Όπως είναι γνωστό, η περιοχή του Σκαφιδαρά λειτούργησε επί σειρά ετών ως χωματερή και κάλυπτε τις ανάγκες της ευρύτερης περιοχής του Ηρακλείου. Ο χώρος αυτός με χρηματοδότηση ύψους 1,5 εκ. ευρώ της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετατράπηκε σε ένα υπέροχο υπαίθριο πάρκο και αποτέλεσε μια από τις πιο πρωτοποριακές παρεμβάσεις σε πανελλαδικό επίπεδο, ενώ έδειξε τον τρόπο με τον οποίο μια περιοχή με βαρύτατη περιβαλλοντική επιβάρυνση μπορεί να αλλάξει όψη. Εκεί που για χρόνια στοιβάζονταν εκατοντάδες τόνοι σκουπιδιών από όλο το Ηράκλειο, δρομολογήθηκαν σημαντικά έργα και υποδομές που άλλαξαν το χαρακτήρα και τη φυσιογνωμία της περιοχής, η οποία μετατράπηκε σε ένα χώρο αναψυχής, έκτασης 100 στρεμμάτων με πάρκα, δύο τεχνητές λίμνες, γήπεδα ποδοσφαίρου, αναψυκτήριο και άλλες λειτουργίες.

Δυστυχώς όμως το παράδειγμα του Σκαφιδαρά που ενώ αποτέλεσε την απόδειξη για το πώς γίνεται αναστρέψιμη μια βαριά περιβαλλοντική λειτουργία (όπως αυτή της χωματερής), σήμερα αποδεικνύει πώς η πολιτική αδιαφορία των υπευθύνων αντιστρέφει ξανά τους όρους μετατρέποντας μια εξαιρετική υποδομή αναψυχής, ψυχαγωγίας, σε χωματερή. Μέσα στην πάροδο του χρόνου, ο χώρος αυτός εγκαταλήφθηκε και έτσι όλες οι υποδομές και ο εξοπλισμός υπέστησαν μεγάλες φθορές. Σταδιακά το θαυμάσιο αυτό πάρκο επέστρεφε στην αρχική του χρήση και μετατρεπόταν για δεύτερη φορά σε… χωματερή. Επί σειρά ετών στην περιοχή γινόταν ανεξέλεγκη εναπόθεση μπαζών και άχρηστων υλικών, λόγω της προκλητικής διαχρονικής αδιαφορίας της δημοτικής Αρχής, που γύρισε την πλάτη της σε κάθε προοπτική αξιοποίησης του σημαντικού αυτού χώρου.

Ούτε η παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 2008, που έγινε με σχετική ερώτηση του πρώην Ευρωβουλευτή κ. Παπαδημούλη (ο οποίος ζητούσε εξηγήσεις για την εγκατάλειψη μιας τόσο σημαντικής υποδομής) στάθηκε ικανή να ενεργοποιήσει το ενδιαφέρον της δημοτικής Αρχής για την αξιοποίηση του χώρου που "βουλιάζει" όλο και περισσότερο στην εγκατάλειψη, την περιβαλλοντική ρύπανση και στην απαξίωση της Λότζια. Όλα αυτά σε μια περίοδο βαθιάς οικονομικής κρίσης κατά την οποία οι κοινόχρηστοι χώροι αποκτούν ακόμα μεγαλύτερη αξία, αφού αποτελούν μοναδική διέξοδο για ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού, που δεν έχει εναλλακτικές επιλογές για την αναψυχή του.