Πολεμικά αθλήματα, όπως άλματα πάνω από τους ταύρους, οι διαγωνισμοί πυγμαχίας και πάλης, το κυνήγι και οι μονομαχίες είναι μερικές από αυτές τις ενδείξεις, όπως αναφέρει. Επίσης επισημαίνει την εύρεση σπαθιών και άλλων όπλων μέσα σε ιερά, τάφους και σπίτια, τις σκηνές κυνηγιού όπου οι άνδρες φέρουν ασπίδες και κράνη, την ανακάλυψη σφραγίδων που φέρουν πάνω τους το σχήμα διαφόρων όπλων και πολεμιστών, την χρησιμοποίηση ποικίλων συμβόλων όπλων στη μινωική γραφή που δεν έχει ακόμα αποκωδικοποιηθεί κ.ά.

Κατά τον Μολόι, μάλιστα, οι Μυκηναίοι υιοθέτησαν τον μινωικό τρόπο πολέμου, όσον αφορά τον οπλισμό, τις τεχνικές της μάχης και τις σχετικές νοοτροπίες - ιδεολογίες. «Στην πραγματικότητα, στην Κρήτη είναι που πρέπει να αναζητήσουμε την καταγωγή εκείνων των όπλων, τα οποία επρόκειτο να κυριαρχήσουν στην Ευρώπη έως τον Μεσαίωνα, όπως των σπαθιών, των μεταλλικών τσεκουριών, των ασπίδων, των δοράτων και πιθανώς ακόμα και των πανοπλιών».

Όσον αφορά την ανακάλυψη λίγων οχυρωμένων τοποθεσιών στην προϊστορική Κρήτη (κάτι που έχει ενισχύσει την αντίληψη περί ειρηνικής μινωικής κοινωνίας), σύμφωνα με τον Βρετανό αρχαιολόγο μάλλον η κακοτράχαλη μορφολογία του εδάφους του νησιού θεωρήθηκε συνήθως επαρκής για την άμυνά της, γιʼ αυτό, άλλωστε, όπως αναφέρει, έχουν βρεθεί λίγες μόνο ενδείξεις αρχαίων μαχών.