Του Κώστα Μπογδανίδη

«Το μεγάλο στοίχημα για τους ομολογιούχους όλης της Ελλάδας είναι στις 22 Μαρτίου», τονίζει στην “Π” ο κ. Αντώνης Σουρανάκης εκπρόσωπος του συλλόγου ομολογιούχων στην Κρήτη,- οτου συλλόγου δηλαδή που δημιουργήθηκε από τα φυσικά πρόσωπα τα οποία έχασαν τις αποταμιεύσεις μιας ζωής από το περιβόητο περυσινό “κούρεμα”!

Στις 22 Μαρτίου θα συζητηθεί στο ΣτΕ η μαζική αγωγή που έχουν καταθέσει οι ομολογιούχοι και που εν πολλοίς θα κρίνει τι θα γίνει με τα χρήματά τους. Ενόψει αυτής της συζήτησης μάλιστα θα γίνει και στο Ηρακλειο συγκέντρωση των ομολογιούχων το Σάββατο 2 Μαρτίου, στις 2 το μεσημέρι στο ξενοδοχείο “Γκάλαξι” για να ενημερωθούν για τις επαφές του συλλόγου.

-Ένας χρόνος μετά το PSI. πού βρισκόμαστε κύριε Σουρανάκη;

«Έχει περάσει ένας χρόνος από την εμπλοκή των φυσικών προσώπων στο PSI. Έχουν γίνει πάρα πολλά, αλλά δυστυχώς βρισκόμαστε στο ίδιο σημείο από όπου ξεκινήσαμε. Με το «κούρεμα» του Ελληνικού χρέους, το ελληνικό Δημόσιο δήμευσε το 53,5% των οικονομιών μας, ενώ το υπόλοιπο 46,5% θα μας το επιστρέψει σε 30 χρόνια. Η τότε κυβέρνηση έβαλε τον απλό αποταμιευτή στο ίδιο τσουβάλι με τα πιστωτικά ιδρύματα και τα ασφαλιστικά ταμεία. Τα ταμεία ανήκουν στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, άρα το δημόσιο κούρεψε τον εαυτό του. Οι τράπεζες συμφώνησαν «εθελοντικά» αφού πρώτα εξασφάλισαν πολλά δισ. για την ανακεφαλαιοποίησή τους και μακροχρόνιες φοροαπαλλαγές για τις ζημιές τους. Εμείς οι απλοί πολίτες δεν ερωτηθήκαμε από κανέναν, δε βοηθηθήκαμε από κανέναν, αλλά αντιθέτως καλούμαστε να πληρώνουμε και νέους φόρους σε αυτόν που μας έκλεψε. Και στην τελική, για μία τράπεζα, ένα ομόλογο 30 ετών έχει αξία. Για έναν πολίτη τι αξία μπορεί να έχει; Το 2042 οι Τράπεζες θα εξακολουθούν να υπάρχουν και να αναπτύσσονται, εγώ όμως θα είμαι 70 ετών. Ποιος μου εγγυάται ότι θα ζήσω μέχρι τότε; Και τι να πουν οι άνθρωποι που είναι ήδη σήμερα στα 60, τα 70 ή και τα 80 τους;”

• Και τι περιμένουν τώρα οι ομολογιούχοι; Τι έγινε όλο αυτό το διάστημα;

«Αμέσως μετά το PSI και πριν τις πρώτες εκλογές, όλοι οι ομολογιούχοι είμαστε με ένα τηλέφωνο στο χέρι και προσπαθούσαμε να κλείσουμε ραντεβού με αρχηγούς κομμάτων, υπουργούς, βουλευτές, δημοσιογράφους. Συναντηθήκαμε με πολιτικούς από όλα τα κόμματα. Όλοι μας έδιναν δίκιο, όλοι μας στήριζαν, αλλά λύση δεν έβρισκε κανείς. Κάναμε συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας στο Υπουργείο Οικονομικών, αλλά ο τότε αρμόδιος υπουργός, ο κ. Σαχινίδης , δε δέχθηκε να μας συναντήσει ποτέ. Τα κανάλια έθαψαν το θέμα μας, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Έχω μιλήσει ο ίδιος με γνωστό δημοσιογράφο μεγάλου σταθμού, ζητώντας να προβάλει το θέμα μας στην εκπομπή του. Μου απάντησε ότι δεν μπορούσε να το προβάλει επειδή ήταν προεκλογική περίοδος….».

