Σήμερα, 27 χρόνια μετά, στην είσοδο του χωριού «Τσέρνομπιλ» υπάρχει ένα μνημείο με 132 - όσα και τα χωριά που εκκενώθηκαν και που ποτέ δεν επανακατοικήθηκαν- μεταλλικούς κυκλικούς κεροστάτες, που ανάβουν με κεριά μια φορά τον χρόνο, την ημέρα της μαύρης επετείου για όλη την ανθρωπότητα, στην μνήμη των χιλιάδων θυμάτων, αλλά και των ηρωικών πυροσβεστών και των ανδρών των σωμάτων ασφαλείας που πρώτοι έσπευσαν να σβήσουν απροστάτευτοι τον 4ο αντιδραστήρα, με ολέθρια για αυτούς αποτελέσματα.

Στο σημείο υπάρχει επίσης ένα άλλο μνημείο όπου αναπαρίσταται η εικόνα με τους πρώτους τρεις πυροσβέστες που εισήλθαν στον καιόμενο πυρηνικό σταθμό με τις μάνικες για να σβήσουν την φωτιά. Ο ένας δεν βρέθηκε ποτέ, καθώς εκτιμάται ότι εξαϋλώθηκε από την ραδιενεργή ακτινοβολία, ενώ οι άλλοι δυο, βρέθηκαν νεκροί αλλά ολοσχερώς καμένοι, όπως αναφέρει ο Ουκρανός αξιωματούχος Στάνισλαβ Χικστέλο ο οποίος ανέλαβε το έργο της μεταφοράς της αποστολής στη μοιραία πόλη του Τσέρνομπιλ, που δημιουργήθηκε από τις σοβιετικές αρχές για την λειτουργία των τεσσάρων πυρηνικών σταθμών. Επίσης, στο ίδιο σημείο εισόδου στη πόλη έχουν στηθεί 132 μεγάλοι λευκοί σταυροί, που συμβολίζουν τα 132 χωριά που εκκενώθηκαν αμέσως μετά την πυρηνική καταστροφή.

Σε μερικούς σταυρούς μάλιστα υπάρχουν μόνιμα λίγα λουλούδια, που συμβολίζουν την επιστροφή μερικών κατοίκων σε συγκεκριμένα χωριά, καθώς η ουκρανική κυβέρνηση μόλις πριν από δυο χρόνια επέτρεψε σε κατοίκους των χωριών αυτών, που η ηλικία τους όμως είναι πάνω από 65 ετών, να γυρίσουν με δική τους ευθύνη στις πατρογονικές τους εστίες.

Μέχρι σήμερα-όπως είπε στα μέλη της αποστολής ο Στάνισλαβ Χικστέλο- έχουν επιστρέψει στα 132 φρουρούμενα από τον ουκρανικό στρατό χωριά με τους 140.000 κατοίκους το 1986 πέριξ του Τσέρνομπιλ, μόλις 240 άνθρωποι όλοι τους όμως με μεγάλη ηλικία… Οι 32 από αυτούς με δική τους ευθύνη κατοικούν στην ομώνυμη πόλη, το Τσέρνομπιλ, που απέχει μια “ανάσα” από τους πυρηνικούς αντιδραστήρες.