Η Αρετή Κετιμέ, που θα εμφανιστεί στην Κάτω Βρύση στον Μοχό, μιλά στην “Π”
“Κι όμως ακόμα έχουμε και βγάζουμε μουσικές προσωπικότητες που δεν μπαίνουν στο σωρό, ξέρουν τι πρέπει να κάνουν και ποια είναι τα όριά τους”
Του Γιάννη Ζωράκη
Για μια υπέροχη και διαφορετική συναυλία επισκέπτεται το Ηράκλειο σήμερα η Αρετή Κετιμέ. Παρέα με τα τραγούδια, τις μουσικές και τους συνεργάτες της, παρουσιάζεται στην πλατεία της Κάτω Βρύσης στον Μοχό, με την υποστήριξη του Πολιτιστικού Συλλόγου της περιοχής.
Σε μια πολύωρη παράσταση, τα τραγούδια συνδυάζονται με εικόνα και ήχο σε μια αισθαντική συναυλία με παραδοσιακά τραγούδια από διάφορα μέρη της Ελλάδας, τη Μικρά Ασία, αλλά και τις δισκογραφικές δουλειές και συνεργασίες της.
Λίγο πριν την παράσταση, η Αρετή Κετιμέ μιλά για τη συναυλία, για τις αλλαγές στο χώρο της μουσικής, για την ποιοτική μουσική, αλλά και τα μουσικά πρότυπα και στερεότυπα.
Ερ.: Τι πρόκειται να ακούσει το κοινό στη σημερινή συναυλία στον Μοχό;
Απ.: Όσοι παραβρεθούν θʼ ακούσουν τραγούδια από μία μουσική παράσταση που έχουμε ονομάσει Πρόβα. Πρόκειται για μια μεγάλη παράσταση δυόμιση ωρών.
Ερ.: Από πού προήλθε το όνομα της παράστασης που ομολογουμένως είναι ασυνήθιστο;
Απ.: Σκεφτόμασταν πώς θα μπορούσαμε να φτιάξουμε ένα πρόγραμμα που θα έχει πράγματα που μας αρέσουν, μουσικές και τραγούδια που έχουμε αγαπήσει, όμως μεταξύ τους δεν συνδυάζονται τόσο πολύ. Πώς δηλαδή θα μπορούσαμε να φτιάξουμε μια μουσική παράσταση με τραγούδια περίπου όπως θα τα παίζαμε σε μια πρόβα. Αυτή την παράσταση την παρουσιάσαμε στη Μουσική Σκηνή ΑντArt στην Αθήνα κι επειδή το πρόγραμμα άρεσε πάρα πολύ στον κόσμο, θεωρήσαμε ότι θα ήταν πολύ καλό να το επαναλάβουμε και να το παρουσιάσουμε και σε άλλα σημεία της Ελλάδας.
Ερ.: Όλα αυτά τα χρόνια που δραστηριοποιείστε στο χώρο, μένετε πιστή στην ποιότητα και τις ποιοτικές επιλογές. Πόσο εύκολο είναι μέσα σε περίοδο κρίσης να διατηρείται η ποιότητα, όταν μάλιστα όλοι ακολουθούν τη λογική των εκπτώσεων;
Απ.: Πιστεύω και το έχω επαναλάβει αρκετές φορές, ότι δεν ισχύει ο διαχωρισμός ποιοτικού και μη ποιοτικού, εμπορικού ή όχι. Θεωρώ ότι ισχύει η αισθητική ενός καλλιτέχνη και τι θέλει να παρουσιάσει από τα πράγματα που του επιτρέπονται να παρουσιάσει. Για παράδειγμα κι εμένα θα μου άρεσε να παίζω με μεγαλύτερες ορχήστρες και σχήματα, όμως δεν είναι εφικτό στις δεδομένες συνθήκες. Όμως ως ένα βαθμό, με βάση τις δυνατότητες, προσπαθώ να κάνω πράγματα για τα οποία θα είμαι υπερήφανη και να μπορώ αυτό που παρουσιάζω να είναι καλό για τους ανθρώπους και τα μικρά παιδιά, κάτι που θεωρώ ότι καταφέρνω ως τώρα. Και το λέω αυτό, διότι ο τρόπος μας και οι επιλογές μας, ειδικότερα στις μικρότερες ηλικίες, αποτελούν αυτό που λέμε αντικείμενο μίμησης.
Ερ.: Πώς σχολιάζετε όμως το γεγονός ότι το τελευταίο διάστημα υπάρχει μια ταχύτητα ανάδειξης και ανέλιξης καλ
λιτεχνών; Οι οποίοι μάλιστα μπορεί να προέρχονται από
διάφορους χώρους εκτός μουσικής; Τι πρότυπα δημιουργούνται για τα παιδιά κάτω από αυτές τις συνθήκες;
Απ.: Θεωρώ ότι οι καλλιτέχνες δεν έχουν ευθύνη. Αυτό ισχύει διότι είναι ακριβώς έτσι ο κόσμος μας φτιαγμένος που δίνουμε μεγαλύτερη βάση
στην εξωτερική εμφάνιση και όχι στην ουσία. Δεν μπορείς να είσαι για παράδειγμα και γιατρός και ηθοποιός ή αθλητής και να τα κάνεις όλα. Αυτό δε γίνεται και δεν πρέπει να γίνεται βάσει κουλτούρας και χαρακτήρα. Κι όμως ακόμα έχουμε και βγάζουμε μουσικές προσωπικότητες που δεν μπαίνουν στο σωρό, ξέρουν τι πρέπει να κάνουν και ποια είναι τα όρια τους. Αυτό όμως είναι καθαρά θέμα προβολής και προώθησης. Οι βιομηχανίες δημιουργούν αυτά τα πρότυπα που περιγράψατε για να στοχεύουν στις μικρές ηλικίες που είναι ευπροσάρμοστες. Δεν φταίνε ούτε οι καλλιτέχνες που τους χρησιμοποιούν ούτε και τα παιδιά που μιμούνται. Με την κρίση βέβαια έχει ελαττωθεί αυτό το πράγμα. Τώρα κάπως έχω μαζευτεί.
