωσα πολύ περήφανος που το έργο αυτό έγινε τόσο γρήγορα πραγματικότητα και είναι μια παρακαταθήκη για την ομάδα».

-Πώς νιώθετε που είστε μαζί με τον Μπάγεβιτς οι μακροβιότεροι προπονητές σε μια ομάδα στην Ελλάδα; Φοβηθήκατε σε κάποια στιγμή ότι μπορεί και να σας διώξουν;

«Όχι δεν φοβήθηκα ποτέ ότι θα φύγω από την ομάδα. Με τον Θόδωρα Βαρδινογιάννη είχαμε μια ιδιαίτερη σχέση εκτίμησης και εμπιστοσύνης. Ήρθαμε πολύ κοντά όταν έκανα το «μπαλονάκι» στην καρδιά ένα χρόνο μετά την άφιξη μου στην Ελλάδα. Δυστυχώς η απώλεια του ήταν μεγάλη για τον ΟΦΗ».

-Ακούγονταν πολλά για τις σχέσεις ΟΦΗ-Παναθηναικού. Δεν σας πείραζαν;

«Δεν με πείραζε που ακούγονταν όλα αυτά. Άλλο ΟΦΗ άλλο Παναθηναϊκός. Δώσαμε παίκτες αλλά πήραμε και πολλούς παίκτες από τον Παναθηναικό και φτιάξαμε πολύ καλή ομάδα. Μην ακούς αυτά που λένε ότι ο ΟΦΗ καθόταν να χάσει από τον Παναθηναϊκό. Ο Θόδωρας Βαρδινογιάννης θυμάμαι μου είχε μια φορά πει πριν από ένα παιχνίδι «σήμερα θέλω να κερδίσεις τον αδερφό μου». Όσο ζούσε αυτός δεν υπήρχε πρόβλημα».



Το μεγάλο «ντιλ» με τον Ντιαρά



-Αναδείχθηκαν και πολλοί παίκτες εκείνες τις εποχές. Για ποιους είστε περήφανος;

«Είναι αρκετοί που έκαναν καριέρα. Θα σταθώ ιδιαίτερα στην περίπτωση του Ντιαρά. Είχαμε στην ομάδα τον Αρούνα Ντιαρά. Μια μέρα μου λέει «μίστερ έχω ένα αδερφό που παίζει μπάλα και είναι καλύτερος από μένα». Είπα ότι για να το λέει έτσι θα έχει δίκιο. Πήγα στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου για να δω ένα παιχνίδι που έπαιζε η εθνική Νέων του Μάλι. Τον είδα και είπα ότι αυτό το παιδί πρέπει να το φέρουμε στο Ηράκλειο. Ήταν μόλις 16 ετών. Τον αγοράσαμε με 15.000 δολάρια. Τον είδαν σε βίντεο σε παιχνίδια της εθνικής Μάλι οι άνθρωποι της Φιτέσε και με πήρε τηλέφωνο ο πρόεδρος της ο Αλμπερτς «Αυτό τον παίκτη τον θέλω» μου είπε και ήρθε στην Ελλάδα. Δώσαμε τον Ντιαρά στην Φιτέσε με 1,5 εκ δολάρια ενώ ο ΟΦΗ πήρε χρήματα και στην συνέχεια από τις μεταπωλήσεις του παίκτη».

-Δεν ήταν όμως ο μοναδικός παίκτης που έκανε μεγάλη καριέρα, έτσι δεν είναι;

«Έφυγαν κι άλλοι παίκτες. Δώσαμε τον Μαχλά στην Φιτέσε, αργότερα πήγε στον Αγιαξ. Ο Νίκι Παπαβασιλείου πήγε στην Νιούκαστλ. Ο Μαρινάκης στον Ολυμπιακό και μετά στην Σεβίλλη. Κι άλλοι παίκτες που μπορεί να έφυγαν ως ελεύθεροι όπως ο Πουρσανίδης είχαν μια πολύ καλή καριέρα».

-Αρα, πρέπει να είστε πολύ ικανοποιημένος για όλα αυτά;

«Υπήρχαν και πράγματα που με πείραξαν. Λέγανε πολλοί τότε ότι ο Γκέραρντ παίρνει μίζες από τις μεταγραφές. Βλακείες Νίκο. Ή μάλλον εγώ ήμουν βλάκας. Η μίζα μου για την μεταγραφή του Ντιαρά ήταν ένα τραπέζι με ψάρια που μου έκανε ο Άλμπερτς όταν ήρθε για να πάρει τον παίκτη. Ο Γκέραρντ δεν πήρε ούτε δραχμή ποτέ από καμιά μεταγραφή».

-Έχετε κάνει λάθη στην πορεία σας όλα αυτά τα χρόνια;

«Ήταν μεγάλο λάθος μου που πήγα στην Παναχαϊκή. Το έκανα για τα χρήματα αλλά το μετάνιωσα. Δεν έχω παράπονο από τον Κούγια, μου φέρθηκε άψογα αλλά αποδείχθηκε ότι ήταν λάθος μου να πάρω αυτή την απόφαση. Ήταν μια δυσάρεστη εμπειρία για μένα».

-Στην θητεία σας στον ΟΦΗ ποιο ήταν το μεγαλύτερο λάθος σας;

«Λάθος μου ήταν όταν είχα πει ότι σταματάω από τους πάγκους για λόγους υγείας. Ήταν και αυτός ένας λόγος που σταμάτησα αλλά το πιο σημαντικό ήταν ότι δεν ήθελα να μείνω καθώς έβλεπα ότι με τον Τζίγκερ στο τιμόνι ο ΟΦΗ δεν θα μπορούσε να περιμένει πολλά πράγματα. Ο Θόδωρας και ο Βαρδής αγαπούσαν τον ΟΦΗ, ο Τζίγκερ δεν είχε το συναίσθημα».

-Έχετε κάποιο όνειρο που δεν εκπληρώσατε ως προπονητής;

«Όχι. Τα έκανα σχεδόν όλα. Έζησα πολύ καλές στιγμές και στον ΟΦΗ και αργότερα στην Κύπρο με το ΑΠΟΕΛ που για λίγο δεν παίξαμε στο Τσάμπιονς Λιγκ. Καλή ήταν και η εμπειρία στην ΑΕΚ».