Της Αννας Κωνσταντουλάκη
Πριν ένα χρόνο έμαθε ότι έχει προσβληθεί από καρκίνο στο στήθος και πρέπει να υποβληθεί σε μαστεκτομή.
Το αρχικό ισχυρό σοκ μετατράπηκε σε πίστη και αισιοδοξία ότι θα τα καταφέρει.
Σήμερα, η 44χρονη τουριστική πράκτορας Γιούλη Πουλιού, αντιμετωπίζει την ασθένεια με χαμόγελο και λέει σε όσους πάσχουν ότι ποτέ δεν πρέπει να το βάζουν κάτω αλλά να μάχονται για τη ζωή και να ελπίζουν πάντα για το καλύτερο.
Η Γιούλη μιλά στην “Π” για την περιπέτειά της και όπως λέει αυτό που τώρα προσπαθεί είναι να γίνεται όλο και πιο δυνατός, όλο και καλύτερος άνθρωπος.
Το ογκίδιο που ψηλάφισε στο στήθος
Οπως λέει, πέρυσι, στις 18 Απριλίου, ψηλάφισε ένα ογκίδιο στο κάτω μέρος του στήθους της.
“Είχα περάσει εκείνες τις ημέρες μια έντονη στενοχώρια και το θυμάμαι πολύ καλά. Ψηλάφισα τον όγκο και πήγα στον γυναικολόγο μου που τον ψηλάφισε και εκείνος ενώ έκανα μαστογραφία και υπέρηχο. Οι γιατροί μού έλεγαν ότι το πιθανότερο ήταν να είναι καλοήθης αν και διαπιστώσαμε ότι το ένα ογκίδιο ήταν τρία τελικά και ο γυναικολόγος μού συνέστησε να πάω σε ογκολόγο, όπου έκανα τις απαραίτητες εξετάσεις.
Πήγα αισιόδοξη στον ογκολόγο, αλλά και με μια μικρή ανησυχία η οποία μεγάλωσε όταν ο γιατρός με ξανακάλεσε στο ιατρείο του για να μου μιλήσει”.
“Οταν μου το ανακοίνωσαν έβαλα τα κλάματα”
Η Γιούλη Πουλιού μας περιγράφει πώς ένιωσε την στιγμή που της ανακοινώθηκε ότι έχει προσβληθεί από καρκίνο.
“Πήγα μόνη και έβαλα τα κλάματα όταν ο ογκολόγος μού είπε: “Δυστυχώς τα αποτελέσματα δεν είναι όπως τα θέλαμε”. Αντέδρασα όμως ψύχραιμα. “Πείτε μου, τι ακριβώς πρέπει να κάνω από δω και πέρα”.
Η 44χρονη ενημερώθηκε ότι ο όγκος βρισκόταν στα τρίτο στάδιο και έπρεπε να υποβληθεί σε μαστεκτομή. Αποφάσισε να κάνει την επέμβαση στην Αθήνα και μεταξύ των χειρουργών που συνάντησε επέλεξε όπως λέει “εκείνον που με κέρδισε με την ζεστασιά και την ανθρωπιά του”.
Ξεκίνησε με χημειοθεραπείες και συνέχισε με την αφαίρεση του όγκου. Πήγααισιόδοξα σʼ όλη αυτή την περιπέτεια. Εχω γνωρίσει άτομα που πάσχουν και λένε “θα πεθάνω”, εγώ έλεγα και λέω “θα τα καταφέρω, θα γίνω καλά”.
Σύμφωνα με την Γιούλη, το πιο δύσκολο κομμάτι της ασθένειας ήταν να το ανακοινώσει στην μητέρα της, αλλά και η θέα του σώματός της χωρίς το ένα στήθος όπως και το γεγονός ότι έπεσαν τα μαλλιά της από τις ακτινοβολίες και κυκλοφορούσε με μαντήλι για 4 μήνες.
“Μετά από 3 εβδομάδες μπόρεσα να δω το σώμα μου χωρίς το ένα στήθος. Τώρα το έχω συνηθίσει και σʼ ένα χρόνο θα κάνω ανάπλαση μαστού”.
“Σοκαρίστηκα όταν έπεσαν τα μαλλιά μου”
Η Γιούλη πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ασθένειάς της “στο πόδι”, δουλεύοντας, ωστόσο σοκαρίστηκε όταν από τις ακτινοβολίες άρχισαν να πέφτουν τα μαλλιά της.
“Από την 3η μέχρι την 7η θεραπεία είχα χάσει όλα τα μαλλιά μου και αυτό ήταν για μένα πολύ σοκαριστικό· να κυκλοφορώ φαλακρή με μαντήλι για 4 μήνες”.
Στο ερώτημα πώς φιλικά της πρόσωπα αντιμετώπισαν την περιπέτειά της, λέει: “Σε γενικές γραμμές υποστηρικτικά, με αισιοδοξία και καλή διάθεση”.
“Σε όλους λέω για τον καρκίνο”
Εξάλλου και η Γιούλη από την πρώτη στιγμή άρχισε να μιλάει σε φίλους, γνωστούς, συνεργάτες για την ασθένεια. “Ο καρκίνος δεν είναι κάτι για το οποίο πρέπει να ντρέπεσαι ή να φοβάσαι”, λέει, “πρέπει να το πολεμάς. Αφού έχει γίνει μέρος της ζωής μας πρέπει να ζούμε με αυτό”.
Η Γιούλη αναφέρει: “Οι περισσότεροι που έχω γνωρίσει και πάσχουν, φοβούνται και τρέμουν τα αποτελέσματα των επαναληπτικών εξετάσεων. Εγώ δεν φοβάμαι και ποτέ δεν πέρασε από το μυαλό μου ότι δεν θα τα καταφέρω. Ολη αυτή η ιστορία με κάνει να θέλω να γίνω καλύτερος άνθρωπος και αυτό που θέλω να πω σε όσους τώρα μαθαίνουν ότι ασθένησαν, είναι να μην τρομάζουν, να μην απογοητεύονται, να προχωρούν μπροστά με δύναμη, για να νικήσουν τον καρκίνο”.
Στο ερώτημα πώς φιλικά της πρόσωπα αντιμετώπισαν την περιπέτειά της, λέει: “Σε γενικές γραμμές υποστηρικτικά, με αισιοδοξία και καλή διάθεση”.
“Σε όλους λέω για τον καρκίνο”
Εξάλλου και η Γιούλη από την πρώτη στιγμή άρχισε να μιλάει σε φίλους, γνωστούς, συνεργάτες για την ασθένεια. “Ο καρκίνος δεν είναι κάτι για το οποίο πρέπει να ντρέπεσαι ή να φοβάσαι”, λέει, “πρέπει να το πολεμάς. Αφού έχει γίνει μέρος της ζωής μας πρέπει να ζούμε με αυτό”.
Η Γιούλη αναφέρει: “Οι περισσότεροι που έχω γνωρίσει και πάσχουν, φοβούνται και τρέμουν τα αποτελέσματα των επαναληπτικών εξετάσεων. Εγώ δεν φοβάμαι και ποτέ δεν πέρασε από το μυαλό μου ότι δεν θα τα καταφέρω. Ολη αυτή η ιστορία με κάνει να θέλω να γίνω καλύτερος άνθρωπος και αυτό που θέλω να πω σε όσους τώρα μαθαίνουν ότι ασθένησαν, είναι να μην τρομάζουν, να μην απογοητεύονται, να προχωρούν μπροστά με δύναμη, για να νικήσουν τον καρκίνο”.

