Της Αννας Κωνσταντουλάκη

Τη φαντασία, τη δημιουργικότητα και την τεχνική τους επιστράτευσαν τρεις φίλοι από το Ηράκλειο οι οποίοι συνεργάστηκαν και κατασκεύασαν ένα εντυπωσιακό μίνι τροχόσπιτo για... όλες τις χρήσεις (που μπορεί να μεταφερθεί ακόμη και με μηχανή) το οποίο σκέφτονται να το προωθήσουν και στο εξωτερικό.

Είναι πολύ ελαφρύ και είναι φτιαγμένο με το υλικό που κατασκευάζονται τα φτερά των αεροπλάνων.

Οι εμπνευστές του είναι ο τουριστικός πράκτορας Γιώργος Δεσίπρης, ο έμπορος Νίκος Ασμάνης και ο κατασκευαστής σκαφών Μανόλης Γιαμαλάκης.

Το όνομά του

είναι “Δάκρυ”



Το τροχόσπιτο αυτό που ονομάζεται λόγω του σχήματός του tear drop (δάκρυ), έχει τεράστιες δυνατότητες χρήσης. Από τον “άστεγο” έως τον κατασκηνωτή, από τον κυνηγό έως και τον επαγγελματία που θέλει να μεταφέρει τα εργαλεία της δουλειάς του χωρίς την ανάγκη ενός μεγάλου, δυσκίνητου και ενεργοβόρου οχήματος. Είναι τόσο εύχρηστο που μπορεί να μεταφερθεί συνδεόμενο και με μια μηχανή μεγάλου κυβισμού. Αυτό όμως που το κάνει διαφορετικό και ξεχωριστό από τα ήδη υπάρχοντα, είναι το υλικό κατασκευής του. Είναι εξ ολοκλήρου φτιαγμένο από fiberglass, ίνες υαλομάμβακα εμπλουτισμένες με πολυεστερική ρητίνη, από τα πιο ελαφριά υλικά στον κόσμο. Από το ίδιο υλικό κατασκευάζονται πλέον και τα φτερά των αεροπλάνων. Ζυγίζει μόλις 320 κιλά!

Το ύψος του είναι 1.77μ. φτάνει το ύψος ενός συμβατικού αυτοκινήτου και το ολικό μήκος του τα τέσσερα μέτρα. Το εσωτερικό του έχει σχεδιαστεί ώστε να δίνει άνεση κινήσεων χωρίς να προσδίδει επιπλέον όγκο και ύψος. Εχει ύψος 1,27, μήκος 2 μέτρα και πλάτος 1.52.

Πολυτέλεια και άνεση

Οι τρεις κατασκευαστές προχώρησαν ακόμα περισσότερο δίνοντας στο tear drop στοιχεία άνεσης και πολυτελείας. Προσθεσαν τηλεόραση 12 ιντσών, DVD, ραδιόφωνό, κλιματισμό, εξαερισμό φώτα καμπίνας, φορτιστή κινητού, τρεις διαφορετικούς χώρους αποθήκευσης, κουζίνα, μάτια υγραερίου, ψυγείο, νεροχύτη , ντεπόζιτο νερού και πολλά άλλα εύχρηστα αντικείμενα. Το κόστος της πλήρους έκδοσης φτάνει περίπου τα 5.500 ευρώ. Η ιδέα της υλοποίησής του ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2012 και πολύ γρήγορα, ένα μηνά μετά, άρχισε η κατασκευή του καλουπιού. Τον Ιούνιο ηταν έτοιμη η πρώτη κυψέλη η οποία ολοκληρώθηκε πλήρως τον Σεπτέμβριο. Τώρα πλέον αν έβγαινε σε παραγωγή θα χρειαζόταν μόλις 7 ήμερες για κάθε μονάδα.

Οπως λέει στην “Π” ο Γιώργος Δεσίπρης, “η παραγωγή και εξαγωγή εκτός των ορίων της Ελλάδας είναι το επόμενο στάδιο, αν και κάτι τέτοιο αποδεικνύεται χρονοβόρο εξαιτίας του γραφειοκρατικού μηχανισμού αλλα και του μεγάλου χρηματικού κεφαλαίου που απαιτείται”.

Στο σχέδιο τρία ακόμη μοντέλα και το... σαλικγάρι

Ακόμα όμως και με αυτές τις δυσκολίες, οι τρεις κατασκευαστές δεν καταθέτουν τα όπλα και έχουν σχεδιάσει τρία ακόμα μοντέλα. Πρόκειται για ένα μοντέλο πιο ελαφρύ, πιο απλουστευμένο και πιο οικονομικό απο το tear drop, ενα φουτουριστικό μοντέλο και ενα cargo (μεταφοράς αντικειμένων).

Μάλιστα, το τελευταίο βρίσκεται στο τελικό στάδιο κατασκευής του. Εντύπωση κάνει και το όνομα snail trailers που έδωσαν στο σύνολο των κατασκευών τους. Οπως εξηγούν οι ίδιοι, χρησιμοποίησαν τη λέξη snail (σαλιγκάρι) γιατί ήθελαν να προσδώσουν στην κατασκευή τους το χαρακτηρισμό του χοχλιού που διαρκώς μεταφέρει το σπίτι του και επίσης να τονίσουν το στοιχείο της ελληνικότητας μιας και πρόκειται για ένα από τα καλύτερα και πιο γνωστά εδέσματα της διατροφής μας.