Με τον Βενιζέλο

• Μα, είχατε και συνάντηση με τον Βενιζέλο, τι σας είπε; Δεν ήταν ο κύριος υπεύθυνος των χειρισμών που έγιναν;

Το Σαββατοκύριακο πριν κλείσει η Βουλή, βγήκε σε ένα μεγάλο τηλεοπτικό σταθμό ένας συμπαθέστατος συνταξιούχος ομολογιούχος, 80 ετών, και έδωσε μία συγκινητική συνέντευξη, διαμαρτυρόμενος για τους χαμένους κόπους μιας ζωής και την κοροϊδία ότι θα πάρει πίσω τα μισά λεφτά του όταν φτάσει 110 ετών. Έδειξε στην κάμερα την κάρτα μέλους του ΠΑΣΟΚ, και φώναζε «σας την επιστρέφω»! Δεν ξέρω αν ήταν συμπτωματικό, αλλά τη Δευτέρα μάθαμε ότι δέχτηκε επιτέλους να μας συναντήσει ο κ. Βενιζέλος.

Στη συνάντηση που είχαμε, ο Βενιζέλος μας είπε αυτό που είπε και στα ΜΜΕ, ότι δηλαδή δεν είχε σκοπό να μας εντάξει στο PSI, αλλά το επέβαλε η τρόικα για να μην αντιδράσουν οι ξένοι. Αναρωτιέμαι, όταν πλήρωσαν το ομόλογο του hedge fund, ένα μήνα αργότερα, δεν τους ενδιέφερε πλέον αν θα αντιδράσουν οι ξένοι;

Πάντως ικανοποιητική λύση δε μας πρότεινε ούτε ο Βενιζέλος, απλά μας προέτρεψε να κινηθούμε νομικά, κάτι το οποίο είχαμε ήδη κάνει».

• Αφού απέτυχαν οι πολιτικές πιέσεις δεν έπρεπε να γίνουν νομικές ενέργειες; Τι έχετε κάνει;

«Έχουμε προσφύγει στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά των υπουργικών αποφάσεων που εντάσσουν τα φυσικά πρόσωπα στο PSI. Τα μέλη του συλλόγου εκπροσωπεί ο κ. Χρυσόγονος, συνταγματολόγος, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για μια μαζική προσφυγή 5.000 ατόμων, μαζί με τους συνδικαιούχους είναι περίπου 7.000 Έλληνες πολίτες. Παράλληλα, ετοιμαζόμαστε να κινηθούμε νομικά και κατά των τραπεζών, οι οποίες ουδέποτε μας προστάτεψαν ως όφειλαν. Τέλος υπάρχει και η δυνατότητα προσφυγής στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Δυστυχώς οι νομικές ενέργειες έχουν υψηλό κόστος και απαιτούν πολύ χρόνο, αλλά δε φαίνεται να έχουμε άλλη επιλογή. Η πολιτική λύση που περιμέναμε δεν έχει έρθει. Και μία πολύ καλή «τεχνική» λύση που είχαμε προτείνει εμείς, για διάφορους λόγους δεν προχώρησε».

