Λονδίνο, Άμστερνταμ ή Βερολίνο; Η ταξιδιάρα ψυχή επέλεξε την χριστουγεννιάτικη πρωτεύουσα του Ομοσπονδιακού κράτους της Γερμανίας, όχι με κριτήρια τουριστικής αναψυχής, αλλά επειδή η μέχρι το 1989 διχοτομημένη πόλη κρύβει και άλλα ενδιαφέροντα, θεατά και αθέατα.
Ο καιρός ήταν σύμμαχος για την περιπλάνηση αφού αν και παραμονές Χριστουγέννων τη μάχη των εντυπώσεων κέρδισε ο ήλιος (!), παραμερίζοντας τα χιόνια και τις βροχές. Ήλιος με δόντια μεν, αλλά ήλιος.
Προφανώς και η λάμψη του έκρυβε καλά το χρεοκοπημένο κρατίδιο του Βερολίνου (ναι καλά διαβάζετε), εξέλιξη την οποία πολλοί αγνοούν, αφού προφανώς και οι ίδιοι οι Βερολινέζοι δεν μεμψιμοιρούν, ενώ παράλληλα τα αμέτρητα εργοτάξια στην ανατολική και δυτική πλευρά της πόλης, παραπέμπουν σε μια εικόνα αέναης ανάπτυξης.
Και όσοι παραδέχονται την χρεοκοπία το κάνουν με χιούμορ και καλή διάθεση. Όπως ο δήμαρχος της πόλης, που έχει δηλώσει εντελώς απενοχοποιημένα ότι «μπορεί να είμαστε φτωχοί, αλλά είμαστε και sexy»!
Και αν η συνταγή θεωρηθεί επιτυχημένη τότε στην Ελλάδα κάτι δεν κάνουμε καλά…
Το χρέος του Βερολίνου είναι μεγαλύτερο από αυτό της Ελλάδας, αλλά η καθημερινότητα των Βερολινέζων δεν έχει καμία σχέση με αυτή των Ελλήνων. Προφανώς και τα μεγέθη είναι διαφορετικά, ενώ οι δομές και οι υποδομές δεν μπορούν να συγκριθούν με τα καθʼ ημάς. Οι κάτοικοι του Βερολίνου ούτε τις δουλειές τους έχασαν, ούτε συνωστίζονται σε ουρές συσσιτίων ούτε και θερμαίνονται με μαγκάλια. Μπορεί το κρατίδιο να έχει χρεοκοπήσει, αλλά οι ρυθμοί του δεν έχουν πέσει, το αντίθετο. Οι γερανοί και στις δύο πλευρές της πόλης αποτελούν ένα μόνιμο ντεκόρ και μαρτυρούν μια συνεχή εξέλιξη έργων. Έργων μεγάλων και δαπανηρών, που χρηματοδοτούνται από εθνικά και ιδιωτικά κεφάλαια. Το κράτος της Ομοσπονδιακής δημοκρατίας ενισχύει τις υποδομές της πρωτεύουσας του και οι ιδιώτες φτιάχνουν ουρανοξύστες μέχρι τον ουρανό.
Με την πτώση του τείχους η πλειονότητα των έργων γινόταν στην ανατολική πλευρά, που έγινε μόδα μεμιάς. Είκοσι τέσσερα χρόνια μετά τα έργα συνεχίζονται στο ανατολικό Βερολίνο, ενώ τα τελευταία χρόνια η δυτική πλευρά που σχεδόν είχε εγκαταλειφτεί παίρνει τη ρεβάνς. Στην κεντρική πλατεία του δυτικού Βερολίνου τα παλιά κτίρια αντικαθίστανται με γεωμετρική πρόοδο από μοντέρνα και πολυώροφα για να στεγάσουν επιχειρήσεις και πολυεθνικές εταιρίες. Η Ποτσδάμερ Πλατς, φυσικό όριο του τείχους έχει μετατραπεί σε new city, με σημείο αναφοράς το Sony Center με τον μπλε θόλο που στέκεται στον αέρα. Γύρω γύρω ουρανοξύστες που παραπέμπουν σε άλλες πολιτείες.
