Με συμπληρωμένα πλέον τα 2/3 του πρωταθλήματος της Βʼ Εθνικής, η κατάσταση στην κορυφή εξακολουθεί να παραμένει αρκετά θολή και καμιά ομάδα δε μπορεί να πει με μεγάλη δόση σιγουριάς, ότι του χρόνου θα αγωνίζεται στη Σούπερ Λίγκα.

Μια πρόχειρη ματιά στη βαθμολογία αρκεί για να αντιληφθεί κανείς ότι τουλάχιστον 12 ομάδες διεκδικούν με αξιώσεις είτε την απʼ ευθείας άνοδο, είτε την είσοδο στα μπαράζ (4η-7η θέση).

Σαφέστατα ο Εργοτέλης που εδώ και περίπου δυο μήνες οδηγεί σταθερά την κούρσα, έχει ένα πλεονέκτημα, το οποίο μειώθηκε μεν για την πρώτη θέση αλλά παραμένει στα επίπεδα των 6 βαθμών από την 4η θέση, παρά τις αρκετές απώλειες που κατέγραψε στα πρώτα 6 ματς του δευτέρου γύρου. Αυτό είναι και το πιο σημαντικό ασφαλώς καθώς στο τέλος της χρονιάς, δε θα παίξει κανένα ρόλο αν ανέβεις ως πρωταθλητής, ως δεύτερος ή τρίτος. Σημασία έχει να μη μπεις στην επίπονη και άκρως περίεργη διαδικασία των πλέι οφ όπου δε θα αναδειχθεί νικήτρια απαραίτητα η καλύτερη ομάδα...

Σε κάθε περίπτωση βέβαια η ομάδα του Γκόγκιτς οφείλει να επιστρέψει άμεσα στον δρόμο των επιτυχιών που αφʼ ενός θα της δώσει νέα ώθηση στην τελική ευθεία, αφʼ ετέρου θα... κόψει την όρεξη σε εκείνους που πλέον εποφθαλμιούν τη θέση της (Απόλλων, Ολυμπιακός Β.). Το ερώτημα που μπαίνει φυσικά είναι πόσο γρήγορα θα ξαναβρεί ο Εργοτέλης τη χαμένη του φρεσκάδα και τη σχετική άνεση με την οποία έπαιρνε «τρίποντα» μέχρι και πριν ένα μήνα, άσχετα εάν δεν έκανε μεγάλα σκορ. Η τεχνική ηγεσία έχει υποχρεωθεί να ανακατέψει την ...τράπουλα, αλλάζοντας από παιχνίδι σε παιχνίδι αρκετούς παίκτες, είτε λόγω τιμωριών είτε λόγω του ροτέισον που επιβάλλει το εξαντλητικό πρόγραμμα. Οι διαφοροποιήσεις αυτές έχουν χαλάσει τη συνοχή της ομάδας κυρίως στον τομέα της ανάπτυξης.

Ο Εργοτέλης με εξαίρεση το χαμένο ματς της Δράμας και το νικηφόρο με τον Πιερικό, δεν έχει «φτιάξει» ευκαιρίες στις υπόλοιπες αναμετρήσεις του Βʼ γύρου ενώ την ίδια στιγμή, «πληρώνει» ακριβά στιγμιαίες αδράνειες της άμυνάς του (Ριζούπολη και Καυτανζόγλειο τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα).

Ολα αυτά βέβαια είναι φυσιολογικά συμπτώματα σε έναν μαραθώνιο 42 αγωνιστικών και προς το παρόν μόνο πανικό δε μπορούν να προκαλέσουν.

Όσοι γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα, εμπιστεύονται την ομάδα και τον τρόπο με τον οποίο «χτίζεται» από τον περασμένο Ιούλιο. Γιατί ο Εργοτέλης αναμφισβήτητα βρίσκεται ακόμα σε φάση αναδημιουργίας και δεν έγινε ξαφνικά Μπαρτσελόνα, όπως εύστοχα είπε πριν λίγες μέρες ο προπονητής του...

Μαρίνος Βασιλάκης