• Ποια λύση είχατε εσείς προτείνει;

«Μετά τις πρώτες εκλογές, με την Ελλάδα να μην μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση, οι τιμές των νέων «κουρεμένων» ομολόγων είχαν κατρακυλήσει στο 10% με 14% της ονομαστικής τους αξίας. Τότε φέραμε προς συζήτηση μία ιδέα του Γιάννη του Μαρινόπουλου, προέδρου του Συλλόγου. Οι ομολογιούχοι θα έδιναν πίσω στο Δημόσιο, είτε απευθείας είτε μέσω των τραπεζών, το 15% του EFSF και το 31,5% των κουρεμένων ομολόγων. Το δημόσιο θα πουλούσε το EFSF με τιμή 100% και θα αγόραζε ελληνικό χρέος με τιμή περίπου 12%. Στην ουσία δίναμε πίσω στο Δημόσιο τα ψίχουλα που μας απέμειναν για να επαναγοράσει το χρέος του. Με αυτό τον τρόπο το Δημόσιο θα επανακτούσε το 150% του χρέους που κατείχαν τα φυσικά πρόσωπα πριν το PSI. Στη συνέχεια θα μας επέστρεφε το 100%, σε μία λογική διάρκεια, ενώ το υπόλοιπο 50% θα ήταν κέρδος για το Δημόσιο. Σε περίπτωση συνδρομής των τραπεζών, υπήρχε το περιθώριο μέσα σε αυτό το 50% να έχουν και οι τράπεζες κάποιο κέρδος. Προτείναμε την έκδοση ενός νέου ομολόγου, με εγγύηση μη-κουρέματος από το ελληνικό κράτος, και με διάρκεια 5 έτη, ή έστω λίγο μεγαλύτερη. Η λύση αυτή ήταν καταπληκτική, διότι αποζημίωνε πλήρως τα φυσικά πρόσωπα και ταυτόχρονα μείωνε σημαντικά το ελληνικό χρέος. Το Δημόσιο δε θα χρειαζόταν να εκταμιεύσει ούτε ένα ευρώ για τουλάχιστον μία 5ετία. Θα μπορούσαν να συμμετέχουν ακόμα και φυσικά πρόσωπα του εξωτερικού, καθώς όσο μεγαλύτερη η συμμετοχή, τόσο μεγαλύτερη η μείωση του χρέους σε απόλυτους αριθμούς»

• Και πού πήγε αυτή η λύση; Πετάχτηκε στο καλάθι των αχρήστων;

«Κάναμε συνάντηση με τον επικεφαλής του ΟΔΔΗΧ (Οργανισμός Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους) και εκπροσώπους των 4 μεγαλύτερων τραπεζών, προκειμένου οι τράπεζες να παίξουν ένα ρόλο στην όλη διαδικασία. Από τις τράπεζες δε βρήκαμε καμία ανταπόκριση. Πήγαμε στον υπηρεσιακό ΥΠΟΙΚ, τον κ. Ζανιά, ο οποίος μας δήλωσε αναρμόδιος, παρότι βρισκόταν στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης Παπανδρέου, αλλά και της κυβέρνησης Παπαδήμου. Ο μόνος άνθρωπος που προσπάθησε να μας βοηθήσει ήταν ο τότε επικεφαλής του ΟΔΔΗΧ, ο κ. Χριστοδούλου. Ο ΟΔΔΗΧ δέχτηκε την πρόταση με ενθουσιασμό και το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους την ενέκρινε. Αλλά υπήρχε μεγάλη δυσκολία να προχωρήσει η λύση με υπηρεσιακή κυβέρνηση, χωρίς συμμετοχή των τραπεζών, και με τη συνήθη αρνητική στάση της τρόικας».

• Δυστυχώς πέσατε και στην προεκλογική περίοδο! Υπήρχε πολλή κοροϊδία εκείνη την εποχή!

