Υπάρχει κάποια αντιστοιχία σε όσα περιγράφονται στο έργο και στο χώρο του θεάματος στη χώρα μας;

«Σίγουρα ακούγεται κάτι μακρινό το Χόλιγουντ, αλλά νομίζω πως ο οποιοσδήποτε ελεύθερος επαγγελματίας και άνθρωπος, ο οποίος δουλεύει σε οποιαδήποτε δουλειά θα βρει στους ήρωες ένα δικό του κομμάτι . Άνθρωποι που δουλεύουν σε ένα οποιοδήποτε γραφείο θα μπορούσαν να βρίσκονται στη θέση τους. Διεκδικούν και κάνουν όνειρα μέσα από τη δουλειά τους, αναγνωρίζουν τις προσωπικότητες και τα σχέδια των ηρώων. Είναι άνθρωποι με φιλοδοξίες που θέλουν να προχωρήσουν, απλώς ο καθένας τις φιλοδοξίες του τις ορίζει διαφορετικά και ο τρόπος που προσπαθεί να τις κατακτήσει διαφέρει αλλά σίγουρα είναι πολύ αναγνωρίσιμοι οι χαρακτήρες τους. Φαίνονται στην αρχή από απόσταση, τους βλέπουμε, αλλά πολύ γρήγορα καταλαβαίνουμε ότι είναι και δικοί μας άνθρωποι, μοιάζουμε σε εκείνους κι αυτοί σε μας. Ο Μάμετ πάντα το κάνει στα έργα του, πάντα ανοίγει την παλέτα του και κάνει πανανθρώπινο το ζήτημα».