Ερωτ: Μια δημοσιογράφος, στις σκληρές εποχές που ζούμε, μπορεί να διαφυλάξει την ευαισθησία της; Εσείς, πώς το έχετε καταφέρει;

Απ: Στην περίπτωση μου ευαίσθητος δεν γίνεσαι αλλά γεννιέσαι. Κι αυτό σʼ ακολουθεί μια ζωή. Δεν θα σας κρύψω ότι απο την ευαισθησία μου έχω υποφέρει. Κάποια στιγμή ζήτησα απο έναν ψυχολόγο να με βοηθήσει να αλλάξω. Μου έδωσε κάποιες συμβουλές. Μάταιος κόπος, δεν προσπάθησα καν. Συνειδητοποίησα ότι αν αλλάξω απλά δεν θα είμαι εγώ. Θα ήμουν δυστυχής. Και μετά να διαφυλαχθώ απο τις σκληρές εποχές πώς; Να γίνω ʽʼδήθενʼʼ και να πάρω ένα καλάμι και νʼ αρχίσω να τρέχω και να βλέπω τους άλλους αφʼ υψηλού; Το θεωρώ κατάντια. Χίλιες φορές με την ευαισθησία μου κι ας φαίνεται. Είναι κι αυτή μέρος της δύναμης μου.

Ερωτ: Τι σας λείπει και τι μνήμες έχετε από την ζωή σας στην Σύρο όπου γεννηθήκατε;

Απ: Στις μνήμες μου είναι χαραγμένη η εικόνα της γιαγιάς μου, μιας ταλαιπωρημένης αλλά πολύ σοφής και καλοσυνάτης γυναίκας, που μου έδειξε τον δρόμο της ζωής. Οσα χρόνια κι αν περάσουν δεν νομίζω ότι θα ξεπεράσω το χαμό της. Απο την ζωή μου στην Σύρο μου λείπει η απεραντοσύνη του γαλάζιου που αγναντεύω κάθε καλοκαίρι απο το σπίτι μου. Η μυρωδιά του γιασεμιού. Οι φίλοι μιας άλλης εποχής που σήμερα έχουμε σκορπίσει και δεν νομίζω ότι θα ξαναβρεθούμε ποτέ.

Ερωτ. Ποια είναι τα σημαντικά αυτής της ζωής;

Απ: Η υγεία, η αλληλεγγύη, τα παιδιά και οι δικοί μας άνθρωποι.