Της Αντωνίας Κουτσάκη

-Γεννήθηκες στο Ηράκλειο. Ποια ήταν τα πρώτα σου μουσικά βήματα και ακούσματα;

Τα μουσικά ακούσματα προϋπήρξαν των φυσικών βημάτων μιας και προέρχομαι από μουσική οικογένεια οπότε θέλοντας και μη τα μουσικά ερεθίσματα ήταν πολλά ήδη από την κοιλιά της μητέρας μου. Ο πατέρας μου όντας λαϊκός μουσικός μου μετάγγισε ουσιαστικά τις πρώτες νότες της λαϊκής αλλά και παραδοσιακής μας παράδοσης. Αργότερα μεγαλώνοντας στην Κρήτη τα μουσικά ερεθίσματα από τα ηχοχρώματα της κρητικής μουσικής ήταν πολλά. Μεγάλο σχολείο για την μουσική μου παιδεία ήταν κι ο παππούς μου, σουηδικής καταγωγής, ο οποίος με μύησε στην δυτική μουσική, παίζοντας στο πιάνο έργα κλασικών συνθετών και της τζαζ μουσικής σκηνής.

Τα μουσικά βήματα ήρθαν μετέπειτα. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών μου ασχολήθηκα για μικρό χρονικό διάστημα με ωδειακές σπουδές πάνω στην κλασική και τζαζ μουσική. Αργότερα είχα την τύχη να συμμετέχω στο εργαστήρι φωνητικής τέχνης του Σπύρου Σακκά, όπου και ουσιαστικά διδάχτηκα το μεγαλείο του ήθους και της αισθητικής της μουσικής τέχνης.

-Έχεις κάποια σχέση με την μουσική δυναστεία των Λεγάκηδων;

-Θα προτιμούσα μάλλον τη λέξη οικογένεια κι όχι δυναστεία. Ναι, η καταγωγή του πατέρα μου είναι από την Νάξο απ' την οποία και κατάγεται η οικογένεια των Λεγάκηδων που ασχολείται με την μουσική, με κορυφαία την Ειρήνη Λεγάκη που έγραψε ιστορία στο νησιώτικο τραγούδι. Μεγάλη κληρονομιά, αν και η δική μου ενασχόληση διαφοροποιείται αρκετά ως προς το ρεπερτόριο.

-Μιλάς πέντε γλώσσες και σπούδασες ξενοδοχειακές επιχειρήσεις. Μάθε τέχνη κι άστηνε ή το ψάξιμο ενός νέου ανθρώπου πριν βρει τον πραγματικό του δρόμο;

-Τον δρόμο μου τον είχα επιλέξει συνειδητά από πολύ μικρή ηλικία. Όμως οι καθημερινές ανάγκες με οδήγησαν στην εκμάθηση και άλλων “τεχνών” μιας και η πραγματικότητα δεν μας επιτρέπει εύκολα να αποκαλούμαστε κατ' επάγγελμα τραγουδιστές, συνθέτες, χορευτές, ηθοποιοί, ποιητές, εικαστικοί κ.ο.κ. Βέβαια, η εκμάθηση γλωσσών –συμπεριλαμβανομένης και της ελληνικής- παραμένει μια από τις μεγάλες μου αγάπες.

-Ο δεύτερος προσωπικός σου δίσκος ʽʼΤαγκό για τρειςʼʼ είναι ένα βιβλίο – cd. Γιατί του έδωσες αυτή τη μορφή;

-Όπως όλοι γνωρίζουμε, η δισκογραφία τα τελευταία χρόνια τραβάει τον δικό της Γολγοθά, γεγονός το οποίο είναι αποτέλεσμα πολύ βαθύτερης έλλειψης παιδείας και αισθητικής. Η μορφή βιβλίο – cd ήταν ο φυσικός χώρος για να αποτυπωθούν οι στίχοι και τα ποιήματα των Μιχάλη Γκανά, Κώστα Γ. Καρυωτάκη και Μαρίας Πολυδούρη. Επίσης, περιλαμβάνουμε και αποσπάσματα από το διήγημα του Χ. Λ. Μπόρχες “Η ιστορία του ταγκό”. Πρακτικά μιλώντας, οι δισκογραφικές εταιρείες και τα δισκοπωλεία είναι ελάχιστα, οπότε υπό τη στέγη των εκδόσεων Μελάνι μπορέσαμε να επικοινωνήσουμε τη δουλειά μας πιο εύκολα.

