
Είναι μεγάλη τιμή για τον ΟΦΗ να είναι δεύτερος στην κατάταξη των βραβείων που έχουν δοθεί από την Σούπερ Λίγκα στις 17 πρώτες αγωνιστικές. Είναι σημαντικό και διόλου τυχαίο το οτι η κρητική ομάδα αναδεικνύει συνεχώς θετικούς πρωταγωνιστές μέσα από την πορεία της στην μεγάλη κατηγορία τα δυο τελευταία χρόνια.
Πέρυσι κέρδισε πέντε βραβεία σε όλη την σεζόν και φέτος έχει ήδη έξι όταν ο πρωτοπόρος Ολυμπιακός δεν έχει ούτε ένα και ενώ το πρωτάθλημα έχει ακόμα πολύ δρόμο. Αυτό όμως που έχει σημασία είναι ότι ο ΟΦΗ αποτελεί τον παράδεισο των ξεχασμένων ποδοσφαιριστών. Πέρυσι ήταν οι Μάντζιος, Σουμπίνιο, Σίσιτς, Παπουλής, Ταυλαρίδης, Γεωργίου. Φέτος στην θέση τους βρίσκονται οι Παπάζογλου, Κουτσιανικούλης, Λαμπρόπουλος, Περογαμβράκης. Παίκτες που οι περισσότεροι πριν πάρουν το αεροπλάνο για το Ηράκλειο βρίσκονταν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας και που εδώ ξαναβρήκαν την χαμένη τους αυτοπεποίθηση και έβγαλαν την καλή πλευρά του πληγωμένου τους εγωισμού. Ο ΟΦΗ μπορεί να μην είναι η ομάδα-προς το παρόν τουλάχιστον-που υπόσχεται ευρωπαικά όνειρα ή χρήματα ωστόσο ακόμα και σήμερα με τα μύρια όσα προβλήματα την τριγυρίζουν εξακολουθεί να αποτελεί μια ιδανική ποδοσφαιρική Ιθάκη των κάθε λογής ξεχασμένων και αδικημένων του ελληνικού ποδοσφαίρου. Την μεγαλύτερη κουβέντα πριν από δυο χρόνια ο Λεωνίδας Καμπάνταης ο οποίος όταν ήρθε στο Ηράκλειο είπε: “στον ΟΦΗ δεν ήρθα για να γίνω πλούσιος αλλά για να παίξω και να διακριθώ και για να αγωνιστώ μπροστά στον κόσμο στο Γεντί Κουλέ”. Μεγάλη όμως ήταν και η κουβέντα που είπε μετά το παιχνίδι του προηγούμενου Σαββάτου λέγοντας ότι “σήμερα πήρα την απάντηση αν αξίζουν οι θυσίες και οι τραυματισμοί που είχα στην καριέρα μου”. Ήταν κι αυτός ένας από τους παίκτες που ήρθαν εδώ για να σώσουν το όνομα τους και να αντιστρέψουν την πορεία της καριέρας τους και που δουλεύοντας σκληρά πέτυχε τον στόχο του και έδρεψε τους καρπούς του με την αποθέωση που γνώρισε στην επιστροφή του το Σάββατο. Διότι, καλώς ή κακώς υπάρχουν ακόμα παίκτες που βάζουν σε πρώτη προτεραιότητα το αγωνιστικό και αφήνουν σε δεύτερη μοίρα το οικονομικό. Είναι τυχερός ο ΟΦΗ που με ελάχιστες εξαιρέσεις τα δυο τελευταία χρόνια έχει κάνει πολύ καλές επιλογές και σε παίκτες και σε χαρακτήρες. Έκανε πολλά λάθη άλλωστε και τα πλήρωσε ακριβά από το 2000 και μετά σε ποδοσφαιριστές- αεριτζήδες που ήρθαν στο Ηράκλειο απλά για να κάνουν την…αρπαχτή τους και να φύγουν. Παίκτες που είδαν τον ΟΦΗ των χιλίων προβλημάτων ως την ευκαιρία να εξασφαλίσουν το μέλλον τους εκτός ποδοσφαίρου. Και είναι, επίσης, τυχερός γιατί όσα κι αν πέρασε εξακολουθεί να αποτελεί ένα καλό ποδοσφαιρικό μαγαζί όχι πλέον για τις οικονομικές απολαβές που μπορεί να προσφέρει αλλά για την εγγύηση που δίνει η ηρεμία και το καλό κλίμα σε ένα ποδοσφαιριστή ότι αν δουλέψει και αξίζει μπορεί να φτιάξει την καριέρα του και να το εξαργυρώσει με μια καλή-για την τσέπη του- μεταγραφή όπως έκαναν πολλοί από τους παίκτες που έφυγαν τα δυο τελευταία χρόνια…
Νίκος Μαρκάκης