«Εκείνη την περίοδο, εμείς πηγαίναμε σε ραντεβού με όλα τα κόμματα για να τους παρουσιάσουμε τη λύση και να ζητήσουμε τη στήριξή τους για να εφαρμοστεί άμεσα. Τα κόμματα όμως ενδιαφέρονταν περισσότερο για τις εκλογές. Πολλά κόμματα μας πρότειναν να βάλουν κάποιον από το σύλλογο στα ψηφοδέλτιά τους για να πάρουν τις ψήφους μας. Εμείς δεν θέλαμε να «χρωματίσουμε» κομματικά τους ομολογιούχους, αλλά αν κάποιο κόμμα μας είχε προσφέρει εκλόγιμη θέση, ομολογώ ότι θα το είχαμε σκεφτεί πολύ σοβαρά, προκειμένου να έχουμε κάποιον εκπρόσωπό μας στο Κοινοβούλιο. Άλλωστε, αν δει κανείς το επίπεδο της σημερινής Βουλής, η συμμετοχή κάποιου εκπροσώπου μας μάλλον θα αναβάθμιζε την εικόνα της. Τελικά, κανένα κόμμα δεν μας πρότεινε εκλόγιμη θέση σε ψηφοδέλτιό του, οπότε βγήκαμε κι εμείς από τη δύσκολη θέση.

Η ουσία είναι ότι τα κόμματα, αντί να στηρίξουν τη λύση έστω και με την υπηρεσιακή κυβέρνηση, έβαλαν την πρότασή μας στη λίστα με τις προεκλογικές τους υποσχέσεις, προκειμένου να υφαρπάξουν τους ψήφους των ομολογιούχων. Μάλιστα ο σημερινός πρωθυπουργός, ο κ. Σαμαράς, την είχε σχεδόν αναφέρει στηΝ (δεύτερη) προεκλογική του εκστρατεία. Αλλά μία τέτοιου είδους λύση, η οποία στηρίζεται στις τιμές των ομολόγων στην αγορά σε συγκεκριμένη χρονική συγκυρία, δεν την ανακοινώνεις, πόσο μάλλον δεν την υπόσχεσαι για το μέλλον. Ή προσπαθείς με όλες σου τις δυνάμεις να την υλοποιήσεις αμέσως, και όσο το δυνατόν πιο αθόρυβα, ή χάνεις την ευκαιρία»

Η επαναγορά του χρέους

• Και τι έγινε με την επαναγορά του χρέους;

«Το θέμα πάγωσε, έγιναν οι δεύτερες εκλογές, βγήκε η τρικομματική κυβέρνηση, οι αγορές ανησυχούσαν πλέον λιγότερο για έξοδό μας από το ευρώ, οι τιμές των ομολόγων ανέβηκαν πάνω από το 15%, οπότε η λύση μας κατέστη ανέφικτη και η ευκαιρία χάθηκε. Το εξωφρενικό είναι ότι λίγους μήνες αργότερα, η Τρόικα και η Ελληνική κυβέρνηση αποφάσισαν να «αντιγράψουν» τη λύση μας, αλλά με πολύ δυσχερέστερους όρους για την Ελλάδα: Προχώρησαν σε επαναγορά χρέους με δανεικά από την Ευρώπη, αλλά εν τω μεταξύ οι τιμές των ομολόγων στην αγορά είχαν τριπλασιαστεί σε σχέση με την περίοδο που το είχαμε προτείνει εμείς. Οι Έλληνες πολίτες, αν και ληστευμένοι, προσφέραμε τα χρήματά μας σε πολύ καλύτερη συγκυρία για τη χώρα, και χωρίς να απαιτείται έγκριση από το Eurogroup…».

• Μετά τις δεύτερες εκλογές υπήρξε οργή και θυμός, αλλά και πάλι δεν έγινε κάτι! Ίσως έπρεπε να γίνεται πιο δυναμική κινητοποίηση!

«Ο κόσμος πλέον έχει αρχίσει να εξαγριώνεται. Είμαστε νοικοκύρηδες και οικογενειάρχες, άνθρωποι μέσης και μεγαλύτερης ηλικίας, ακόμα και συνταξιούχοι, αλλά δεν είμαστε ηλίθιοι. Έχει περάσει ένας χρόνος από τότε που δήμευσαν τις οικονομίες μας. Έχουμε βαρεθεί να μας λένε ότι έχουμε δίκιο, το ξέρουμε. Έχουμε βαρεθεί να προσπαθούμε με τις ώρες στα τηλέφωνα και να παρακαλάμε γραμματείς και φαρισαίους για μία συνάντηση. Και όσοι μας δέχονται, το κάνουν συνήθως για το θεαθήναι, χωρίς να έχουν να προτείνουν τίποτα, και χωρίς να είναι διατεθειμένοι να κάνουν κάτι ουσιαστικό. Συχνά αναγκαζόμαστε να μιλάμε με ανθρώπους που δεν ξέρουν καν το θέμα μας. Έχουμε κουραστεί να παρακαλάμε τον κλέφτη να επιστρέψει πίσω τα κλεμμένα.

