Έγκλειστος στις φυλακές Κορυδαλλού είναι εδώ και δέκα μήνες ο Λάκης Γαβαλάς ο οποίος προσπαθεί να αντεπεξέλθει σε μια πραγματικότητα που πριν από κάποιον καιρό δεν θα έβλεπε ούτε στον χειρότερο του εφιαλτη.

Ο άνθρωπος που συνέδεσε το όνομά του με τις λέξεις μόδα και λάμψη, κρατά καθημερινά ένα ημερολόγιο στο οποίο και καταγράφει λεπτό προς λεπτό τα όσα περνάει μέσα στις φυλακές, όπως το δημοσιεύει η real. Διαβάστε τι γράφει μεταξύ άλλων:

Το πρωινό ξύπνημα: 
«Κρακ κρακ! Το άνοιγμα της βαριάς σιδερένιας πόρτας του θαλάμου. Σημάδι ότι είναι 7.15 το πρωί. Ακούω τα βήματα του δεσμοφύλακα να απομακρύνονται προς επόμενο θάλαμο. Κρακ κρακ! Το ξύπνημα είναι απότομο και κάθε πρωί, πιο οδυνηρό. Δεν μπορώ να το συνηθίσω αυτό το κρακ-κρακ. Δέκα μήνες και ακόμα δεν το αντέχω. Θεέ μου, πού είμαι; Η πρώτη σκέψη κάθε πρωινό... Η τουαλέτα ήδη κατειλημμένη. Ανοίγω την τηλεόραση που είναι στην άκρη του σιδερένιου κρεβατιού. Γειτόνισσα με τις πατούσες μου. Λίγο μαύρο. Και αμέσως μετά φως. Οι πρωινές δημοσιογραφικές εκπομπές. Κάνω ζάπινγκ... Υπολογίζοντας την εξέλιξη του καιρού που θα κάνει σήμερα, διαλέγω βιαστικά τα κατάλληλα ρούχα. Σέρνω τη βαριά πόρτα του θαλάμου και βγαίνω στο διάδρομο. Περπατάω, όπως πάντα, γρήγορα. Με ελαφρύ στομάχι, αφού δεν έφαγα πρωινό. Πού να βρεις την όρεξη στη φυλακή».

Η κατσαρίδα και η VOGUE: 
«Η κατσαριδούλα που αναποφάσιστα περπατά πάνω στην κουβέρτα μου θυμίζει πως δεν είμαι στις φυλακές για να σωφρονιστώ, αλλά για να τιμωρηθώ. Με το τελευταίο τεύχος της Vogue τη σπρώχνω από την κουβέρτα. Αλλά μια κατσαρίδα που περπατάει πλάι μου στον τοίχο δεν γλιτώνει. Κλατς! Η Vogue την σκότωσε... Γυρίζω πλάγια στον τοίχο. Κουλουριάζομαι και κλαίω. Ήμουν ο Λάκης Γαβαλάς της μόδας και του γκλάμουρ... Το φως του θαλάμου σβήνει. Με άκουσαν που κλαίω... Κουλουριάζομαι πιο πολύ με την κουβέρτα. Ξέρω τι έκανα να λέει η κοινωνία για μένα: «Άσε τον π...η να σαπίσει στη φυλακή»... Θα ονειρευτώ. Ότι ξαναζώ. Και ας ξέρω ότι το πρωί καραδοκεί ξανά. Εφιάλτης! Κρακ κρακ!».