Της Κατερίνας Μυλωνά

Δεν υπάρχουν οι ήρωες που μπορούν να ηγηθούν και να μας σώσουν και δεν έχουμε εμπιστοσύνη σε κανένα για να μπει μπροστά και να τον ακολουθήσουμε. Έχουν διαβρωθεί όλα, υπάρχει απογοήτευση, όμως κάποια στιγμή θα ξεδιαλύνουν τα πράγματα

Ένα εικαστικό ρεπορτάζ για όσα συμβαίνουν γύρω μας αποτελεί η νέα έκθεση ζωγραφικής του Ρουσσέτου Παναγιωτάκη «Παρ ά λογα» που φιλοξενείται στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου ως και το Σάββατο 19 Ιανουαρίου.

Σε συνέντευξή του στην «Π», ο ίδιος αναφέρει πως «επόμενο ήταν ότι η ανισόρροπη ανάπτυξη που έγινε είχε ως αποτέλεσμα σήμερα να ανοίξει αυτό το κουτί της ανόητης Πανδώρας και να μας φέρει σε αυτή την κατάσταση που μας έχει φέρει.»

Η έκθεση θα λειτουργεί καθημερινά από τις 9 το πρωί ως τη 1.30 το μεσημέρι και από τις 5.30 το απόγευμα ως τις 9 το βράδυ, το Σάββατο θα είναι ανοιχτή μόνο τις πρωινές ώρες.

Ποιος είναι ο στόχος της νέας σας έκθεσης;

«Θέλω να δώσω τις τελευταίες καταστάσεις των ημερών μας που είναι όλα σε ύφεση και πιο πολύ από όλα πλήττεται ο πολιτισμός, οι άνθρωποι που ασχολούνται με την τέχνη ιδιαίτερα. Όταν ο άλλος δεν έχει να φάει δε θα κοιτάξει, βέβαια, τον πολιτισμό, θα κοιτάξει την επιβίωση. Μια ζωή ήταν το πρόβλημα με τους ανθρώπους που ασχολούνταν με τον πολιτισμό, πόσο μάλλον τώρα. Παρʼ όλα αυτά, στεκόμαστε και αντιστεκόμαστε. Η τέχνη χρησιμοποιείται σα νηματερό να ξυπνήσει τους ανθρώπους και να τους πει ότι «κι εμείς συμπαραστεκόμαστε, δεν είμαστε εκτός». Ουσιαστικά, γίνεται μια καταγραφή των ημερών μας, είναι ένα ρεπορτάζ καλλιτεχνικό, ζωγραφικό. Νομίζω ότι αρέσει στον κόσμο, όπως βλέπει τα σκίτσα που σατιρίζουν την καθημερινότητα, η ζωγραφική, η τέχνη, γενικά, τα θέατρα κάνουν μια σάτιρα, πολλά έργα έχουν αυτή την ιδέα να σατιρίσουν κι άλλα να πλήξουν κάποιες καταστάσεις. Παντρεύονται όλα αυτά, βέβαια, παράδοξα ή συγκυριακά με την Κρήτη, γενικότερα, την κρητική μυθολογία, αντλούμε πολλά παραδείγματα από την ιστορία μας και όλα αυτά με μια ματιά ενός Κρητικού, με τη ματιά που πάντα έλεγε ο Καζαντζάκης, ότι ο Κρητικός βλέπει διαφορετικά τα πράγματα».

Θεωρείτε πως ρόλος των καλλιτεχνών είναι να αφυπνίζουν, να στιγματίζουν πρόσωπα και καταστάσεις, να ενώνουν τον κόσμο;

«Οι καλλιτέχνες είναι πάντα ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας με αυτή την ιδιαίτερη ματιά. Έχει, δηλαδή, ο άνθρωπος των τεχνών πάντα μια ιδιαιτερότητα, μία παραπάνω ευαισθησία από ό, τι οι υπόλοιποι , όχι ότι δεν έχουν ευαισθησία απλώς λόγω του ότι έχουν κι άλλες ασχολίες να κάνουν ενώ οι τέχνες δίνουν ιδιαίτερη έμφαση, ίσως γιατί πληγώνονται περισσότερο σε τέτοιες καταστάσεις και πάντα μπαίνουν μπροστά».

Υπηρετείτε πολλά χρόνια τον χώρο του πολιτισμού, η τρέχουσα περίοδος είναι η πιο δύσκολη;

«Για την τέχνη είναι εύκολη περίοδος διότι μπορεί να αντλήσει πολύ εύκολα θέματα και να τα πλήξει, να τα κουβεντιάσει, συζητήσει και να δείξει στον κόσμο ότι κι αυτή είναι μέσα στα πράγματα. Η τέχνη είναι μέσα στα πράγματα, ποτέ δεν ξεφεύγει».