Ο κ. Σαμαράς υποσχέθηκε λύσεις, πού είναι οι λύσεις του; Ο κ. Βενιζέλος δήλωνε ότι θα δικαιωθούμε, ότι θα καλυφθούμε απολύτως, πού είναι τώρα να μας πει τον τρόπο; Ο κ. Χατζησωκράτης από τη ΔΗΜΑΡ είχε έρθει και είχε μιλήσει σε μία συγκέντρωσή μας, πριν τις εκλογές. Τι έχει να πει τώρα που το κόμμα του συμμετέχει στην κυβέρνηση; Ο κ. Σταϊκούρας όρισε μία επιτροπή για να συζητήσει πιθανές λύσεις με τους εκπροσώπους μας, αλλά τα μέλη της επιτροπής του δεν εμφανίζονται στα ραντεβού με το σύλλογο. Το ξέρει αυτό ο υπουργός; Κι αν ναι, τι κάνει; Κι η δική μας αντίδραση ποια θα έπρεπε είναι; Ας μας πουν τι θα έκαναν στη θέση μας».

-Έπρεπε ίσως να συναντήσετε την ίδια την τρόικα! Να τους τα πείτε!

«Έχουμε πραγματοποιήσει συναντήσεις ακόμα και εκπροσώπους της τρόικα, αλλά και εκεί πέφτουμε σε τοίχο. Οι ξένοι δε συγκινούνται από προσωπικά δράματα, είναι ψυχροί τεχνοκράτες. Κι όταν καταφέρουμε να τους αποδείξουμε ότι έχουμε δίκιο, ότι εξαπατηθήκαμε από το ίδιο το κράτος, κάνουν ό,τι και οι Έλληνες πολιτικοί: Μας χτυπάνε φιλικά την πλάτη, αλλά δεν είναι διατεθειμένοι να δώσουν λύση. Μας θεωρούν απλά μια παράπλευρη απώλεια στον οικονομικό πόλεμο της Ευρώπης. Οι δανειστές προτιμούν να πάρουν τα λεφτά τους πίσω οι ίδιοι, δεν τους ενδιαφέρει το δίκιο του Έλληνα πολίτη».

• Βέβαια και κάποιος θα σας πει γιατί να ασχοληθεί η κυβέρνηση μαζί μας όταν έχει τόσα άλλα σημαντικά θέματα;

«Έχουμε υποστεί όλα τα δεινά που έχουν υποστεί και οι υπόλοιποι Έλληνες: οι ομολογιούχοι είναι κι αυτοί συνταξιούχοι που μειώθηκε η σύνταξή τους, εργαζόμενοι που μειώθηκε ο μισθός τους ή έχασαν τη δουλειά τους, έμποροι που έκλεισαν τα καταστήματά τους, ελεύθεροι επαγγελματίες που δεν έχουν δουλειά, φορολογούμενοι που είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν όλους τους νέους φόρους και τα χαράτσια, ασφαλισμένοι που βλέπουν τα ταμεία τους να μην έχουν αποθεματικά, ιδιοκτήτες που βλέπουν τα σπίτια τους να χάνουν την αξία τους. Με μία όμως διαφορά: Τα χρήματα που είχαμε στην άκρη για μια ώρα ανάγκης μας τα έκλεψαν. Αυτό δεν το έχει υποστεί καμία άλλη κατηγορία Ελλήνων πολιτών. Αντί να βγάλουμε τα χρήματά μας στο εξωτερικό και να εξασφαλίσουμε το μέλλον των παιδιών μας, εμπιστευτήκαμε την Ελλάδα. Κι η Ελλάδα μας λήστεψε. Και τώρα αισθανόμαστε προδομένοι και εξαπατημένοι, και οι πολιτικοί μας κοροϊδεύουν».

