Ποια ήταν τα μηνύματα, συμπεράσματα από την χθεσινή συνάντηση μεταξύ της γερμανίδας καγκελαρίου Α. Μέρκελ και του έλληνα πρωθυπουργού Α. Σαμαρά;

Η Γερμανία ζήτησε να πληρωθούν όλα τα προαπαιτούμενα, πρωτογενές πλεόνασμα, όροι της Τρόικα, θετικός ρυθμός ανάπτυξης το 2014, ιδιωτικοποιήσεις, μεταρρυθμίσεις και με βάση την πορεία αυτών των πρωτοβουλιών θα επαναξιολογούσε ένα σχέδιο αναδιάρθρωσης του ελληνικού μη βιώσιμου χρέους από τον Απρίλιο του 2014 και εν συνεχεία…

Το ελληνικό ΑΕΠ με βάση την εκτίμηση για το 2013 θα διαμορφωθεί στα 182,9 δισεκ. ευρώ.

Το χρέος διαμορφώνεται στα 320 δισεκ. ευρώ με βάση τις τελευταίες αναθεωρημένες εκτιμήσεις.

Η σχέση χρέους προς ΑΕΠ διαμορφώνεται ουσιαστικά στο 175%.

Η πλειοψηφία των αναλυτών και ειδικά η Bank of America που πρόσφατα παρουσίασε μια άκρως αναλυτική έκθεση για το χρέος προβλέπει ότι η Ελλάδα θα χρειαστεί μια ελάφρυνση 80 με 100 δισεκ. ευρώ στο χρέος.

Δηλαδή από 320 δισεκ. να διαμορφωθεί στα 220 δισεκ. ευρώ να φθάσει δηλαδή στα επίπεδα της Πορτογαλίας σε απόλυτα μεγέθη ενώ το ΑΕΠ να σταθεροποιηθεί στα 183 δισεκ. με βάση και την εκτίμηση του προϋπολογισμού για το 2014.

Να σημειωθεί ότι μεταξύ 2012 με 2013 το ΑΕΠ της Ελλάδος μειώθηκε κατά 10 δισεκ. ευρώ και η εξέλιξη αυτή δεν θα πρέπει να περάσει απαρατήρητη.

Η Ελλάδα διαθέτει λοιπόν εθνικό πλούτο 182,9 δισεκ. για το 2013, χρέος 320 δισεκ. και κοινωνικό πλούτο καταθέσεις 161 δισεκ. ευρώ.

Τα στοιχεία αποδεικνύουν οικονομικό αδιέξοδο.

Αν δεν επιτευχθούν ρυθμοί ανάπτυξης σταθερά πάνω από 3,5% για τα επόμενα χρόνια η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να επιτύχει τους στόχους της Τρόικα.

Επειδή ο στόχος αυτός είναι αντικειμενικά αδύνατος η Ελλάδα έχει δύο λύσεις. Η πρώτη λύση είναι haircut στα δάνεια του επίσημου τομέα με στόχο άμεσο όφελος 100 δισεκ. ευρώ.

Με δεδομένο ότι η Γερμανία δεν συζητάει κούρεμα στο χρέος, έχει αποκλείσει κάθε περίπτωση ή ενδεχόμενο, η στόχευση της Ελλάδος εστιάζεται στο μοντέλο λύσης που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μη χείρον βέλτιστον.

Η Γερμανία λοιπόν, όπως έχει διαπιστωθεί θα εξέταζε επιμήκυνση 30 ή 50 χρόνια στην αποπληρωμή των δανείων και μείωση των επιτοκίων.

Το χρέος καθίσταται πιο εξυπηρετήσιμο και με αναγωγή, λογιστική αναγωγή προκύπτει όφελος για το χρέος των 320 δισεκ. που ουσιαστικά είναι χρέος 245 δισεκ. γιατί θα αφορά μόνο τα δάνεια του επίσημου τομέα περίπου 70-80 δισεκ.