Όπως εξηγεί ο κ. Τσικριτσής «το λάξευμα πιθανότατα κατακλυζόταν με νερό κατά βούληση. Δηλαδή, όταν ολοκληρωνόταν η ναυπήγηση οδηγούσαν το νερό της θάλασσας στο τετράγωνο λάξευμα και έτσι "κατέβαζαν" (με την υποστήριξη μοχλών και σχοινιών) το μεγάλο σκάφος που είχαν κατασκευάσει στην υδάτινη δεξαμενή. Αυτό το πετύχαιναν με τη διοχέτευση θαλασσινού νερού από τα δυτικά. Αυτό προκύπτει από το γεγονός ότι δυτικά από το λάξευμα, πάνω στον ψαμμίτη έχουν λαξευτεί κανάλια. Υπάρχει δίκτυο λαξευτών καναλιών με ίχνη εργαλείων από τη λάξευση. Το μεγαλύτερο έχει μήκος γύρω στα 8 μέτρα πλάτος 10-13 εκατοστά και βάθος 12 -21 εκατοστά του μέτρου».

Η ύπαρξη λαξευτών καναλιών προς τα νότια οδήγησε την έρευνα στο δυτικό τμήμα όπου διαπιστώθηκε η ύπαρξη δεύτερου λαξεύματος διαστάσεων 25 επί 8 μέτρα. «Θεωρούμε ότι πιθανότατα είναι ένα δεύτερο μικρότερο ναυπηγείο κατασκευής μικρότερων σκαφών» καταλήγει ο κ. Τσικριτσής.