Της Κατερίνας Μυλωνά
Ένα βήμα πιο κοντά στη σύνθεση φαρμάκων που θα καταπολεμήσουν τον καρκίνο βρίσκεται η ερευνητική κοινότητα, μετά την ανακάλυψη ενός γονιδίου το οποίο «καθοδηγεί» την ανάπτυξη των καρκινικών όγκων σε τουλάχιστον 1% όλων των ασθενών.
Στην ερευνητική ομάδα συμμετείχε η Ηρακλειώτισσα επιστήμονας, Στέλλα Λεμπιδάκη, η οποία μιλά στην «Π» για την ανακάλυψή της αλλά και την έρευνα στην Ελλάδα και τη Μ. Βρετανία, όπου βρίσκεται σήμερα.
Τι σημαίνει για τους ασθενείς η συγκεκριμένη ανακάλυψη;
«Ανακαλύψεις όπως αυτή, μας βοηθούν να κατανοήσουμε το γενετικό υπόβαθρο του καρκίνου. Κάτι τέτοιο είναι απαραίτητο για την ανακάλυψη νέων φαρμάκων που θα στοχεύουν στο να καταστρέψουν τα συγκεκριμένα τα καρκινικά κύτταρα αφήνοντας ανέπαφα τα φυσιολογικά κύτταρα του οργανισμού του ασθενούς».
Βρισκόμαστε ένα βήμα πιο κοντά στη θεραπεία του καρκίνου;
«Αναμφισβήτητα τα τελευταία χρόνια η χρήση νέων τεχνολογιών γενομικής και η δυνατότητα επεξεργασίας μεγάλου όγκου δεδομένων, εργαλεία που δεν υπήρχαν στο παρελθόν, έχουν δώσει μεγάλη ώθηση στην έρευνα για τον καρκίνο. Παρʼ όλα αυτά, έχουμε να μάθουμε πολλά ακόμα, ώστε να φτάσουμε στο σημείο να μπορούμε να θεραπεύσουμε κάθε εκφανση της ασθένειας».
Ποιοι είναι οι τομείς της δικής σας δραστηριότητας;
«Η έρευνά μου επικεντρώνεται στη μελέτη της κυτταρικής σηματοδότησης κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης ενός οργανισμού φιλοδοξώντας να ταυτοποιήσω γονίδια που είναι απαραίτητα για τη διαδικασία αυτή. Στην παρούσα φάση μελετάω γονίδια των οποίων η μετάλλαξη αποσυντονίζει κυτταρικούς μηχανισμούς και οδηγεί στην καρκινογένεση σε κύτταρα του αιμοποιητικού συστήματος».
Διαπιστώνετε πως η στήριξη των ερευνητικών κέντρων της Βρετανίας από το κράτος είναι ισχυρότερη από εκείνη της χώρας μας;
«Η στήριξη των ερευνητικών κέντρων στη Βρετανία καθώς και σε κάθε άλλη χώρα της Ευρωπαϊκης Ένωσης είναι σαφώς ισχυρότερη από αυτή των ελληνικών ερευνητικών κέντρων. Αυτός είναι και ένας από τους βασικούς λόγους που αποφάσισα να κάνω τις μεταπυχιακές μου σπουδές στο εξωτερικό. Το επίπεδο της βιοϊατρικής έρευνας στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στη Κρήτη, είναι εξαιρετικά υψηλό αλλά δυστυχώς η αποτελεσματικότητα μειώνεται λόγω της έλλειψης πόρων. Κάτι το οποίο βρίσκω εξαιρετικά θλιβερό.
Όταν ξεκίνησα το μάστερ μου στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης εξεπλάγην με το πόσα πράγματα θεωρούνταν κεκτημένα και αυτονόητα. Αντιδραστήρια και υπηρεσίες που στα ερευνητικά κέντρα της Ελλάδας που έχω εργαστεί έπρεπε να παρασκευάζουμε οι ίδιοι διότι δεν ευκαιρούσαμε να τα αγοράσουμε στην ήδη παρασκευασμένη μορφή τους. Παρʼ όλʼ αυτά και στη Βρετανία η χρηματοδότηση της επιστημονικής έρευνας έχει μειωθεί αρκετά επηρεασμένη από την οικονομική κρίση».