-Πόσο δύσκολο είναι για έναν νέο τραγουδιστή να φτάσει να δεί τη δουλειά του να κυκλοφορεί;

Όπως έχω αναφέρει και σε παλαιότερές μου συνεντεύξεις, την “καλή εποχή” της δισκογραφίας δεν την πρόλαβα οπότε έμαθα να κολυμπώ στα βαθιά από την αρχή με πολλούς τρόπους. Σίγουρα χωρίς την πολύτιμη βοήθεια και συμβολή συνεργατών μου τίποτα δεν θα είχε πραγματοποιηθεί. Νιώθω πολύ τυχερή που έχω ήδη κυκλοφορήσει δύο δίσκους, τον “Χορό με τη βροχή” και το “Ταγκό για τρεις” με σπουδαίους φίλους όπως τον συνθέτη Δημήτρη Μαραμή, το συγκρότημα Αρμός, τους ποιητές Μιχάλη Γκανά, Σωτήρη Τριβιζά, Κώστα Μπουρναζάκη κ.ά.

-Γιατί ταγκό για τρεις;

Ως έμπνευση των στίχων μάλλον θα πρέπει να ρωτήσουμε τον Μιχάλη Γκανά. Ως τίτλο του βι-



βλίου – cd, μας ταίριαζε, μιας και ο πυρήνας της συγκεκριμένης δουλειάς ήμασταν τρεις. Μαραμής – Γκανάς – Λεγάκη.

-Ως καλλιτέχνιδα και ως άνθρωπο πόσο σε έχει επηρεάσει η κρίση;

Πολύ. Στην καθημερινότητα της προσωπικής και επαγγελματικής ζωής τα εμπόδια είναι πολλά.

Παράλληλα όμως με έχει βοηθήσει να εκτιμώ μικρά καθημερινά – πολύτιμα πράγματα τα οποία άλλοτε τα προσπερνούσα. Η σημερινή εποχή με έχει πεισμώσει να παραμείνω πιστή στα όνειρα της παιδικής μου ηλικίας και πραγματικά μου δίνει δύναμη να βλέπω γύρω μου άλλα παιδιά της γενιάς μου να δημιουργούν αριστουργήματα σε πολλούς τομείς της τέχνης.

-Μίλησε μας για τις συναυλίες στην Κρήτη.

Η χαρά και η τιμή να συνεργαστώ με τον καταξιωμένο κιθαρίστα Παναγιώτη Μάργαρη είναι μεγάλη. Εδώ και καιρό ήθελα να πραγματοποιήσω κάποιες συναυλίες με τις οποίες θα δώσουμε ένα πολύ μικρό χέρι βοηθείας σε συνανθρώπους μας οι οποίοι στην καθημερινότητά τους είναι ήρωες. Προσκάλεσα τον Παναγιώτη Μάργαρη να δώσουμε τέσσερις συναυλίες στο νησί μας και δέχτηκε με ενθουσιασμό. Έτσι θα βρεθούμε στο Ηράκλειο στο κινηματοθέατρο Αστόρια την Τετάρτη 17 Απριλίου, στα Χανιά στο Πνευματικό Κέτρο την Πέμπτη 18 Απριλίου, στον Άγιο Νικόλαο στο κινηματοθέατρο Ρεξ το Σάββατο 20 Απριλίου και στο Ρέθυμνο στο Ωδείο Νερατζέ την Παρασκευή 19 Απριλίου.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω ιδιαιτέρως τις φιλανθρωπικές οργανώσεις: Κέντρο Ημερήσιας Φροντίδας Παιδιών με αναπηρία “Δικαίωμα στη ζωή”, την Ένωση Γονέων & Φίλων Α.μ.ε.Α. Επαρχίας Μεραμπέλλου τον Σύλλογο Γονέων, Κηδεμόνων και Φίλων Παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες και δυσλεξίας Χανίων και τον Σύλλογο Γονέων, Κηδεμόνων και Φίλων Ατόμων με αυτισμό Ρεθύμνου για την πολύτιμη συμβολή τους.



“Ερωτόκριτος in blues”

του Βιτσέντζου Κορνάρου

-Ποια είναι τα επόμενα σχέδια σου;

-Με αφορμή το “Φεστιβάλ Άνοιξης” που θα γίνει στην ιστορική μουσική σκηνή του Half Note στην Αθήνα, την Πέμπτη 16 Μαΐου θα βρεθώ ξανά στη σκηνή με τους παλιούς μου φίλους, το συγκρότημα Αρμός, για μία μόνο εμφάνιση. Προετοιμαζόμαστε με τον συνθέτη Δημήτρη Μαραμή για κάποιες καλοκαιρινές μας εμφανίσεις παρουσιάζοντας το έργο “Ερωτόκριτος in blues” του Βιτσέντζου Κορνάρου μελοποιημένο στην αυθεντική του γλώσσα, το οποίο παρουσιάστηκε τον περασμένο Φεβρουάριο με μεγάλη επιτυχία στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης και παράλληλα συλλέγω το υλικό για τον τρίτο μου δίσκο που ελπίζω να κυκλοφορήσει τον Δεκέμβριο του 2013.