Της Αννας Κωνσταντουλάκη

Η ανταποκρίτρια του Mega στο Παρίσι, Μαρία Δεναξά, μιλά στην “Π”

“Οι Γάλλοι λένε ότι είναι υπόθεση των Ελλήνων να διαχωρίσουν στους πολιτικούς την ήρα απʼ το στάρι”

“Μια φορά ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι μου έπιασε την κουβέντα στο Προεδρικό Μέγαρο του Ελιζέ σε μια ομιλία του Σαρκοζί γιατί... βαριόταν”

Για την ποιότητα, το ήθος, τις αληθινές ευαισθησίες της, διακρίνεται η ανταποκρίτρια του Mega στο Παρίσι, Μαρία Δεναξά, που μιλά στην “Π” για την ζωή και την δουλειά της στην γαλλική πρωτεύουσα.

Αναφέρεται στους πολιτικούς που έχει γνωρίσει, από τον Κλίντον μέχρι τον Σιράκ και τον Ντελόρ, αλλά και τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι που της έπιασε κουβέντα γιατί... βαριόταν σε μια ομιλία του Σαρκοζί!

Εξηγεί επίσης πώς βλέπουν σήμερα τους Ελληνες οι Γάλλοι, τον ρόλο των Ελλήνων και ξένων πολιτικών απέναντι στην κρίση αλλά και των πολιτών.

Η Μαρία Δεναξά μας μιλά ακόμη για την αδελφή της την Ελευθερία που πάσχει από σύνδρομο Down και λέει: “Από πολύ μικρή ένιωσα μέσα στην οικογένειά μου τι σημαίνει πόνος και προσπαθώ να τον παλέψω βοηθώντας όσο μπορώ τους συνανθρώπους μας.

Αυτό μου δίνει δύναμη και με κάνει καλύτερο άνθρωπο”.

Η συνέντευξη με την κα Δεναξά ακολουθεί :

“Ερωτ: Είκοσι χρόνια στην Γαλλία,πως είναι εκει η ζωή σας σε επαγγελματικό επίπεδο και γιατί είναι ωραίο, όπως όλοι θέλουμε να φανταζόμαστε, να ζει κάποιος και να εργάζεται στην γαλλική πρωτεύουσα.

Απ: Αν και με τις σπουδές που έχω κάνει θα μπορούσα επαγγελματικά να έχω κόψει τον ομφάλιο λώρο με την Ελλάδα, ωστόσο ήταν ηθελημένη επιλογή ο εργοδότης μου να είναι Ελληνας. Μια επιλογή που την υπαγόρευσαν συναισθηματικοί λόγοι και κυρίως η κρυφή ελπίδα μια μέρα να επιστρέψω στη χώρα μας και να συνεχίσω να δημοσιογραφώ, όπως πριν φύγω. Όμως η κρίση και η εφιαλτική εικόνα που βγάζει η σημερινή Ελλάδα προς τα έξω ανατρέπουν τα σχέδια μου, ελπίζω όχι για πολύ. Ωστόσο δεν θα έλεγα ότι η ζωή μου στη Γαλλία δεν είναι ωραία.

Επαγγελματικά ως δημοσιογράφος – ανταποκρίτρια, η ζωή μου είναι πολύ οργανωμένη γιατί πρέπει να είμαι σε συνεχή επαγρύπνηση ώστε να αξιολογώ και να κρίνω οποιαδήποτε είδηση ή πληροφορία που θα μπορούσε να ενδιαφέρει την συντακτική ομάδα των ειδήσεων του Μέγκα και την ελληνική κοινή γνώμη. Το ωραίο της υποθεσης είναι ότι το επάγγελμα του ανταποκριτή σε κάνει ʽʼmultitaskʼʼ. Εργάζεσαι μόνος σου, έχεις ελευθερία κινήσεων και επιλογών στα θέματα που προτείνεις και ανάλογα την περίσταση γίνεσαι ρεπόρτερ, συντάκτης, οπερατέρ, σχολιαστής σε γαλλικές εκπομπές για θέματα ελληνικού ενδιαφέροντος και άλλα... Εμπειρίες που σε βελτιώνουν και σε εξελίσσουν σαν επαγγελματία. Από την άλλη η επαφή και η συζήτηση για το γαλλικό και το παγκόσμιο γίγνεσθαι με γάλλους και ξένους συναδέλφους αλλά και σημαντικές προσωπικότητες, είναι ένας ανεκτίμητος πλούτος γνώσης. Εκεί συνειδητοποιείς το πόσο ελλιπής είναι οι απόψεις και οι κρίσεις ορισμένων πάνω σε Ευρωπαικά και Διεθνή θέματα, αλλά και σε θέματα που έχουν άμεση σχέση με την Ελλάδα.

Το ότι εργάζομαι στη Γαλλία μου έδωσε επίσης την ευκαιρία να βιώσω απο κοντά σημαντικά γεγονότα για τη χώρα μας όπως ήταν η σύνοδος κορυφής του G20 στις Κάννες το 2011 και να γνωρίσω προσωπικότητες που παραμένοντας στην Ελλάδα θα έβλεπα μόνο στην τηλεόραση, όπως για παράδειγμα είναι ο Ζακ Ντελόρ, ο Μπιλ Κλίντον, ο Ζακ Σιράκ, ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι που τον συνάντησα στο προεδρικό μέγαρο του Ελιζέ κατά την διάρκεια μιας ομιλίας του Σαρκοζί... Επειδή βαριόταν ήρθε στα πίσω καθίσματα και ψιθυριστά και σε άπταιστα γαλλικά μου έπιασε την κουβέντα!

Και βέβαια δεν θα παραλείψω να αναφερθώ στο ντεκόρ της εργασίας μου που δεν είναι άλλο απο την απερίγραπτη ομορφιά του Παρισιού.

