Toυ Γιάννη Σπανάκη

Σύμφωνα με τον προϊστάμενο του τμήματος για την αστική ανάπτυξη και το περιβάλλον, Μicxhael Tielke, από τους 1,2 τόνους απορριμμάτων που παράγονται ετησίως, οι 500.000 τόνοι πάνε στην καύση

Την ώρα που η Ελλάδα πασχίζει να λύσει ολοκληρωτικά το πρόβλημα της διαχείρισης των απορριμμάτων και βρίσκεται σε φάση μεταξύ σχεδιασμού και πληρωμής προστίμων που έχει επιβάλει στη χώρα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τα εγχώρια κακώς κείμενα, το Βερολίνο έχει αναγάγει τη διαχείριση των απορριμμάτων σε οικονομικό μοχλό της πόλης και του κρατιδίου.

Η Δημοτική Επιχείρηση Καθαριότητας έκανε ετήσιο τζίρο το 2012, από τα τέλη που πληρώνουν τα ιδιωτικά νοικοκυριά, 542 εκατομμύρια ευρώ και πλήρωσε τους 5.331 εργαζόμενους με 164 εκατομμύρια ευρώ. Με απλά μαθηματικά ο κάθε εργαζόμενος στοίχισε στην επιχείρηση περισσότερα από 30.000 ευρώ το χρόνο. «Προσέχουμε τους εργαζόμενους και το δείχνουμε, ενώ παράλληλα συμβάλλουμε και στην οικονομία του Βερολίνου» δήλωσε η υπεύθυνη επικοινωνίας της Δημοτικής Επιχείρησης κ. Thumler. Εξίσου καλά αμειβόμενοι είναι και οι εργαζόμενοι στις θυγατρικές εταιρίες καθαριότητας, που διέπονται από ένα ιδιωτικό καθεστώς και έχουν ένα μικρό μερίδιο στη διαχείριση, πρόσθεσε ο Προϊστάμενος του Τμήματος για την Αστική Ανάπτυξη και το Περιβάλλον, στο κρατίδιο του Βερολίνου, Michael Thielke.

Για τη διαχείριση των απορριμμάτων, την καθαριότητα γενικότερα επιβαρύνεται ο πολίτης, το ομοσπονδιακό κράτος ούτε εισπράττει, ούτε και πληρώνει, απλά προσφέρει τις υποδομές, τονίζει μʼ έμφαση ο κ. Thielke.

Τα νούμερα

Η υπηρεσία Καθαριότητας του Βερολίνου συγκεντρώνει ετησίως από μια έκταση 890 τετραγωνικών χιλιομέτρων, 1,2 εκατομμύρια τόνους απορριμμάτων, τα οποία παράγουν τα 3,2 εκατομμύρια Βερολινέζοι, οι πολυπληθείς επισκέπτες που ξεπερνούν τις 22 εκατομμύρια διανυκτερεύσεις, τα 150.000 τετράποδα και τα 350.000 δέντρα που βρίσκονται έκτος πάρκων. Παρεμπιπτόντως κάθε Φθινόπωρο τα παραπάνω δέντρα ρίχνουν 100.000κυβικά μέτρα φύλλα, που γεμίζουν 2.000 βαγόνια του τρένου και τα οποία πηγαίνουν σε κομποστοποίηση.

Η δημοτική επιχείρηση μʼ ένα στόλο 1623 οχημάτων είναι υπεύθυνη για τα ιδιωτικά νοικοκυριά, τις μικρές επιχειρήσεις και τους δρόμους, πλην των μικρών οδών τους οποίους καθαρίζουν οι κάτοικοι και όταν δεν το πράττουν επιβαρύνονται με πρόστιμα.

Ένα μέσο νοικοκυριό στο Βερολίνο πληρώνει τέλη καθαριότητας περί τα 370 ευρώ ετησίως, ενώ σε άλλες πόλεις τα τέλη μπορεί αν φτάσουν και στα 600 ευρώ.

Σύμφωνα με την υπεύθυνη επικοινωνίας της δημοτικής επιχείρησης κ. Thumler, στο Βερολίνο η διαχείριση των απορριμμάτων είναι φθηνή, καθώς το κόστος υπολογίζεται σε 22,92 ευρώ το κυβικό, ενώ για παράδειγμα στο Ντίσελντορφ το κόστος ανεβαίνει στα 59,97 ευρώ.

