«Φωτιές» έχουν ανάψει οι επίμονοι ισχυρισμοί του καταδικασμένου για το πενταπλό φονικό στην Αγία Νάπα της Κύπρου, Τάσου Τσεχιλίδη ότι ο 29χρονος συγκατηγορούμενος του εμπλέκεται στην δολοφονία του δημοσιογράφου Σωκράτη Γκιόλια, τον Ιούλιο του 2010, αλλά και σε μία ακόμα δολοφονία που έγινε στην Κρήτη το 2009.

Σύμφωνα με τα όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας τα τελευταία 24ωρα, ο Τσεχιλίδης επιμένει ότι ο 29χρονος έχει διασυνδέσεις με την τρομοκρατική οργάνωση της Σέχτας Επαναστατών και ισχυρίζεται ακόμα ότι το έγκλημα της Κρήτης είχε αποδοθεί σε ξεκαθάρισμα λογαριασμών, κάτι όμως που δεν ισχύει, σύμφωνα με τα όσα του είχε εκμυστηρευτεί, όπως λέει, ο συγκατηγορούμενος του.

Όλοι αυτοί οι ισχυρισμοί είναι σε γνώση της Κυπριακής Αστυνομίας, το ζητούμενο όμως είναι πώς αντιμετωπίζονται από τις ελληνικές Αρχές, οι οποίες, κατά πληροφορίες, θα επιδιώξουν να συνομιλήσουν μαζί του, αν και διατηρούν επιφυλάξεις ως προς την αξιοπιστία του.

Το περίεργο είναι ότι οι ισχυρισμοί του Τσεχιλίδη τουλάχιστον ως προς την δολοφονία Γκιόλια, δεν είναι πρωτάκουστοι. Για πρώτη φορά άρχισε να διερευνάται η ενδεχόμενη διασύνδεση της υπόθεσης της Κύπρου με την Σέχτα Επαναστών και την εκτέλεση του έλληνα δημοσιογράφου τον Ιούλιο του 2012.

Τι ψάχνουν στην Κρήτη;

Τώρα, σε ό,τι αφορά στην δολοφονία της Κρήτης και στην εμπλοκή του 29χρονου, κατά τους ισχυρισμούς πάντα του Τσεχιλίδη, οι διωκτικές Αρχές του νησιού, σύμφωνα με πληροφορίες της «Π» έχουν μπει άτυπα στην διαδικασία να ανασύρουν παλιούς φακέλους, τους οποίους επανεξετάζουν υπό διαφορετικό πρίσμα.

Διατηρούν τις επιφυλάξεις τους, όμως δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να έχουν κάποια βάση τα όσα ισχυρίζεται ο κρατούμενος καθώς, όπως σχολιάζουν, «ποτέ κανείς δεν ξέρει».

Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι υπάρχουν κάποιες ισχνές υποψίες για έγκλημα που έχει διαπραχθεί στην δυτική Κρήτη, το οποίο επανεξετάζεται με πολλή προσοχή επειδή όλα δείχνουν ότι το θύμα εκτελέστηκε από πληρωμένο δολοφόνο. Η συγκεκριμένη υπόθεση ουδεμία σχέση έχει με τρομοκρατία-επειδή ο 29χρονος φέρεται να είχε σχέσεις με οργανώσεις ένοπλης πάλης-αλλά περισσότερο εξετάζεται ως περίπτωση «συμβολαίου θανάτου».

Ε.Κ.