Στις 23 Νοεμβρίου 1989, την ημέρα που ορκίζεται η νέα οικουμενική κυβέρνηση υπό τον Ακαδημαϊκό Ξενοφώντα Ζολώτα, οι ρεπόρτερ του ΟΦΗ τιμούν στο “Κονάκι” στου Κοκκίνι Χάνι τον Ευγένιο Γκέραρντ, 4 χρόνια μετά την άφιξή του (24 Ιουνίου 1985) στην πόλη μας, και δύο μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδος. Η ομάδα τότε, μετά από 10 αγωνιστικές, βρίσκεται στην 5η θέση της βαθμολογίας με 13β. έχοντας 4 νίκες, 1 ήττα στην έδρα της και 2 νίκες, 1 ισοπαλία και 2 ήττες εκτός.
Τώρα κατά κάποιο τρόπο... “οικουμενική κυβέρνηση” έχουμε (συγκυβέρνηση), η τρόικα επιβάλλει τους όρους της στην Ελλάδα της μεγάλης οικονομικής κρίσης και ο ΟΦΗ έχει κερδίσει 1-0 τον ΠΑΟ στον πρώτο ημιτελικό αγώνα του Κυπέλλου, ενώ στο πρωτάθλημα είναι 6ος (29η αγ.) με 38 β. έχοντας 6 νίκες, 7 ισοπαλίες, 2 ήττες εντός έδρας και 3 νίκες, 4 ισοπαλίες, 7 ήττες εκτός.
Ο Γκέραρντ μπορεί να χώρισε από τον ΟΦΗ τον Νοέμβριο του 2000, μπορεί να πέρασε από ΑΕΚ, ΑΠΟΕΛ, Ηρακλή, Παναχαϊκή, να έβγαλε κρασί (Γκεραλντάκης), να αγόρασε του Σταύρου Συντυχάκη το σπίτι στην Ελιά και να μένει μόνιμα εκεί μαζί με την Κατερίνα του, να έχει δημιουργήσει ένα θαυμάσιο γυμναστήριο (Escape) στην παραλιακή, να έχει περάσει διάφορα με την υγεία του, να, να, να,όμως το τραπέζι εκείνο, 25 χρόνια πριν, δεν το έχει ξεχάσει. Ούτε την μαντινάδα (o Γκέραρντ είναι Κρητικός και το ʽχουμε καμάρι, γιʼ αυτό κι εμείς ευχόμαστε πρωτάθλημα να πάρει) του Σώτου Παιδάκη, ούτε το τραγούδι (Πάντα ονειρευόμουνα πρωτάθλημα να πάρω, όλοι αυτό θα θέλαμε φίλε μας Ολλανδέ κ.λπ.) του Νίκου Παπαδάκη. Γιʼ αυτό αύριο στο “Εν Πλω” το ανταποδίδει και όλοι μας θα μπορέσουμε να θυμηθούμε τα παλιά.
Τότε που όλα ήταν διαφορετικά...
Αντ. Παπ.