Της Αννας Κωνσταντουλάκη



































Πριν 1 μήνα, στις 6 Αυγούστου, γιόρτασε τα γενέθλιά του και κανείς δεν του ευχήθηκε “και στα 100” γιατί τόσα ακριβώς χρόνια έκλεισε! Ο Μιχάλης Σαριδάκης ή Περτσελής, ο καφετζής της Κασταμονίτσας, ζει σʼ αυτό τον κόσμο έναν αιώνα και συνεχίζει να ψήνει καφέδες βοηθώντας το γιο του στο καφενείο, να καλλιεργεί τον κήπο του και να μαγειρεύει αφού η μαγειρική είναι η αγαπημένη του ασχολία. Γεννήθηκε στις 6 Αυγούστου του 1913 στην Κασταμονίτσα και ακολούθησαν 8 ακόμα αδέλφια από το οποίο σήμερα δεν ζει κανένα.

Εχει 5 παιδιά, 3 κόρες και 2 γιους, 11 εγγόνια και 9 δισέγγονα ενώ σύντομα θα γεννηθούν άλλα δύο. Η γυναίκα του, η κυρία Μαρία 83 ετών, αντιμετωπίζει κινητικό πρόβλημα και του έχει παραχωρήσει το γενικό πρόσταγμα στην κουζίνα και εκείνος άλλο που δεν θέλει για να μαγειρεύει τα αγαπημένα του όσπρια και λαδερά φαγητά. Δεν ακούει και τόσο καλά και έχει ασθενήσει η όρασή του. Αλλά τί μʼ αυτό; Εξακολουθεί να κάνει ό,τι έκανε στα νιάτα του χωρίς να αντιμετωπίζει καμία δυσκολία. Ο γιος του, Σπύρος Σαριδάκης, μας είπε: “Ο πατέρας μου από 13 χρονών πήγε να δουλέψει στο καφενείο του Ανδρέα, στην οδό 1866, δίπλα στον Κιούλπαλη και στη συνέχεια μετά το στρατό, το 1938, άνοιξε το καφενείο στην Κασταμονίτσα που έπαιζε και το ρόλο του μπακάλικου αλλά δημιούργησε και την οικογένειά του. Μέχρι τώρα τα πάει μια χαρά, δεν έχει σοβαρά προβλήματα υγείας και η μόνη φορά που τον πήγαμε στο νοσοκομείο ήταν το 1975 όταν έπεσε από μια ελιά και χτύπησε στον αυχένα.

Το καθημερινό πρόγραμμα του αιωνόβιου

Ο κύριος Μιχάλης ακολουθεί καθημερινά συγκεκριμένο πρόγραμμα.

Ξυπνάει στις 8.30 το πρωί, πίνει τον καφέ του και στη συνέχεια πηγαίνει στους κήπους του, όπου σκαλίζει και καλλιεργεί όλων των ειδών τα ζαρζαβατικά, από κρεμμυδάκια μέχρι φασόλια, μαρούλια, ντομάτες κ.ά.

Εξπέρ στην μαγειρική

Κατά τις 11 επιστρέφει στο σπίτι γιατί είναι η ώρα που μαγειρεύει τα αγαπημένα του λαδερά και τα όσπρια ή το πιλάφι και το ψητό κρέας. Κατά κοινή ομολογία είναι εξαιρετικός μάγειρας. Στη 1 τρώνε με την κυρία Μαρία, ξεκουράζεται για λίγες ώρες και νωρίς το απόγευμα επιστρέφει στον κήπο για να συνεχίσει το σκάλισμα. Αργότερα, σειρά έχει η καθημερινή επίσκεψη στο καφενείο του γιου του, του Σπύρου. Κουβεντιάζει με τους συγχωριανούς του και αν πέσει πολλή δουλειά φτιάχνει και εκείνος καφέδες για να βοηθήσει.

Ηρεμος άνθρωπος,

του μέτρου

Ο 100χρονος έκοψε το κάπνισμα πριν 5-6 χρόνια. Ανέκαθεν ήταν άνθρωπος ήρεμος, του μέτρου, ολιγαρκής. Θυμώνει σπάνια, είναι ολιγόφαγος και πάντα συνοδεύει το φαγητό του μʼ ένα ποτηράκι κρασί. Είναι πολύ κοινωνικός, εξακολουθεί να πηγαίνει σε γάμους και βαφτίσια, αλλά όπως μας λέει ο γιος του, αποφεύγει τις... κηδείες. Εκκλησιάζεται κάθε Κυριακή και πάντα υπήρξε το στήριγμα της οικογένειά του.

Η συγκίνησή του

για το γλέντι των 100 χρόνων

Τα παιδιά, τα εγγόνια, και τα δισέγγονά του που τον υπεραγαπούν, αποφάσισαν να οργανώσουν ένα μεγάλο οικογενειακό γλέντι για να σβήσει τα κεράκια των 100 χρόνων. Στις 6 Αυγούστου μαζεύτηκαν 40 άτομα, όλη η οικογένεια στο καφενείο και γλέντησαν μʼ ένα πλούσιο τραπέζι κόβοντας την τούρτα των γενεθλίων.

Συγκινήθηκε, δάκρυσε τους ευχαρίστησε και όλοι τού ευχήθηκαν να είναι όρθιος όσα χρόνια και αν ζήσει ακόμη. Αυτή άλλωστε είναι η επιθυμία που έχει και ο ίδιος για τον εαυτό του.