“Η παρούσα προσπάθεια” σημειώνει ο συγγραφέας “αποτελείται από δύο ενότητες. Στην πρώτη ενότητα παρουσιάζονται τα γεγονότα που αναφέρονται στις αντιδράσεις των παιδιών και καταγράφονται όπως ακριβώς συνέβησαν. Όπως είναι φυσικό αλλάζουν τα ονόματα των παιδιών καθώς και τα ονόματα των σχολείων και των χωριών που έλαβαν χώρα τα περιστατικά αυτά. Προσπάθησα επίσης στην ενότητα αυτή να αποφύγω όσο μπορούσα να χρησιμοποιήσω έννοιες και όρους ψυχολογίας, όπως και να ερμηνεύσω ψυχολογικά τις συμπεριφορές των παιδιών που αναφέρονται, γιατί εκείνο που με ενδιέφερε ήταν να φανεί η διαφορετικότητα στον τρόπο σκέψης και αντίδρασης του παιδιού από αυτή του ενήλικα, ώστε οι γονείς να βγάλουν τα συμπεράσματά τους. Στη δεύτερη ενότητα δίνεται προτεραιότητα στον τρόπο αντιμετώπισης των αντιδράσεων και των συμπεριφορών των παιδιών για τη σωστή ψυχοσωματική τους ανάπτυξη, σε ορισμένους μόνο ευαίσθητους τομείς, που έχουν να κάνουν με τις ψυχολογικές επιπτώσεις πάνω τους. Είναι γνωστό ότι πολλά ψυχολογικά προβλήματα που παρουσιάζουν οι ενήλικες (και είναι γνωστές οι συνέπειες) έχουν τη ρίζα τους στον τρόπο που αντιμετωπίστηκαν στην παιδική τους ηλικία.

Ο άνθρωπος, λέει ο Φρόυντ, είναι το προϊόν των τραυμάτων της παιδικής τους ηλικίας”.