• Μα, όλοι αυτοί ήταν μικροαποταμιευτές; Ποιες είναι περιπτώσεις ομολογιούχων;

«Στο Ηράκλειο υπάρχει ένας ομολογιούχος, που δούλευε σε σουβλατζίδικο. Είχε στην άκρη 20.000 ευρώ και του τα πήρανε. Το σουβλατζίδικο έκλεισε, ο άνθρωπος δεν έχει δουλειά ένα χρόνο τώρα. Στην Αθήνα έχουμε μία κυρία, μητέρα δύο παιδιών, καθηγήτρια Αγγλικών. Το φροντιστήριο που δούλευε κάηκε στα επεισόδια της Αθήνας. Στο σύλλογο έχουμε ακούσει εκατοντάδες τέτοιες ιστορίες. Αυτοί οι άνθρωποι είχαν κάνει οικονομίες για χρόνια, είχαν κάνει το κουμάντο τους. Τα χρήματά τους ήταν δουλεμένα και φορολογημένα. Και τώρα που έχουν έρθει οι δύσκολοι καιροί, δεν έχουν να ζήσουν τα παιδιά τους.

Δυστυχώς πριν λίγο καιρό χάθηκε και μία ανθρώπινη ζωή. Ο φίλος μας ο Γιάννης ο Ντόκος, μόλις 49 ετών, δυναμικός άνθρωπος αλλά με χρυσή καρδιά. Ζούσε χρόνια μετανάστης στη Γερμανία, δούλεψε σκληρά, γύρισε στην Ελλάδα για να χαρεί τον τόπο του, τους φίλους και την οικογένειά του. Και του έκλεψαν όλες του τις οικονομίες μέσα σε μια νύχτα. Έσκασε από τη στεναχώρια του ο άνθρωπος. Αυτή τη ζωή ποιος και πώς θα την αποζημιώσει;»

• Σε κάποιες κινητοποιήσεις είχατε και μικροεπεισόδια..

«Δυστυχώς το πολιτικό σύστημα ασχολείται μαζί σου μόνο όταν βγαίνεις στο γυαλί. Και δυστυχώς στο γυαλί βγαίνει μόνο ό,τι κάνει «μπούγιο». Επομένως ο μόνος τρόπος να μας ακούσουν είναι να κάνουμε κινητοποιήσεις. Πριν τις πρώτες εκλογές, μαζευτήκαμε 2.500 ομολογιούχοι στο Δημαρχείο της Κηφισιάς, και κάναμε μία πολιτισμένη συγκέντρωση, με ομιλίες, ενημέρωση κλπ. Το θέμα έπαιξε μόνο σε ένα δελτίο ειδήσεων, για 2 λεπτά. Μετά τις εκλογές μαζεύτηκαν 50-100 άτομα στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και γιούχαραν το Βενιζέλο. Γίναμε πρώτο θέμα σε όλα τα δελτία ειδήσεων. Μπήκαν 300 άτομα στα γραφεία της ΝΔ και πέταξαν 2 αυγά, πάλι πρώτο θέμα. Προσωπικά, δε συμφωνώ με ακρότητες ούτε με πρακτικές όπως το κλείσιμο δρόμων. Η ζωή των συμπολιτών μας είναι ήδη αρκετά δύσκολη, δε χρειάζεται να τη δυσκολεύουμε άλλο. Ούτε θα βρούμε ανακούφιση βρίζοντας τον Α ή τοΝ Β πολιτικό. Άλλωστε δεν είναι έξυπνο να βρίζεις αυτόν από τον οποίο περιμένεις να σου δώσει λύση. Όμως είμαι υπέρ των κινητοποιήσεων, καθώς είναι ο μόνος τρόπος να μας προβάλουν τα κανάλια και να ασχοληθεί σοβαρά μαζί μας η κυβέρνηση».

