Ο κ. Γιάννης Μαρκάκης τονίζει, μεταξύ άλλων, πως «Αν με ρωτήσετε ποιο ήταν το πρώτιστο όφελος μας απʼ όλα αυτά τα 13 χρόνια που δραστηριοποιούμαστε στο ICR (και μάλιστα από υπεύθυνες θέσεις όπως του γραμματέα παλιότερα και τώρα του αντιπροέδρου) θα σας έλεγα ότι ήταν το καθημερινό βάσανο με ένα ερώτημα. Μέσα από το ICR κατανοήσαμε ότι όλες οι μουσειακές δομές και δράσεις δεν είναι αυτοσκοπός. Αντίθετα, σʼ ένα βαθμό είναι ελλειμματικές και αναποτελεσματικές αν δεν στοχεύουν και καταλήγουν στην τοπική κοινωνία και τη σχέση διάδρασης που πρέπει νʼ αναπτύσσεται μεταξύ αυτής και του μουσείου. Η λυδία λίθος της σχέσης του μουσείου με την κοινωνία είναι το οντολογιικό για το μουσείο ερώτημα : αν δεν υπήρχε το Μουσείο θʼ άλλαζε κάτι στην τοπική κοινωνία;

Αν η απάντηση είναι ναι, τότε το μουσείο βαδίζει στη σωστή κατεύθυνση. Αν όχι, τότε και η κοινωνία πρέπει να επανεξετάσει τη σχέση της με το Μουσείο, αλλά κυρίως το μουσείο πρέπει νʼ αλλάξει στρατηγική, νʼ αναλάβει άμεσα πρωτοβουλίες σε τοπικό επίπεδο.»