Του Κώστα Μπογδανίδη

Το “σφυροκόπημα” όλων σχεδόν των παρατάξεων του Περιφερειακού Συμβουλίου Κρήτης δέχτηκε χθες η στρατηγική μελέτη για το χωροταξικό του τουρισμού που “πέρασε” με συνοπτικές διαδικασίες εξαιτίας των ασφυκτικών πλαισίων που είχε θέσει το υπουργείο- μέχρι τη Δεύτερα ήθελε απαντήσεις!

Κυρίως η αριστερή πλευρά της Αντιπολίτευσης ήταν αυτή που ζήτησε με επίμονο τρόπο να αποσυρθεί η μελέτη, να εκφραστεί αρνητικά το Περιφερειακό Συμβούλιο, ενώ αρνητικός ήταν και ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και τομεάρχης τουρισμού κ. Κριτσωτάκης που έδωσε το “παρών” στη συνεδρίαση.

Ο κ. Κριτσωτάκης ζήτησε επίσης να αποσυρθεί η μελέτη τονίζοντας ότι “δεν συνιστά ούτε βήμα προς την ανάπτυξη” και επεσήμανε ότι δυστυχώς λειτουργεί καταστροφικά στον τουρισμό. «Κάθε φορά κυνηγάμε την ουρά μας για να σώσουμε τη χρονιά» είπε χαρακτηριστικά ο βουλευτής.

Η μελέτη πάντως προτείνεται από την Περιφέρεια με πολλές αλλαγές όπως έγραψε χθες η “Π” τονίζοντας κυρίως τη δυνατότητα να υπάρχει πρόσβαση των πολιτών στις ακτές και προστασία του περιβάλλοντος, όπως χαρακτηριστικά είπε ο κ.Καλογερής.

«Δεν έχουμε αυταπάτες ότι γίνεται για να βοηθήσει επενδύσεις που δεν περπάτησαν.Γι αυτό εμείς προτείνουμε ορισμένα πράγματα» ανέφερε ο αντιπεριφερειάρχης.

«Γιατί άραγε βιάζονται να αλλάξουν πάλι το Χωροταξικό ενώ δεν έχουν περάσει ούτε 4 χρόνια»; αναρωτήθηκε ο κ.Βαρδουλάκης που ζήτησε απόσυρση του ενώ πρόσθεσε πως με τις αλλαγές που προτείνει η Περιφέρεια αλλάζει η φιλοσοφία του σχεδίου. «Θα τις δεχτούν όμως;» αναρωτήθηκε.

Ο κ.Ορφανός είπε ότι προωθείται ένα σχέδιο για το μεγάλο κεφάλαιο και τους σεΐχηδες ώστε να έρχονται να αγοράζουν και να κάνουν ό,τι θέλουν, ενώ ο κ. Ρίζος είπε ότι έγινε προσχηματική διαβούλευση και είναι όλα αποφασισμένα.

Ο κ.Κ.Μπαντουβάς μίλησε για τις αδυναμίες του σχεδίου φέρνοντας ως παράδειγμα ότι ο κόλπος της Μεσαράς είναι εκτός σχεδιασμών και θα μπορούσε να γίνει ένας πολύ καλός τουριστικός τόπος.

Ο κ.Αλέξης Κοκολάκης είπε ότι είναι περίεργο να γίνεται συζήτηση για ένα σχέδιο ενώ έχει ψηφιστεί ο σχετικός νομος.

Αρνητικές ήταν και οι κριτικές από παριστάμενους δημάρχους όπως οι κ.κ. Ρ. Κυπριωτάκης, Μαρία Πετρακογιώργη, Ζαχαρίας Δοξαστάκης.

Από την πλευρά της παράταξης “Μια Κρήτη” ο κ.Παπαδάκης ζήτησε επίσης απόσυρση τονίζοντας ότι

“- Δεν γίνεται καμία αναφορά στην ανάγκη υπολογισμού και σεβασμού της φέρουσας ικανότητας των περιοχών στις οποίες χωροθετούνται νέες τουριστικές επενδύσεις (ως φέρουσα ικανότητα ορίζεται ο μέγιστος αριθμός ανθρώπων που μπορούν να «χρησιμοποιούν» μια περιοχή, χωρίς να επιφέρουν μη αποδεκτή αλλαγή στο φυσικό περιβάλλον και χωρίς να προκαλούν μη αποδεκτή υποβάθμιση στην ποιότητα της εμπειρίας των επισκεπτών).

- Δίνεται κατεύθυνση για την εντατικοποίηση της εκμετάλλευσης του φυσικού περιβάλλοντος. Ακόμα και στις τουριστικά ανεπτυγμένες και κορεσμένες περιοχές δίνεται κατεύθυνση για αύξηση της χωρητικότητας. Αντίθετα, εκεί θα έπρεπε να δίνεται έμφαση στην προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος και στην απομάκρυνση εκείνων των τουριστικών εγκαταστάσεων που είτε είναι αυθαίρετες, είτε προκαλούν έντονη αισθητική υποβάθμιση του τοπίου.

- Δεν περιλαμβάνονται ρυθμίσεις ή κάποιο σχέδιο για την απομάκρυνση των αυθαιρέτων ή για την εφαρμογή των τελεσίδικων πράξεων κατεδάφισης σε αιγιαλούς, παραλίες, δάση και δασικές εκτάσεις.

- Δεν γίνεται καμία αναφορά στην ανάγκη κατάργησης ή περιορισμού της εκτός σχεδίου δόμησης, η οποία κυρίως ευθύνεται για την υποβάθμιση του φυσικού τοπίου. Όσο παραμένει σε ισχύ το δικαίωμα για εκτός σχεδίου δόμηση, κάθε προσπάθεια για χωροταξική οργάνωση αυτοακυρώνεται.

- Προωθείται μια νέα μορφή τουρισμού με τον τίτλο «σύνθετες και ολοκληρωμένες αναπτύξεις τουριστικών υποδομών σταθερού παραθερισμού» η οποία είναι επικίνδυνη για το περιβάλλον, τον πολιτισμό και το τοπίο. Σκοπός είναι η δημιουργία νέων παραθεριστικών οικισμών, ακόμα και εντός των ορίων περιοχών του δικτύου Natura 2000, και οι οποίοι θα είναι αποκομμένοι από την τοπική κοινωνία και οικονομία. Η φιλολογία περί «δέουσας βαρύτητας στην οικολογική συνιστώσα» που συνοδεύει αυτή τη ρύθμιση δεν αρκεί ως εγγύηση καθώς είναι εξαιρετικά ασαφής και υπόκειται σε επικίνδυνες παρερμηνείες.

- Ορίζονται τα 50 μ. ως ελάχιστη απόσταση των κτισμάτων από τη γραμμή αιγιαλού, πράγμα απαράδεκτο αφού έτσι απειλείται η παράκτια ζώνη με ακόμα μεγαλύτερη τσιμεντοποίηση. Άλλωστε αυτό έρχεται σε αντίθεση με τη σχετική νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας που ορίζει ως ελάχιστη απόσταση τα 100 μ. (Π.Ε. 247/2003, Τμ. Ε΄, καθώς και Π.Ε. 636/2002 και 633/2002)”.