Κρίσιμα ζητήματα, όπως το χρονοδιάγραμμα της δημοσιονομικής προσαρμογής της Ελλάδας, τις προοπτικές ανάπτυξης, την ανταγωνιστικότητα και τις ελληνικές τράπεζες, θίγονται στη συνέντευξη που έδωσε χθες ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ στην τρόικα, Poul Thomsen, με αφορμή τη δημοσιοποίηση της έκθεσης προόδου του ΔΝΤ για το μνημόνιο. Το χρέος είναι πολύ υψηλό στην Ελλάδα, και οι προβλέψεις του ΔΝΤ εμφανίζουν ότι θα παραμείνει πολύ υψηλό χωρίς ελάφρυνση ή μακροπρόθεσμη χρηματοδότηση από τους Ευρωπαίους εταίρους, δήλωσε ο Thomsen. Οι εταίροι της Ελλάδας έχουν ήδη λάβει σειρά μέτρων για να οδηγηθεί το χρέος χαμηλότερα. Χρηματοδότησαν την επαναγορά του ελληνικού χρέους που ολοκληρώθηκε το Δεκέμβριο, και ήδη έχουν προχωρήσει σε αναδιάρθρωση μέρος των δικών τους δανείων. Αυτά τα μέτρα θα αρχίσουν να εμφανίζουν άμεσα οφέλη στη μείωση του χρέους. Συμπλήρωσε ακόμη ότι ένα πλαίσιο έχει τεθεί τώρα για να επιτευχθεί μια βιώσιμη λύση για το πρόβλημα του ελληνικού χρέους. Οι Ευρωπαίοι εταίροι της Ελλάδας έχουν συμφωνήσει να λάβουν περαιτέρω μέτρα όσο διαρκεί το πρόγραμμα, ώστε να μειωθεί το ελληνικό χρέος σημαντικά χαμηλότερα του 110%/ΑΕΠ μέχρι το 2022, με την προϋπόθεση ότι η Ελλάδα θα επιτυγχάνει τους δημοσιονομικούς στόχους. «Αυτές οι διαβεβαιώσεις στην ουσία αντανακλούν μια ρητή αναγνώριση –για πρώτη φορά από τότε που ξέσπασε η κρίση- ότι το χρέος της Ελλάδας δεν είναι βιώσιμο χωρίς ελάφρυνση ή μακροπρόθεσμη χρηματοδότηση», τόνισε. Σε ερώτηση για το ποιες είναι οι προοπτικές ανάκαμψης στην Ελλάδα, ο Thomsen απάντησε πως αυτό εξαρτάται από το πόσο καλά θα εφαρμόσει στη συνέχεια η ελληνική κυβέρνηση το πρόγραμμα προσαρμογής. «Δεν είναι εύκολη υπόθεση», είπε, επικαλούμενος το εύθραυστο κοινωνικο-πολιτικό σκηνικό που τροφοδοτεί την επιφυλακτικότητα καταναλωτών και επενδυτών, το υπέρογκο φορτίο χρέους που επηρεάζει την προθυμία καταναλωτών και επιχειρήσεων να δαπανήσουν και να επενδύσουν αλλά και τις προκλήσεις της οικονομίας που βρίσκεται αντιμέτωπη με τη συνεχή δημοσιονομική προσαρμογή, το διατηρούμενο έλλειμμα ανταγωνιστικότητας και την αδυναμία στις βασικές εξαγωγικές της αγορές στην Ευρωζώνη. Ξεχωριστά, ο Thomsen παραδέχεται πως υπήρξαν πολλοί παράγοντες που επηρέασαν την οικονομική δραστηριότητα κι είχαν αντίκτυπο στο πώς υπολογίστηκαν αρχικά οι δημοσιονομικοί πολλαπλασιαστές, με αποτέλεσμα να υποτιμηθεί η επίδραση της λιτότητας στην οικονομική ανάπτυξη. Ερωτηθείς γιατί το πρόγραμμα εξακολουθεί να στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στις περικοπές των συντάξεων ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ στην τρόικα απάντησε πως η προσαρμογή υπήρξε