Η εικόνα στη Γαλλία

Ερωτ: Τι σας ρωτούν, συνάδελφοι, φίλοι, γνωστοί σας, για την Ελλάδα της κρίσης και τι γνώμη έχουν για τους Έλληνες πολίτες, τους πολιτικούς μας κ.λπ. Η εικόνα που έχουν, ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα;

Απ: Πλέον δεν ρωτούν και πολλά, απλά κουνούν το κεφάλι . Είναι τόσο άσχημα τα νέα που καταφθάνουν απο την Ελλάδα… είναι σχεδόν καθημερινά τα ρεπορτάζ και οι Γάλλοι είναι ενήμεροι σχεδόν για τα πάντα. Υπάρχουν εκείνοι που εξακολουθούν να πιστεύουν ότι οι Ελληνες δεν πλήρωναν και δεν πληρώνουν τους φόρους τους και τους βάζουν όλους στο τσουβάλι των φοροφυγάδων – ευτυχώς δεν είναι πολλοί - και υπάρχουν και εκείνοι που αποδίδουν την όλη κατάσταση στους Ευρωπαίους, αλλά κυρίως στους Ελληνες πολιτικούς. Η εικόνα που έχουν, άλλες φορές ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και άλλες όχι. Γνωρίζουν ότι ο Ελληνικός λαός υποφέρει και γνωρίζουν επίσης ότι Ελληνες πολιτικοί δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων όχι μόνο τώρα χρόνια τώρα. Αλλά όπως λένε, είναι υπόθεση του ελληνικού λαού να διαχωρίσει την ήρα απο το στάρι, κι έχουν δίκιο.

“Τέλος εποχής”

Ερωτ: Εσείς, ως ένας άνθρωπος που ζει όλα όσα εμείς βιώνουμε, δημοσιογραφικά και σε κάποια απόσταση, πώς βλέπετε το μέλλον της χώρας και το δικό μας. Υπάρχει ελπίδα;

Απ: Θεωρώ ότι αυτά που συμβαίνουν δεν έχουν να κάνουν μόνο με την Ελλάδα. Απλά η Ελλάδα βρέθηκε – ίσως επιλεκτικά - στο μάτι του κυκλώνα. Ζούμε ένα τέλος εποχής, ζούμε την αρχή της παρακμής όχι μόνο της Ευρώπης αλλά και του Δυτικού κόσμου .. Παράλληλα με την παγκοσμιοποίηση που ενισχύει τους έχοντες που γίνονται ολοένα και πιο άπληστοι και εξαθλιώνει τους μη έχοντες, ήρθε η σειρά των αναδυόμενων χωρών να πάρουν την σκυτάλη. Σε συνδυασμό με σημαντικά ζητήματα για την ανθρωπότητα όπως είναι το ενεργειακό, ο υπερπληθυσμός της γης που οι αντοχές της δοκιμάζονται, τα περιβαλλοντικά ζητήματα που επιδεινώνονται, μπορώ να πω ότι διακρίνω πίσω απο τις κινήσεις που γίνονται με τις δήθεν διασώσεις, μια έντονη ανησυχία για το ποια απο τις μεγάλες υπερδυνάμεις θα επιβιώσει καλύτερα αύριο... Για την ώρα παιχνίδι κάνει η Γερμανία, αλλά για πόσο;

Ελπίδα θα υπάρξει αν κατάλάβουμε ότι το υπάρχον οικονομικό μοντέλο του δυτικού κόσμου πνέει τα λοίσθια όσο κι αν προσπαθούμε να το κρατήσουμε εν ζωή με τα τεχνητά μέσα του ΔΝΤ, των Τροικανών και άλλων μηχανορραφιών .. Όσο δεν το καταλαβαίνουν αυτό, όσο υπάρχει έλλειψη πραγματικής ηγεσίας παγκοσμίως, όσο επικρατεί η λογική Matrix και Merkel που θα εφαρμόζεται οριζόντια και κάθετα είς το όνομα μιας ενωμένης Ευρώπης, που αυτή τη στιγμή έχει γίνει μπάχαλο, αυτή η κατάσταση δυστυχώς θα διαιωνίζεται.

Ερωτ: Τι γνώμη έχετε σχηματίσει για τους πολιτικούς, αν και το ξέρω, δεν είναι σωστό να γενικεύουμε. Όμως, ποιο είναι το δικό σας συμπέρασμα, τους ενδιαφέρουν οι άνθρωποι, οι ζωες των ανθρώπων;

Απ: Είμαι κριτικό πνεύμα και η γνώμη που έχω σχηματίσει όχι μόνο για τους Ελληνες αλλά και για τους ξένους πολιτικούς δεν θα έλεγα ότι είναι καλή. Οι δικοί μας ίσως τώρα τελευταία να έχουν συνειδητοποιήσει ότι πρέπει να ενδιαφέρονται για τις ζωές όλων των ανθρώπων και όχι μόνο για εκείνες των ψηφοφόρων τους, επειδή τους διατηρούν στην εξουσία. Αν θέλουμε αυτός ο τόπος να πάει μπροστά, να βγεί απο τις παγίδες των μνημονίων, αν πραγματικά σκεφτόμαστε το αύριο των παιδιών μας θα πρέπει να μάθουμε πολιτικοί και πολίτες τι σημαίνει εθνικό συμφέρον και να ξεχάσουμε το ατομικό. Επίσης θα πρέπει επιτέλους οι ʽʼτελευταίοιʼʼ να πάψουν να ηγούνται και να επιπλέουν και να δωθούν στους ʽʼπρώτουςʼʼ οι θέσεις που δικαίως τους αναλογούν.