Οι δράσεις

• Και τώρα από εδώ και πέρα τι κάνετε;

“Η επόμενη δράση του συλλόγου στην Κρήτη είναι στις 2 Μάρτη, ημέρα Σάββατο. Θα γίνει ενημέρωση στο ξενοδοχείο Galaxy, στις 2 το μεσημέρι, για όλες τις εξελίξεις που υπάρχουν στο θέμα των φυσικών προσώπων, τόσο σε νομικό επίπεδο, όσο και σε πολιτικό. Και θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε σε όσο το δυνατόν περισσότερες ερωτήσεις μπορούμε. Όμως το μεγάλο στοίχημα για τους ομολογιούχους όλης της Ελλάδας είναι στις 22 Μαρτίου.

Η 22 του Μάρτη είναι ημερομηνία ορόσημο για εμάς, καθώς θα συζητηθεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας η προσφυγή των φυσικών προσώπων. Το ΣτΕ είναι το ανώτατο δικαστήριο της χώρας, και όλοι μας πιστεύουμε ότι θα δικαιωθούμε πανηγυρικά. Η εξαπάτηση και η ληστεία, που έχει συντελεστεί εις βάρος των Ελλήνων πολιτών που κατείχαν ομόλογα, είναι τόσο προφανής, που δεν μπορώ να φανταστώ τι μπορεί να επικαλεστεί το Ελληνικό Δημόσιο για να μας αντικρούσει.

Ωστόσο οι ομολογιούχοι δεν πρέπει να εφησυχάζουν. Στόχος μας είναι να μαζευτούν 15.000 οικογένειες, από όλη την Ελλάδα, στις 22 του Μάρτη, έξω από το ΣτΕ. Κανένας ομολογιούχος που σέβεται την περιουσία του δεν μπορεί να λείπει από την εκδίκαση της υπόθεσής του, σε όποιο σημείο της Ελλάδας κι αν βρίσκεται. Πρέπει όλοι μας να φροντίσουμε να πάρουμε άδεια από τις εργασίες μας και να ταξιδέψουμε στην Αθήνα, να συμμετέχουμε στην πιο σημαντική μας μέρα. Έχουμε υποχρέωση να είμαστε όλοι εκεί, να δείξουμε το μέγεθος της εξαπάτησης και της αδικίας, να απαιτήσουμε να πάρουμε τους κόπους μας πίσω. Το χρωστάμε στους γονείς μας, που δούλεψαν σκληρά για να μας αφήσουν μία περιουσία, μικρή ή μεγάλη δεν έχει σημασία. Το χρωστάμε στους εαυτούς μας, στην αξιοπρέπειά μας, στα χρόνια που εργαστήκαμε για να αφήσουμε κι εμείς κάτι στα δικά μας παιδιά. Τον ιδρώτα το δικό μας και των πατεράδων μας, δε θα επιτρέψουμε να τον περιφρονεί κανένας ψηφοθήρας πολιτικός, κανένας Γιούνκερ, κανένας Ρεν και καμία Λαγκάρντ. Όπως οι πολίτες έχουν υποχρέωση να πληρώνουν τους φόρους τους στο Ελληνικό Κράτος, έτσι και το Κράτος έχει υποχρέωση να σέβεται και να προστατεύει την περιουσία των Ελλήνων πολιτών. Θα πάμε λοιπόν όλοι στο ΣτΕ, στις 22 του Μάρτη, με τις οικογένειες και τα παιδιά μας, για να πάρουμε πίσω τις οικονομίες μας. Χωρίς ακρότητες, αλλά με περηφάνεια και αξιοπρέπεια. Έχουμε το δίκιο με το μέρος μας, αλλά για να το βρούμε πρέπει πρώτα να το διεκδικήσουμε”.