Του Κώστα Μπογδανίδη

Eρχονται 15 χρόνια στην Κρήτη οι Γερμανοί φιλέλληνες για να μαζέψουν… ελιές και να δουν από κοντά τον κόπο των αγροτών, να δουν πώς βγαίνει το καλύτερο ελαιόλαδο στον κόσμο. Αλλά φέτος οι “εργάτες- επιστήμονες” της Ακαδημίας «Τόμας Μόρους» είχαν την ευκαιρία να νιώσουν και τον… πόνο, την απελπισία των Κρητικών ελαιοπαραγωγών που δεν είχαν λαδι ούτε για το σπίτι τους!
“Ηρθαμε και φέτος με 30 άτομα από την περιοχή της Βεστφαλίας για να ραβδίσουμε ελιές, να δούμε από κοντά την παραγωγή σε όλα τα στάδια, χωράφι, λιομάζωμα, ελαιοτριβείο, αλλά πόνεσε η ψυχή μας. Οι φίλοι μας οι Γερμανοί πήραν μια μικρή ιδέα για τον κόπο του Κρητικού που πάει χαμένος, να περιμένει όλη την χρονιά και να μην βγάζει τίποτα”, λέει ο κ. Σταμάτης Λυμπερόπουλος, πρωτοπόρος του κινήματος που εδώ και 15 χρόνια φέρνει ανθρώπους να γνωρίσουν από κοντά την Κρήτη!
Όπως ο ίδιος εξηγεί “η φετινή χρονιά είναι η χειρότερη για τους ελαιοπαραγωγούς της Κρήτης και όλοι μας μοιραστήκαμε τον πόνο των παραγωγών που ορισμένοι δεν βρήκαν ελιές για να βγάλουν ούτε το λάδι της χρονιάς τους”.
Η αλήθεια είναι ότι αυτό που συνέβη φέτος κανένας και από τους παλιότερους δεν το θυμάται. Σε ορισμένες περιοχές δεν υπάρχει ελιά ούτε για δείγμα! Κι ευτυχώς για τους Γερμανούς της “Τόμας Μόρους” που ο Δημοσθένης Σαπουντζάκης στους Ζωφόρους (εκεί είναι κάθε χρόνο το ορμητήριο τους) είχε μεριμνήσει να κρατήσεις κάποιες ρίζες ελιές αράβδιστες για να μπορέσουν οι επισκέπτες να πάρουν έστω μια ιδέα για το τι σημαίνει συλλογή ελαιοκάρπου.
“Και το ευχαριστώ είναι λίγο για τον Δημοσθένη. Διότι εάν ερχόμασταν χωρίς να υπάρχει μια ελιά έστω να ραβδίσουμε θα ήταν μεγάλη απογοήτευση και για εκείνους”, τόνισε ο κ. Λυμπερόπουλος.
“Αυτός είναι ο σκοπός μας. Μέσα από τη δουλειά και την κούραση να δουν όλη τη διαδικασία. Να μάθουν πώς βγαίνει αυτό το ευλογημένο προϊόν. Αυτό κάνουμε κάθε χρόνο και πιστέψτε με είναι μεγάλη διαφήμιση για την Κρήτη και την Ελλάδα”, ανέφερε ο κ. Λυμπερόπουλος.
Το γκρουπ των 30 ατόμων πήγε και στο ελαιοτριβείο, αλλά και στο Θραψανό στου κ. Πλουμάκη για να δουν από κοντά τη διαδικασία της αγγειοπλαστικής.
Οι Γερμανοί... ραβδιστές που είναι διαφόρων επαγγελμάτων, γιατροί, ερευνητές, καθηγητές, φαρμακοποιοί, βιολόγοι, παρέχουν εθελοντικά βοήθεια σε Κρήτες αγρότες και μετά οι ίδιοι γίνονται διαφημιστές του νησιού και των προϊόντων.
«Διάβαζα μία έρευνα από τον τηλεοπτικό σταθμό της Βαυαρίας, που έλεγε ότι καθένας που έρχεται στην Ελλάδα επηρεάζει θετικά ή αρνητικά 97 άτομα», καταλήγει ο κ. Λυμπερόπουλος.