Υπό την πίεση γιατρών και εργαζομένων που προσφεύγουν δικαστικά κατά της συνένωσης ΠΑΓΝΗ-Βενιζελείου και προειδοποιούν με κινητοποιήσεις, ο διοικητής Νίκος Κοκκίνης ανέστειλε για 1 μήνα την απόφαση του να τοποθετηθούν ως συντονιστές διευθυντές σε κλινικές του Βενιζελείου οι πανεπιστημιακοί καθηγητές Γιώργος Χαλκιαδάκης, Δημήτρης Γεωργόπουλος και Γιάννης Ματαλιωτάκης. Xθες πραγματοποιήθηκε συνάντηση για το θέμα στο Βενιζέλειο παρουσία γιατρών, εργαζομένων, βουλευτών αλλά και του Νίκου Κοκκίνη.
Το Βενιζέλειο έχει λόγο ύπαρξης
“Το Βενιζέλειο έχει λόγο ύπαρξης. Δεν θα επιτρέψουμε την υποβάθμισή του” δήλωσε ο Δημήτρης Μπρίμης πρόεδρος της Ένωσης Γιατρών ΕΣΥ, ενώ υπογράμμισε: “Απαράδεκτες και στα όρια της νομιμότητας, οι τοποθετήσεις πανεπιστημιακών στο Βενιζέλειο, θα κινηθουμε νομικά. Αν η διοίκηση επιμείνει στις αποφάσεις της, θα κάνουμε απεργία, καταλήψεις κι ό,τι άλλο αποφασιστεί σε γενικές συνελεύσεις”.
“Πρέπει να στηρίξουμε κι όχι να υποβαθμίζουμε τις δομές στην υγεία” τόνισε ο πρόεδρος των εργαζομένων Γιώργος Χονδροζουμάκης.
Εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ, οι οποίοι παρεβρέθηκαν στην συζήτηση, είπαν ότι τα νοσοκομεία χρειάζονται περισσότερα κρεβάτια και προσωπικό κι όχι συρρίκνωση, ενώ ο βουλευτής της Ν.Δ. Λευτέρης Αυγενάκης υπενθύμισε ότι οι αποφάσεις για τις συγχωνεύσεις δεν είναι τωρινές αλλά ενός χρόνου και τότε οι εργαζόμενοι δεν είχαν αντιδράσει.
Ωστόσο, όπως είπε, όλα τα θέματα και τα αιτήματα θα αντιμετωπιστούν με λογική και ψυχραιμία.
Σε χθεσινή ανακοίνωση του ΚΚΕ για το θέμα του Βενιζελείου μεταξύ άλλων τονίζει:
“Αυτές οι επιλογές δεν είναι κάποια λάθη, παραλείψεις, ή μη γνώση των προβλημάτων εκ μέρους της κυβέρνησης ή κάποιων υπουργών. Δεν πρόκειται για πολιτικές που απλά αδικούν το Βενιζέλειο έναντι του ΠΑΓΝΗ. Προσπαθούν να δημιουργήσουν συγχύσεις και αυταπάτες, όσοι εμφανίζουν ότι θα δημιουργηθούν προβλήματα μόνο και μόνο λόγω διαφορετικού νομικού καθεστώτος που διέπει τα νοσοκομεία. Η αντιπαράθεση που πάει να στηθεί για το ποιος θα υλοποιήσει την αντιλαϊκή πολιτική, ο πανεπιστημιακός ή ο γιατρός του ΕΣΥ, δεν εξυπηρετεί το κοινό μέτωπο που πρέπει να φτιαχτεί. Ούτε είναι ερώτημα που πρέπει να απασχολεί τους εργαζόμενους ποιο νοσοκομείο θα υποβαθμιστεί ή θα κλείσει νωρίτερα από το άλλο. Κυβέρνηση – Ε.Ε – κεφάλαιο για το μόνο που νοιάζονται είναι πώς θα πετύχουν το στρατηγικό τους στόχο, δηλαδή την λειτουργία των νοσοκομείων με επιχειρηματικά κριτήρια.
Το αίτημα που πρέπει να προωθηθεί από όλους όσοι πιστεύουν σε ένα αποκλειστικά κεντρικά σχεδιασμένο σύστημα υγείας, είναι σε πρώτη φάση η κυβέρνηση να πάρει πίσω το νόμο που προβλέπει τις συγχωνεύσεις. Βλέποντας την τραγική κατάσταση που διαμορφώνεται και στο χώρο της υγείας – πρόνοιας οι εργαζόμενοι πρέπει να βγάλουν συμπεράσματα με βάση την πείρα τους, να παραμερίσουν τους όποιους δισταγμούς και προσπάθειες διάσπασης τους”.
