Κληθείς να σχολιάσει την ετυμηγορία του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, ο δικηγόρος Διονύσης Βέρρας δήλωσε στην «Π»:

«Η μεταβολή του νόμου που εξαφάνισε την επιβαρυντική περίσταση όσον αφορά στους βασικούς κατηγορουμένους, δεν απέδωσε τίποτα στην πράξη, αφού το δικαστήριο πήρε πίσω το ελαφρυντικό που είχε πρωτοδίκως αναγνωριστεί ενόψει της έφεσης που είχε ασκήσει ο εισαγγελέας. Αυτό μεταφράζεται με απλά λόγια ότι όταν το δικαστήριο θέλει να εκδηλώσει έμπρακτα την τιμωρητική του διάθεση, θα βρει τρόπο να το κάνει, όπως το έπραξε στη συγκεκριμένη περίπτωση. Με αποτέλεσμα οι περισσότεροι να μείνουν στην ίδια ποινή έως και χειρότερη. Ως προς τους εντολείς μου, δύο εξ αυτών ήταν οι μοναδικοί που ξέφυγαν από την τιμωρητική καταιγίδα».

Όπως ανέφερε, ο ένας από τα 30 χρόνια που του είχαν επιβληθεί πρωτόδικα, μείωσε την ποινή του σε 16 χρόνια λόγω του ελαφρυντικού που του είχε αναγνωριστεί πρωτόδικα-στην περίπτωση αυτή δεν είχε ασκήσει έφεση ο εισαγγελέας-αλλά και εκμεταλλευόμενος την αλλαγή του νόμου. Στον δεύτερο μειώθηκε η ποινή σε τέσσερα χρόνια και είναι ελεύθερος.

«Πρώτη φορά βλέπω δευτεροβάθμιο δικαστήριο να διαφορροποιείται σε βάρος των κατηγορουμένων σε τέτοια έκταση σε σχέση με το πρωτοβάθμιο δικαστήριο» κατέληξε.