+
1) Ανάδειξη παικτών
Θέλοντας και μη το περασμένο καλοκαίρι ο Σινίσα Γκόγκιτς προκειμένου να «χτίσει» τον καινούργιο Εργοτέλη, εμπιστεύτηκε τα πολλά παιδιά από τα σπλάχνα της ομάδας που είχαν ελάχιστη ή μηδαμινή πείρα από Εθνικές κατηγορίες. Στο διάστημα αυτό κατάφερε να τους ...κάνει άντρες, βγάζοντας στο τερέν τις εξαιρετικές τους δυνατότητες. Αναμφίβολα οι Μπουχαλάκης, Τζανακάκης, Χαντί, Κοζορώνης, Δωματάς του οφείλουν πολλά, καθώς με τις εμφανίσεις τους ορισμένοι από αυτούς, κέντρισαν το ενδιαφέρον μεγάλων ομάδων.

2) Επιθετική φιλοσοφία
Η έλευση στον Εργοτέλη ενός εκ των κορυφαίων σκόρερ που έχουν περάσει τα τελευταία 20 χρόνια από τα ελληνικά γήπεδα, δε θα μπορούσε να μη συνοδευτεί και από την αντίστοιχη επιθετική προπονητική φιλοσοφία. Άσχετα εάν έβγαιναν στο γήπεδο ή όχι αρκετά πράγματα, ο Γκόγκιτς κατάφερε να εμφυσήσει στους παίκτες του την ορθόδοξη επιθετική ανάπτυξη, με τη μπάλα στο χορτάρι και με συνεχή κίνηση – εναλλαγή θέσεων. Ο αμυντικογενής Εργοτέλης του Καραγεωργίου ξεχάστηκε, παρά τη φανερή έλλειψη ενός ικανότατου σκόρερ.

3) Καλό κλίμα
Από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε την ομάδα, ο Γκόγκιτς φρόντισε να δημιουργήσει ένα άριστο κλίμα στα αποδυτήρια. Ήταν συνέχεια κοντά στους παίκτες και δύσκολα θα βρεθεί κάποιος να εκφράσει παράπονο για τη συμπεριφορά του. Πολλές φορές, ακόμα και δημοσίως τους αποκαλούσε «παιδιά μου», αποδεικνύοντας έτσι τη στενή τους σχέση. Οι φιλικές συμβουλές, οι παροτρύνσεις και η ψυχολογική ενθάρρυνση ήταν στην ημερήσια διάταξη.

-

1) Εγωισμός
Στο πολύ κακό αγωνιστικό διάστημα του Εργοτέλη, ο Γκόγκιτς απέδειξε ότι ανήκει στη σχολή των τεχνικών που δεν αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους, όταν η ομάδα δεν περπατάει. Μετά από κάθε αποτυχημένο αποτέλεσμα, οι δικαιολογίες του έμοιαζαν με ηχογραφημένες δηλώσεις που έπαιζαν ξανά και ξανά. Αυτό που κυρίως πείραξε τους παράγοντες –και όχι μόνο- ήταν ο καταλογισμός ευθυνών στους παίκτες για ανυπακοή στις εντολές του, όπως και οι κατά καιρούς τοποθετήσεις για το ...αγωνιστικό ταβάνι των «κιτρινόμαυρων».


2) Ροτέισον
Ο αγωνιστικός κατήφορος του Εργοτέλη οφείλεται σε ένα βαθμό και στην κακή εφαρμογή του περιβόητου ροτέισον. Οταν άρχισαν να... σφίγγουν τα λουριά από τις τιμωρίες και τους τραυματισμούς, ο Γκόγκιτς έδειξε να πανικοβάλλεται με τις κινήσεις του. Ειδικά στα 7-8 τελευταία παιχνίδια, έκανε άνω κάτω την ενδεκάδα αλλάζοντας από παιχνίδι σε παιχνίδι σχεδόν τη μισή της σύνθεση. Παίκτες που έπαιζαν την Κυριακή βασικοί, την Τετάρτη ήταν στην εξέδρα... Η τακτική αυτή έφερε αντίθετα από τα προσδοκώμενα αποτελέσματα καθώς η ομάδα έχασε για τα καλά τη συνοχή της. Με λίγα λόγια χάθηκε το μέτρο...


3) Tοποθετήσεις
Η παραδοχή του Γκόγκιτς σε πρόσφατη συνέντευξη τύπου για τη μεταπήδηση του Τζανακάκη στον Ολυμπιακό, δεν άρεσε στους παράγοντες της ομάδας που θεώρησαν ότι δεν ήταν δουλειά του να αναφερθεί στο θέμα. Κατά καιρούς ο αυθορμητισμός του προπονητή είχε προκαλέσει παρεξηγήσεις αλλά όλα αυτά φυσικά θα μπορούσαν να ξεπεραστούν εάν η ομάδα δεν έκανε «αποχή» από τα «τρίποντα» τελευταία...