- Η Θεατρική Ομάδα του Πανεπιστημίου Κρήτης (Σχολές Ηρακλείου), φέτος κλείνει τα 30 χρόνια λειτουργίας. Πώς ξεκίνησε το ταξίδι αυτό;

-Ηταν ένα βράδυ του Οκτώβρη του 1983, όταν μία παρέα φοιτητών από το Μαθηματικό και το Φυσικό του Π.Κ. ήρθαν και με βρήκαν στο “ΚΑΦΕΘΕΑΤΡΟ”, που μόλις είχα ανοίξει, και μου πρότειναν να δημιουργήσουμε μία θεατρική ομάδα στο πανεπιστήμιο. Με ιδιαίτερη χαρά δέχτηκα την πρόταση και την άλλη μέρα ξεκινήσαμε. Τώρα, μετά από αυτό το απίστευτα όμορφο και γεμάτο γνώση ταξίδι, ξέρω πως τα σημαντικά πράγματα στη ζωή μας έρχονται αθόρυβα, χωρίς τυμπανοκρουσίες και οι αποφάσεις σου για το ΝΑΙ ή το ΟΧΙ καθορίζουν την πορεία σου.

-Από το πρώτο έργο που ήταν οι “Εσωτερικές ειδήσεις” του Μ. Πόντικα έως τον “Ματωμένο Γάμο” που παρουσιάζετε τώρα έχετε το τιμόνι της σκηνοθεσίας στην ομάδα. Τι σημαίνει για σας αυτή η πολύχρονη σχέση;

-H σχέση αυτή είναι για μένα μία προσέγγιση όπως του πατέρα με το παιδί του. Πραγματικά νιώθω αυτή την ομάδα ως πνευματικό μου παιδί. Δεν είναι τυχαίο ότι όλοι οι φοιτητές με αποκαλούν “Δάσκαλο” ο μεγαλύτερος ίσως τίτλος τιμής που θα μπορούσε να μου αποδοθεί.

Είμαι υπερήφανος γιʼ αυτή την ομάδα.

Για την ζωντάνια της, την ενέργειά της, το ταλέντο της!!

-Ποιες ιδιαιτερότητες έχει μια θεατρική ομάδα που κάθε τόσο αλλάζουν τα μέλη της;

-Μπορεί η ομάδα κάθε χρόνο να δέχεται νέα μέλη όμως αυτό δεν αλλάζει καθόλου τον τρόπο που δουλεύει. Μʼ ένα μαγικό τρόπο προσελκύει πολύ καλούς φοιτητές με ενδιαφέροντα, ήθος και δεξιότητες.

-Το κλίμα της ομάδας παραμένει πάντα το ίδιο.

Πολύ χιούμορ, μεγάλη ενέργεια, δυνατές συζητήσεις, αγάπη για το θέατρο, σεβασμός στις σχέσεις τους, επιμονή στο αποτέλεσμα.

Όλα αυτά επιτυγχάνονται γιατί η ομάδα προστατεύεται από τα μέλη της. Υπάρχουν πάντα οι «παλιοί», που δίνουν τη σκυτάλη στους νεώτερους με όρκο τιμής για την συνέχεια του κλίματος της ομάδας ως μια μεγάλη δημιουργική παρέα.