Συναυλία πιάνου πραγματοποιείται απόψε στις 8.30 στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου, στο πλαίσιο του Χριστουγεννιάτικου Φεστιβάλ του Δήμου Ηρακλείου.
Στο πρώτο μέρος στο πιάνο θα είναι η πιανίστρια Στέλλα Κούκου και στο δεύτερο η Άννυ Μαρκοδημητράκη. Οι δύο μουσικοί μιλούν στην «Π» για τη σχέση που έχουν οι Έλληνες με την κλασική μουσική.
Κατʼ αρχάς, μιλήστε μας για την εκδήλωση που διοργανώνεται απόψε στο Ηράκλειο.
Στέλλα Κούκου
«Όσον αφορά στο πρώ- το μέρος της συναυλίας, επέλεξα να παρουσιάσω τρεις διαφορετικές εποχές της κλασικής μουσικής, ξεκινώντας με έναν από τους μεγαλύτερους εκπροσώπους της ρομαντικής περιόδου, τον F. Chopin. Το έργο που θα παρουσιάσω είναι η δεύτερη σονάτα του, η οποία απαρτίζεται από τέσσερα μέρη διαφορετικού ύφους και η οποία είναι ευρέως γνωστή για το τρίτο μέρος της, από το οποίο έχει πάρει το “παρατσούκλι” του, το πένθιμο εμβατήριο.
Ακολουθεί η μουσική του 20ού αιώνα με τον S. Prokofiev, που με την δυναμική και βιρτουόζικη τρίτη σονάτα του, σηματοδοτείται η μετάβαση του συνθέτη σε μια πιο λυρική μορφή έργων.
Το πρώτο μέρος ολοκληρώνεται με το σήμερα και έναν Έλληνα συνθέτη, τον Περικλή Κούκο, με δύο αποσπάσματα από την μουσική καντάτα “Ημερολόγιο για περαστικούς”, με ρυθμούς ιδιαίτερους και στοιχεία jazz.»
Άννυ Μαρκοδημητράκη «Τα έργα που θα ακουστούν (από μένα) θα είναι το «Σονέτο 47 του Πετράρχη» του Φραντς Λιστ. Το έργο έχει εμπνευστεί από ένα σονέτο του Ιταλού ποιητή Φραντσέσκου Πετράρχη που μιλά για τον έρωτα του προς τη Λάουρα, ο οποίος όμως δεν μπόρεσε να καρποφορήσει. Το έργο ο Λιστ το έγραψε στα 1839-1846 στην περίοδο που βρισκόταν στην Ιταλία μαζί με την αγαπημένη του Μαρί ντʼ Αγκού.
Τα «Improptu» έργο 90 του Φραντς Σούμπερτ είναι γραμμένο το 1827 ένα χρόνο πριν το θάνατο του συνθέτη. Εκείνο τον καιρό υπέφερε από αρρώστια, πιθανόν σύφιλη. Το έργο είναι γεμάτο από υπέροχες λυρικές και μεγάλες μελωδίες κάτι που χαρακτηρίζει το συνθέτη ως έναν από τους πιο λυρικούς συνθέτες της κλασικής μουσικής.»
Ποια είναι η σχέση των Ελλήνων με την κλασική μουσική;
Στέλλα Κούκου
«Όπως και σε κάθε χώρα, υπάρχουν υποστηρικτές της μουσικής του εκάστοτε είδους, έτσι και στην Ελλάδα ένα μέρος του κόσμου επιλέγει να ακολουθήσει την κλασική μουσική. Εφόσον είναι ένα είδος που δεν έχει πολλά χρόνια ζωής στη χώρα μας, βρίσκω ευτυχές το γεγονός πως όλο και περισσότεροι νέοι άνθρωποι παρευρίσκονται στις συναυλίες, αλλά αποφασίζουν να ασχοληθούν και πιο ενεργά με το είδος αυτό. Φυσικά θα βοηθούσε αν υπήρχε κρατική μέριμνα για την ανάπτυξή της, ξεκινώντας την γνωριμία της με τα παιδιά μέσα στα σχολεία.»
Άννυ Μαρκοδημητράκη «Δυστυχώς, η κλασική μουσική δεν προωθείται πολύ στην Ελλάδα. Βέβαια, με όλα αυτά που συμβαίνουν τελευταία γύρω μας, υπάρχει μια μεγαλύτερη στρο- φή προς τις τέχνες και αυτό κάτι δείχνει! Πραγματικά, πιστεύω ότι αν οι γονείς ήξεραν τα οφέλη που μπορεί να δώσει η μουσική στη ζωή των παιδιών τους, νομίζω ότι θα τα ωθούσαν προς την κατεύθυνση αυτή. Εξάλλου, δεν είναι τυχαίο ότι στην αρχαιότητα η μουσική υπήρχε μέσα στη βασική εκπαίδευση των νέων. Φυσικά ένας μεγάλος εχθρός είναι η τηλεόραση, η οποία τις περισσότερες φορές προωθεί ένα καταναλωτικό μοντέλο. Συνεπώς, νομίζω η σχέση του Έλληνα με την κλασική μουσική θα έπρεπε να είναι στενότερη, γιατί νομίζω είναι απαραίτητη η οποιαδήποτε μορφή τέχνης στη ζωή μας.»