«Πουλάμε ατμό για θέρμανση, ξύλα, σίδερα και χαρτιά, διαφορετικά η τιμή στα τέλη θα ήταν συν 5,2%» τόνισε η κ. Thumler. Σύμφωνα με την ίδια, αρχή της επιχείρισης ειναι τα χαμηλά τέλη και πυλώνες: το οικολογικό προφίλ, η καλή ποιότητα υπηρεσιών και η κοινωνική προσφορά. Η ίδια πρόσθεσε ότι από τη διαχείριση των απορριμμάτων παράγονται καύσιμα με τα οποία κινούντα τα μικρά οχήματα της υπηρεσιας.

Με τον τρόπο αυτό -είπε- γλυτώνουμε ετησίως 2,5 εκατομμύρια λίτρα πετρελαιο και παράλληλα δεν επιβαρύνουμε το περιβάλλον.

Πού πάει τι

Σύμφωνα με τον κ. Michael Thielke, από τους 1,2 τόνους απορριμμάτων που παράγονται ετησίως, οι 500.000 τόνοι πηγαίνουν στην καύση. Ο ατμός της καύσης πηγαίνει στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, όπως και τα υλικά της καύσης πηγαίνουν σε εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας, ενώ η τέφρα χρησιμοποιείται στην οδοστρωσία.

Στη μηχανική φυσική επεξεργασία (υπάρχουν δύο μονάδες) πηγαίνουν 320.000 τόνοι.

Για βιολογική επεξεργασία πηγαίνουν 60.000 τόνοι φύλλα και οργανικά υλικά. Από το φυσικό αέριο που εκλύεται κινούνται 150.000 οχήματα.

Τα χαρτιά που συγκεντρώνονται υπολογίζονται σε 120.000 τόνους, οι οποίοι πάνε στην ανακύκλωση.

Υποδομές

Το Βερολίνο διαθέτει ένα εργοστάσιο καύσης, που λειτουργεί μέσα στην πόλη από το 1971 και το οποίο ανακαινίστηκε το 2012. Παράλληλα εντός πόλεως λειτουργούν 5 ακόμα μονάδες (τρεις μηχανικές, μια οργανική και ένας σταθμός μεταφόρτωσης απορριμμάτων). Παλαιότερα περιμετρικά της πόλης λειτουργούσαν τρεις χωματερές, οι οποίες και καταργήθηκαν το 2005, οπότε απαγορεύτηκε η εναπόθεση. «Αυτές οι τρεις χωματερές θα μας ταλαιπωρούν για γενιές. Παρά το γεγονός ότι κερδίζουμε ενέργεια αφού το αέριο που εκλύεται ακόμα, χρησιμοποιείται για τη θέρμανση, η χωματερή είναι το χειρότερο έγκλημα για το περιβάλλον» δήλωσε η κ. Thumler.

Το Βερολίνο διαχειρίζεται τα μπάζα από κοινού με το κρατίδιο του Βρανδεβούργου σε μια χωματερή.

Επίσης υπάρχουν και 15 σταθμοί όπου οι κάτοικοι πάνε ηλεκτρικές συσκευές και άλλα βαριά αντικείμενα των σπιτιών, όπου γίνεται ο διαχωρισμός και η επεξεργασία.

Πού μπαίνουν οι ιδιώτες

Τα βιομηχανικά απόβλητα διαχειρίζεται επίσης από κοινού με το Βρανδεμβούργο μια ιδιωτική εταιρία, που έχει συσταθεί για τη διαχείριση των επικίνδυνων απορριμμάτων , η οποία και γίνεται σε ειδικό εργοστάσιο στην άκρη της πόλης.

Το γυαλί, το πλαστικό και τις συσκευασίες διαχειρίζεται ιδιωτική εταιρία. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε επίπεδο ομοσπονδιακού κράτους, η διαχείριση των συσκευασιών έφυγε από τους δήμους και στήθηκε ένα ιδιωτικό σύστημα με βάση των ανταγωνισμό των πολιτών. Η κομποστοποίηση στα σπίτια επιτρέπεται εάν η οσμή δεν επηρεάζει τους γείτονες, αλλά γενικά η κομποστοποίηση είναι περιορισμένη γιατί προκαλεί πρόβλημα στο κλίμα.

Σε ό,τι αφορά το νέφος στο Βερολίνο, η κατάσταση είναι οριακή. Όπως εξήγησε ο κ. Michael Thielke, η πόλη μπορεί να ξεπερνά τα όρια των επιτρεπόμενων σωματιδίων 35 ημέρες το χρόνο και μόλις μια εβδομάδα από τα Χριστούγεννα το είχε ξεπεράσει 28 φορές. Συνεπώς- κατέληξε- για το 2013 φτάσαμε στα όρια αλλά δεν τα ξεπεράσαμε, καθώς είμαστε εντός των ορίων που επιβάλλει η νομοθεσία.