εξαιρετικά επίπονη, αλλά η εστίαση στις συντάξεις ήταν απαραίτητη γιατί η αύξηση στις συντάξεις του δημοσίου ήταν ο βασικός λόγος πίσω από το δημοσιονομικό έλλειμμα της Ελλάδας. Επιπρόσθετα, άλλα μέσα προσαρμογής - αύξηση φορολογίας για τους μισθωτούς και περικοπές επιλεκτικών δαπανών έχουν εξαντληθεί. Στο σημείο αυτό ο Thomsen τόνισε ότι το πρόγραμμα έχει σχεδιαστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να προστατεύονται τα πιο αδύναμα κοινωνικά στρώματα. Για την αποφύγη νέων περικοπών στους μισθούς και τις συντάξεις –οι οποίες, το ΔΝΤ συμφωνεί, πως δεν είναι επιθυμητές- είναι κρίσιμο η κυβέρνηση να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τη φοροδιαφυγή και να μειώσει το μέγεθος του «φουσκωμένου» δημόσιου τομέα. Αυτό θα προάγει τη δικαιοσύνη και το μοίρασμα του βάρους. Αναφορικά με την πορεία της δημοσιονομικής εξυγίανσης της ελληνικής οικονομίας ο κ. Thomsen υπογράμμισε πως η Ελλάδα έχει να διανύσει ακόμα μεγάλη απόσταση. Όπως εξήγησε, δυστυχώς, το έλλειμμα της χώρας στο ξεκίνημα της κρίσης ανερχόταν στο 16% του ΑΕΠ της, πρωτοφανή επίπεδα ελλείμματος για περιόδους ειρήνης και χωρίς τραπεζική κρίση. «Μια χώρα δεν μπορεί να λύσει προβλήματα τέτοιου μεγέθους εν μία νυκτί», σημείωσε ο επικεφαλής της τρόικας. Ο ίδιος αναγνώρισε, ωστόσο, την εντυπωσιακή προσπάθεια προσαρμογής που έχει καταβληθεί μέχρι στιγμής, καθώς καταγράφεται βελτίωση του πρωτογενούς ισοζυγίου της τάξης του 9% του ελληνικού ΑΕΠ, αλλά τονίζει πως δεδομένων των τεράστιων αρχικών ανισορροπιών απαιτείται πολλή δουλειά ακόμα. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι η Ελλάδα πρέπει να αναλάβει αποφασιστική δράση κυρίως σε ό,τι έχει να κάνει με την ανταγωνιστικότητα και με τη φορολογική διοίκηση. Αναγνωρίζει ότι οι ελληνικές αρχές έχουν κάνει σημαντική πρόοδο για τη μεταρρύθμιση της εργασιακής αγοράς, και τα αποτελέσματα εμφανίζονται με το βελτιωμένο κόστος ανταγωνιστικότητας, αλλά αυτά τα κέρδη δεν έχουν «μεταφραστεί» σε αλλαγές στις τιμές. Ακόμη, τονίζει ότι εάν η Ελλάδα θέλει να πετύχει στην προσαρμογή, θα πρέπει να βελτιώσει τη συλλογή φόρων. Για το λόγο αυτό μάλιστα, όπως επισημαίνει, έχει λάβει σημαντική τεχνική βοήθεια και από το ΔΝΤ και από την Ευρωπαϊκή Ένωση, μέσω της Task Force. Σημειώνει δε ότι υπάρχουν μεγάλες γραφειοκρατικές αντιστάσεις στις μεταρρυθμίσεις της φορολογικής διοίκησης, και επικρατεί ευρέως στην Ελλάδα η αντίληψη ότι η αδράνεια αυτή οφείλεται στη διαφθορά. «Είναι αλήθεια ότι η διαφθορά ανθεί σε μια κατάσταση όπου υπάρχει έλλειψη διαφάνειας, όπου είναι δύσκολο για έναν μέσο πολίτη να αντιληφθεί τους κανόνες. Και οι κανόνες είναι πολύπλοκοι στην Ελλάδα», τόνισε.