Του Γιάννη Ζωράκη

«Δεν πρόκειται να βγούμε από την κρίση ούτε σε δέκα χρόνια και δεν πρόκειται να αλλάξει η Ελλάδα, αν δεν φύγουν όλοι οι πολιτικοί που συντηρούν ένα σύστημα το οποίο σάπισε».

Αυτό υποστηρίζουν νέοι φοιτητές, που βιώνουν την κρίση,που δυσκολεύονται να αντεπεξέλθουν στις σπουδές τους, που δεν ξέρουν ποιο είναι το αύριο που τους επιφυλάσσει η χώρα. Έχοντας δεχτεί την ιδέα ότι μετά από τέσσερα χρόνια, όταν ολοκληρώσουν τις σπουδές τους, θα προστεθούν στη λίστα των ανέργων, οι φοιτητές μιλώντας στην «Π» δηλώνουν έτοιμοι να φύγουν στο εξωτερικό προκειμένου νʼ αναζητήσουν ένα καλύτερο αύριο. Σκεπτόμενοι αν υπάρχει κάποιος τρόπος να αλλάξουν τα πράγματα, η απάντηση είναι μία και μόνη: να φύγουν λένε όλοι οι πολιτικοί που είτε νέοι, είτε παλιοί, συνεχίζουν να δίνουν τροφή σε ένα σάπιο σύστημα.

Οι νέοι δεν πιστεύουν σε κανένα κόμμα, αλλά ούτε και πιστεύουν πως υπάρχει κάποιος ηγέτης σωτήρας για να δώσει λύσεις στη χώρα. Σε σχέση με το τι θα ζητούσαν από έναν πολιτικό, αν μπορούσε να τους το πραγματοποιήσει, απαντούν πως «οι πολιτικοί μόνο βρισιές αξίζουν, αφού ζουν και λειτουργούν για να συντηρήσουν απλά ένα ψέμα και να συνεχίσουν το ίδιο θέατρο προς το λαό που παίζεται στη χώρα χρόνια».

Η «Π» συνάντησε μια παρέα νέων φοιτητών, τον Γιάννη Λυρώνη, την Άννα Μαρία Μοσχάκη, τη Μαρία Σαρχώση και τον Χρυσόστομο Γαϊτάνη, για να ακούσει τις ανησυχίες και τις απόψεις τους, αλλά και για να δώσει το λόγο στη νέα γενιά να εκφραστεί. Οι απόψεις που καταγράφονται είναι όχι μόνο ενδιαφέρουσες, αλλά και σοκαριστικές σε πολλές περιπτώσεις. Ας δούμε όμως τι υποστηρίζουν οι νέοι.

Για τις εκλογές

Μόνο ο Χρυσόστομος Γαϊτάνης ψήφισε συνειδητά ένα κόμμα, όχι όπως λέει για να αλλάξει τα πράγματα, αλλά γιατί η οικογένεια του στηρίζει τη συγκεκριμένη παράταξη. Τα υπόλοιπα παιδιά ψήφισαν κόμματα «άκυρα» για να μη χαθεί άδοξα η ψήφος τους.

«Το σύστημα είναι για αποχή, διότι δεν αλλάζει τίποτα, αλλά δεν δεχόμαστε να ρίξουμε λευκό και να συνεχίζει η ίδια κατάσταση χωρίς αντίδραση» υποστηρίζουν οι τέσσερις νέοι.

«Ψήφισα ένα κόμμα, αλλά σε τέτοια εποχή που είμαστε ό,τι και να ψηφίσουμε είναι το ίδιο» αναφέρει ο Γιάννης Λυρώνης.

«Ψήφισα κάτι τελείως άκυρο που δεν ήξερα καν τι αντιπροσωπεύει και που απλά έτυχε εκείνη τη στιγμή» λέει η Μαρία Σαρχώση. Με την ίδια λογική ψήφισε και η Άννα Μαρία Μοσχάκη.

Για τη λύση

Καμία λύση δεν βλέπουν οι νέοι για τη χώρα και το πολιτικό σύστημα. Στην ερώτηση αν πιστεύουν πως υπάρχει κάποιο κόμμα ή κάποια συνεργασία κομμάτων ικανή να δώσει λύση στην Ελλάδα, όλοι απαντούν κατηγορηματικά όχι, πιστεύοντας πως το ισχύον σύστημα δεν μπορεί ποτέ να σώσει τη χώρα.

«Οι πολιτικοί ακόμα δεν έχουν καταλάβει πως ό,τι και να λένε τελικά εξυπηρετούν το ίδιο σύστημα, έστω και λίγο διαφορετικά» υποστηρίζουν οι νέοι και τονίζουν: «Οι αλλαγές πρέπει να γίνουν συνολικά, γιατί αυτό που έχουμε τώρα, όποιος κι αν είναι στα πράγματα, λύσεις δεν μπορεί να δώσει».

