Πολύ γρήγορα... αποκατέστησε την τάξη ο Εργοτέλης στον βαθμολογικό πίνακα της Βʼ Εθνικής, επιστρέφοντας στην αγαπημένη του κορυφή, τρεις μέρες μετά την πτώση του. Μπορεί να μην το έκανε με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο αλλά η ουσία είναι πως το «φτωχό» και ψυχοβγαλτικό 1-0 επί του Βύζαντα στο Παγκρήτιο, έφθανε και περίσσευε για την επίτευξη του συγκεκριμένου στόχου (με τη συμβολή φυσικά της Καλλονής που πήρε ισοπαλία στη Ριζούπολη).

Ο... ξεχασμένος το τελευταίο τρίμηνο Γιάννης Δωματάς ήταν αυτός που έστειλε τις καρδιές στη θέση τους, με το γκολ που σημείωσε στο 83ʼ, επτά λεπτά μετά την είσοδό του στο παιχνίδι. Ο νεαρός επιθετικός αποτέλεσε την τελευταία επιλογή του Γκόγκιτς σε ένα χρονικό σημείο που το... φάσμα μιας ακόμα απώλειας βαθμών στον δεύτερο γύρο, γινόταν ολοένα και πιο ορατό.

Κόντρα σε μια από τις πιο αδύναμες θεωρητικά και πρακτικά ομάδες της κατηγορίας που ήρθε στο Ηράκλειο με 16 -άπειρους στην πλειοψηφία τους –παίκτες, ο Εργοτέλης χαράμισε ένα ημίχρονο, απογοητεύοντας τον κόσμο του. Στο πρώτο 45λεπτο οι γηπεδούχοι ήταν εκτός τόπου και χρόνου, με πιο ανησυχητικό στοιχείο το άκεφο εντελώς παιχνίδι τους, ξέχωρα από τη δεδομένα προβληματική ανάπτυξη. Το σχήμα που επέλεξε η τεχνική ηγεσία, έχοντας τις σημαντικές απουσίες (Ρομάνο, Τζανακάκης, Γκαντιάγκα, Γιοβάνοβιτς, Μπρούνο) φάνηκε από τα πρώτα λεπτά ότι δεν «τραβάει».

Το βασικό πρόβλημα ήταν ότι ο ρόμβος στο 4-4-2 περισσότερο μπέρδευε την ομάδα, παρά την εξυπηρετούσε. Ο Χαντί και ο Ουέλινγκτον μάταια προσπαθούσαν να... μπουν στα παπούτσια του απόντα Ρομάνο ενώ μηδαμινή ήταν και η ανάπτυξη από τα πλάγια. Ο Βερπακόφσκις και ο Ζαχόρα «έπεφταν» ο ένας πάνω στον άλλο και οι λάθος πάσες ήταν στην ημερήσια διάταξη. Ούτε η αντικατάσταση του Ουέλινγκτον από τον Χρυσοφάκη στο 34ʼ βελτίωσε την κατάσταση καθώς ο Κρητικός μεσοεπιθετικός μπήκε με πολύ άγχος στο παιχνίδι. Ετσι λοιπόν οι φιλοξενούμενοι κρατούσαν με απρόσμενη άνεση μακριά από την εστία του Πουρή τους παίκτες του Εργοτέλη, αδιαφορώντας παράλληλα για τα επιθετικά τους καθήκοντα.

Μετά το πρώτο δεκάλεπτο της επανάληψης και την είσοδο του Λαμπίν στο παιχνίδι, οι «κιτρινόμαυροι» άρχισαν να απλώνουν στα πλάγια το παιχνίδι τους, προσπαθώντας με ορθόδοξο τρόπο να «ανοίξουν» τον αντίπαλό τους.

Ο Βερπακόφσκις πήγε στην αριστερή πλευρά της επίθεσης και με τις κούρσες του, άρχισε να προβληματίζει την αμυντική γραμμή του Βύζαντα. Τα ...κόλπα του Λαμπίν, η συνεχής κίνηση του Ζαχόρα και η υποστήριξη από τους Μπουχαλάκη, Χρυσοφάκη απέφεραν τις πρώτες μεγάλες ευκαιρίες.

Ουσιαστικά μετά το 60ʼ ο Εργοτέλης «στρίμωξε» στα σχοινιά την ομάδα των Μεγάρων και μόνο η ατυχία ή η δυστοκία των παικτών του, θα μπορούσε να αποβεί μοιραία.

Το... φίδι από την τρύπα το έβγαλε τελικά ο Δωματάς στο 83ʼ με ένα γκολ που δικαιολογημένα πανηγύρισε έξαλλα. Η σημασία του θα φανεί άλλωστε προσεχώς, σε μια εποχή που η ομάδα δείχνει να κερδίζει πολύ δύσκολα τα «τρίποντα». Το χθεσινό άλλωστε ήταν μόλις το τρίτο στον δεύτερο γύρο...

Μετά το 1-0, το ματς ουσιαστικά έληξε μιας και ο Βύζας ήταν φανερό ότι δεν μπορούσε καν να προσεγγίσει την εστία του Αθανασίου, ο οποίος είδε το ματς χωρίς να πληρώσει εισιτήριο...

Από τον Εργοτέλη του δευτέρου μέρους, οι Βερπακόφσκις, Λαμπίν, Ζαχόρα και φυσικά ο σκόρερ Δωματάς ήταν οι κορυφαίοι. Ο γκολκίπερ Πουρής και ο Μπιτσάκος ξεχώρισαν από την ομάδα του Ηλία Φυντάνη...

ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ: Αθανασίου, Ρέντζας (76' Δωματάς), Πλουσής, Κοζορώνης, Σαρρής, Πίτσος, Βερπακόφσκις, Μπουχαλάκης, Ουέλινγκτον (35' Χρυσοφάκης), Χαντί (54' Λαμπίν), Ζαχόρα

ΒΥΖΑΣ: Πουρής, Λιόλιος, Γρομητσάρης, Χαρτσιάς (70' Διαμαντόπουλος), Σπαγής, Μπιτσάκος, Ταμπάκης, Αρναρέλης (81' Δημητρίου), Μανδύλης, Γκεμίσης, Πουρνός.