Στον αέρα τίναξε την τακτοποίηση των αυθαιρέτων νέας γενιάς με «πάγωμα» της κατεδάφισής τους για 30 χρόνια (αφού καταβληθεί το σχετικό πρόστιμο) η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας κρίνοντάς την ως αντισυνταγματική.

Κι αυτό διότι, σύμφωνα με το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο, η συνταγματική ανοχή απέναντι στα αυθαίρετα εξαντλήθηκε με τον ν. 1337/1983 (νόμος Τρίτση) και δεν είναι δυνατή πλέον η αποφυγή κατεδάφισης για τα νέας γενιάς αυθαίρετα, δηλαδή όσα κτίστηκαν μετά τις 31.1.1983.

Η πολυαναμενόμενη απόφαση του ΣτΕ (3341/2013) - το περιεχόμενό της είχε διαρρεύσει από την 1.5.2013 αλλά μόλις σήμερα εκδόθηκε - έκρινε επίσης ως αντισυνταγματικό, στο σύνολό του, τον νόμο 4014/2011.

Ειδικότερα, η Ολομέλεια έκρινε κατά πλειοψηφία ότι, ο συγκεκριμένος νόμος είναι αντίθετος στο άρθρο 24 παράγραφος 2 του Συντάγματος το οποίο προστατεύει το περιβάλλον, τον ορθολογικό πολεοδομικό σχεδιασμό και το οικιστικό περιβάλλον. Σύμφωνα με τους Συμβούλους Επικρατείας, το άρθρο που αφορά τη διαδικασία υπαγωγής και το ειδικό πρόστιμο για την τακτοποίηση, νοθεύει τον επιβαλλόμενο από το άρθρο 24 του Συντάγματος ορθολογικό πολεοδομικό σχεδιασμό και επιφέρει αλλοίωση της λειτουργικότητας των οικισμών και επιδείνωση των όρων διαβιώσεως των κατοίκων.

Ακόμη, όπως αναφέρουν οι δικαστές, οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις που δημιουργούνται από την εφαρμογή του νόμου δεν αναιρούνται από την πρόβλεψη ότι το ειδικό πρόστιμό της τακτοποίησης των αυθαιρέτων θα πηγαίνει στο Πράσινο Ταμείο για αστικές αναπλάσεις και περιβαλλοντικές δράσεις. Κι αυτό διότι, οι μνημονιακές επιταγές δεσμεύουν το 97,5% των πόρων του ταμείου προκειμένου να μπορούν, με υπουργικές αποφάσεις να... πέφτουν στη «μαύρη τρύπα» του προϋπολογισμού.

Επιπλέον, όπως αναφέρει η απόφαση, οι εισπρακτικοί και λοιποί σκοποί δεν θεμελιώνουν λόγο δημοσίου συμφέροντος, ο οποίος θα δικαιολογούσε διατάξεις με ευρύτερες συνέπειες σε βάρος του περιβάλλοντος όπως είναι οι ρυθμίσεις του συγκεκριμένου νόμου.

Στο Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο είχαν προσφύγει κάτοικοι του Αμαρουσίου Αττικής, της Φθιώτιδος, της Θεσπρωτίας κ.ά., οι οποίοι, μεταξύ άλλων, επικαλούνταν ότι θίγονται από τον νόμο 4014/2011.