Με αφετηρία το εύκολο «τρίποντο» επί της Αναγέννησης Επανομής, ο Εργοτέλης μπαίνει στην τελική ευθεία του πρωταθλήματος που περιλαμβάνει φυσικά πολύ πιο υψηλά εμπόδια που οφείλει να ξεπεράσει για να βρεθεί και πάλι στη Σούπερ Λίγκα.

Η νίκη με 2-0 στη μετά Γκόγκιτς εποχή, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί εντυπωσιακή, ούτε η εμφάνιση κρίνεται ιδιαίτερα ενθαρρυντική εν όψει της συνέχειας, ωστόσο οι τρεις βαθμοί δίνουν μια τονωτική ένεση σε μια εποχή που η ομάδα τη χρειαζόταν όσο τίποτα.

Η αναμέτρηση με τους ουραγούς του βαθμολογικού πίνακα δεν μπορεί ασφαλώς να αποτελέσει κριτήριο για το πόσο εύκολα μπορεί ο Εργοτέλης να επανέλθει στην κατάσταση που ήταν τις 25 πρώτες αγωνιστικές. Ούτε φυσικά για τις ικανότητες του τεχνικού διδύμου των Λαμπράκη-Πλεσίτη που ανέλαβε (προσωρινά ή όχι θα φανεί) να καθοδηγήσει την ομάδα. Το στοιχείο που μπορεί αντίθετα να κρατήσει κάποιος από την επιστροφή του Εργοτέλη στα «τρίποντα» (μετά από 4 αγωνιστικές βαθμολογικής «ξηρασίας»), είναι η διάθεση που έδειξαν κατά διαστήματα οι παίκτες του. Κυρίως στα πρώτα 25 λεπτά και στο τελευταίο μισάωρο του αγώνα. Προσπάθησαν με κάθε τρόπο να φθάσουν στην επίτευξη περισσότερων τερμάτων, ωστόσο ο συγκεκριμένος στόχος δεν επετεύχθη.

Ο Σταύρος Λαμπράκης που είχε το ...γενικό πρόσταγμα στον πάγκο του Εργοτέλη (παρακολούθησε όρθιος και τα 90 λεπτά δίνοντας οδηγίες), παρέταξε την ομάδα χωρίς καμία έκπληξη στο αρχικό σχήμα. Πολύ γρήγορα όμως υποχρεώθηκε να αντικαταστήσει τον Χαντί που υπέστη διάστρεμμα μόλις στο 10ʼ, μια αλλαγή που είχε την τύχη του πρωτάρη... Ο Χρυσοφάκης χρίστηκε πολύ γρήγορα σκόρερ, μετουσιώνοντας την υπεροχή της ομάδας του. Στο ίδιο διάστημα, ο Εργοτέλης θα μπορούσε να πετύχει ακόμα ένα γκολ τουλάχιστον, εάν κυρίως ο Βερπακόφσκις έκανε το καθήκον του. Ο Λετονός αποτέλεσε ξανά παραφωνία, δείχνοντας ότι ακόμα και ο ίδιος έχει χάσει την εμπιστοσύνη στον εαυτό του.

Μετά το 30ʼ, ο ρυθμός του Εργοτέλη έπεσε πολύ. Οι γηπεδούχοι έκαναν παιχνίδι αναμονής, «διερευνώντας» τις διαθέσεις της Επανομής. Οι φιλοξενούμενοι ωστόσο ήταν ανύπαρκτοι μεσοεπιθετικά, δικαιολογώντας απολύτως τη θέση τους στην κατάταξη.

Το δεύτερο γκολ που χρειαζόταν ο Εργοτέλης για να «κλειδώσει» τη νίκη του, ήρθε με τη συμπλήρωση μιας ώρας αγώνα. Ο Δωματάς αξιοποίησε την ασίστ του Μπουχαλάκη, σκοράροντας και πάλι με το κεφάλι. Ο νεαρός επιθετικός δικαιώθηκε για το πείσμα του να κυνηγάει κάθε φάση, αν και μερικές φορές δε λειτούργησε ψύχραιμα όντας σε πλεονεκτικές θέσεις. Μετά το 2-0, ο Εργοτέλης έγινε περισσότερο επιθετικός αλλά φανέρωσε ξανά την αδυναμία που έχει να τελειώνει τις φάσεις. Στοιχείο που πρέπει άμεσα να βελτιώσει καθώς έρχονται ντέρμπι που δε θα βρει πολλές ευκαιρίες...

Συμπερασματικά, το τελικό 2-0 δεν αποδίδει πιστά την εικόνα του παιχνιδιού, από την άλλη όμως δε μπορεί να κρύψει τις αδυναμίες των «κιτρινόμαυρων» που ψάχνουν ακόμα τη χαμένη τους αυτοπεποίθηση. Γιʼ αυτό και θα χρειαστούν πάση θυσία το «διπλό» στα Γιαννιτσά που θα βοηθήσει σε πολλά επίπεδα την ομάδα.

Οι Μπουχαλάκης, Δωματάς, Ρομάνο, Χρυσόφακης και Τζανακάκης ήταν οι κορυφαίοι του Εργοτέλη ενώ από την αδύναμη ομάδα της Επανομής ξεχώρισε μόνο ο γκολκίπερ Μαμαλής.

ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ: Αθανασίου, Τζανακάκης, Πίτσος, Γεωργίου, Γιοβάνοβιτς, Βερπακόφσκις (84ʼ Μπρούνο), Μπουχαλάκης, Δωματάς, Ρομάνο, Γκαντιάγκα (71ʼ Λεονάρντο), Χαντί (λ.τ. 11ʼ Χρυσοφάκης).

ΑΝ. ΕΠΑΝΟΜΗΣ: Μαλαμής, Παπατζίκος, Κουλίδης (77ʼ Μπέκα), Τοπούζης, Μπαλάσας (69ʼ Λαμπερνάκης), Σαμουηλίδης, Παπαστεργίου, Δραγανίδης (86ʼ Κεφαλάς), Νταντάμης, Αναστασίου, Κουκουλέκης.