Την ίδια άποψη έχει και ο Χρυσόστομος Γαϊτάνης, παρά το γεγονός ότι ψήφισε συνειδητά.

«Ξέρω πως δεν αλλάζουν τα πράγματα επειδή ψήφισα ένα συγκεκριμένο κόμμα. Ξέρω πως όσα μας είπαν πριν τις εκλογές ήταν ψέματα και πως κανείς δεν ενδιαφέρεται για τη χώρα πραγματικά. Αλλά αυτός ο βουλευτής στο Δήμο μου, μπορεί και να μας βοηθήσει σε μικρά πράγματα που έχουμε ανάγκη» αναφέρει αποστομωτικά.

Για την κρίση

Όλοι οι φοιτητές ζουν τις συνέπειες της κρίσης. Όλοι έχουν μειώσει έξοδα και εξόδους, αλλά πιστεύουν πως πλέον η κατάσταση δεν είναι τόσο τραγική, όχι γιατί υπάρχουν χρήματα, αλλά γιατί όλοι βρίσκονται στην ίδια μοίρα.

«Μάθαμε να ζούμε με την κρίση» αναφέρουν. «Όχι πως δεν στερούμαστε. Αλλά στερούνται όλοι. Κάνουμε υπομονή και περιμένουμε» προσθέτουν.

Για το μέλλον τους

«Αν καταφέρουμε να τελειώσουμε τις σχολές μας, γιατί από οικονομική άποψη είναι δύσκολο, τότε ξέρουμε πως θα προστεθούμε στους δείκτες των ανέργων» υποστηρίζουν οι φοιτητές.

«Όταν βλέπουμε συμφοιτητές μας να μη βρίσκουν καν πρακτική, στην οποία μπορεί και να μην πληρώνεσαι, πώς να έχουμε ελπίδες για δουλειά μετά» διερωτάται η Μαρία Σαρχώση.

«Θα φύγουμε στο εξωτερικό, πρώτον για δουλειά, αλλά δεύτερον για να έχουμε μια διαφορετική οπτική πέρα από την κρίση της χώρας» αναφέρουν ο Γιάννης Λυρώνης και ο Χρυσόστομος Γαϊτάνης.

Για τους πολιτικούς

Υπεύθυνους για την πορεία ως εδώ της χώρας θεωρούν οι νέοι όλους τους πολιτικούς, ανεξάρτητα από ηλικία ή κόμμα. Πάγια πεποίθηση τους είναι πως για χρόνια στην Ελλάδα κυβερνά το "εγώ" και κανένας πραγματικά πολιτικός δεν θέλει να εκλεγεί για να αλλάξει τη χώρα.

«Στην Ελλάδα, έχουμε γαλουχηθεί με το να σκέφτεται ο καθένας τον εαυτό του κι όχι το σύνολο, έχουμε μάθει να θέλουμε το καλύτερο για εμάς χωρίς να μας ενδιαφέρει τι συμβαίνει δίπλας μας» υποστηρίζουν οι φοιτητές που πιστεύουν ότι τους πολιτικούς τους ενδιαφέρει απλώς να έχουν έναν υψηλό μισθό κι εξουσία και να διατηρούνται σε ένα σύστημα, ακόμα κι αν αυτό είναι έτοιμο να γκρεμιστεί.

Για την Παιδεία

Τεράστιες επιπτώσεις θεωρούν οι φοιτητές ότι έχει η οικονομική κρίση στην Παιδεία. Οι φοιτητές κάνουν λόγο για ανοργάνωτο Τ.Ε.Ι., για ένα γραφειοκρατικό σύστημα που δεν μπορεί να βελτιωθεί και για έλλειψη προσωπικού.

«Όταν οι καθηγητές δυσκολεύονται πλέον να επιβιώσουν, όταν έχουν τόσους φοιτητές, όταν δεν μπορούν να ζήσουν τις οικογένειες τους, είναι λογικό να μην προσφέρουν όσο χρειάζεται» αναφέρουν οι τέσσερις νέοι και τονίζουν:

«Δεν φταίμε όμως εμείς. Τους καταλαβαίνουμε τους καθηγητές. Αλλά πρέπει κι εκείνοι να καταλάβουν πως επιτελούν λειτούργημα. Κι είναι κρίμα να μην έχουμε σωστή Παιδεία γιατί όλοι στερούμαστε. Στερείται όμως συνολικά η Εκπαίδευση, η χώρα και η νέα γενιά».