Με 74-60 κέρδισε την Καβάλα και όλοι χειροκρότησαν τους παίκτες του Φώτη Τακιανού οι οποίοι στο βʼ μέρος ήταν από... άλλον πλανήτη!
Ο ΟΦΗ, για να επιστρέψουμε στους λόγους που ζητούσε την επιτυχία, έπαιξε μετά από 2 αγωνιστικές ξανά στο ΒΑΚ και ήθελε να ευχαριστήσει τους φιλάθλους του, να εξαργυρώσει το διπλό στο Παγκράτι, να αφιερώσει την νίκη στους τραυματίες παίκτες (Τόζιο, Τζουλάκη, ρήξη χιαστών) αλλά στην πορεία προέκυψε και ο Τζόρτζεβιτς ο οποίος παρά το διάστρεμμα που απέκτησε στο αʼ μέρος και την άρνηση των γιατρών να παίξει, ο ίδιος αγωνίστηκε στο βʼ μέρος. Να σημειωθεί ότι αυταπάρνηση έδειξε και ο Βαγενάς που αγωνίστηκε με πυρετό. Επίσης ήθελε να ανέβει βαθμολογικά. Α! μην το ξεχάσω... κι ας ήθελε ο κ. Τακιανός να μείνει στα αποδυτήρια. Ο ίδιος ήθελε τη νίκη-”εκδίκηση” απέναντι στην Καβάλα, διότι ήταν η ομάδα που αγόρασε το 2008 το χρεοκοπημένο Πανόραμα όταν το ανέβασε στην Α1 και τότε όλους τους συντελεστές της επιτυχίας τους έδιωξε η Διοίκηση.
Έτσι ο κ. Τακιανός δεν κοούτσαρε στην Α1 και γενικά δεν συγχώρεσε ποτέ στην Διοίκηση της Καβάλας το γεγονός ότι δεν σεβάστηκε τους κόπους και την αυτοθυσία (ήταν απλήρωτοι για 6 μήνες και ακόμα τους οφείλονται τα χρήματα) όλων του Πανοράματος. Γιʼ αυτό και το ιδρωμένο πουκάμισο του κόουτς, τα επιφωνήματα επιτυχίας και οι υψωμένες μέχρι τον ουρανό γροθιές τους. Ο ίδιος δεν είπε τίποτα αλλά αυτό το πάθος του για νίκη το απέδωσε (ναι, ήρθε γρήγορα αυτή τη φορά στην συνέντευξη Τύπου) στο γεγονός ότι “θέλαμε να δώσουμε αξία στη νίκη που κάναμε στο Παγκράτι”.
Σωστό κι αυτό... Στα υπόλοιπα...
Αγωνιστικά ο ΟΦΗ ήταν χάρμα ιδέσθαι... Στο αʼ ημίχρονο δέχτηκε 8 τρίποντα και... τσαντίστηκε.
Βελτίωσε, λοιπόν, την άμυνά του στο βʼ, έτρεξε στην επίθεση με Ράζη, και μετά με Δεληγιώργη ο οποίος κράτησε τον ρυθμό, έκανε ένα σερί 15-0 (το 35-40 ημιχ. έγινε 50-40 στο 24ʼ), η Καβάλα βραχυκύκλωσε και άντε μετά να πιαστεί ο ΟΦΗ...
Η διαφορά έφτασε στους 18 π. στο 33ʼ (66-48) και 19 π. στο 39ʼ (74-55). Οι πανηγυρισμοί έντονοι μετά...
Τα 10λεπτα: 20-21, 35-38, 59-46, 74-60.
