Του Αλέκου Α. Ανδρικάκη [email protected]

Τις φωτογραφίες είχε στείλει η εξόριστη ελληνική κυβέρνηση στο αμερικανικό περιοδικό LIFE και δημοσιεύτηκαν τον Αύγουστο του 1942, μαζί με μια περιγραφή του πρακτορείου Associated Press για την κόλαση που ζούσαν οι Έλληνες

Οι εικόνες προκαλούν φρίκη. Όχι οι ίδιες οι εικόνες, αλλά το έγκλημα που απαθανάτισαν. Άνθρωποι πεθαμένοι από την πείνα. Σκελετωμένοι και νεκροί ήδη, πριν αφήσουν την τελευταία τους πνοή στους δρόμους αναζητώντας να φάνε κάτι από τα σκουπίδια… Έψαχναν όπως ψάχνουν τα ζώα να βρουν κάτι που θα τους κρατούσε στη ζωή. ʽΈσερναν τα σκελετωμένα κουφάρια τους στους δρόμους της Αθήνας και των άλλων περιοχών της χώρας, μέχρι που έπεφταν άψυχα σε μια γωνιά ή στη μέση του οδοστρώματος…

Εικόνες που αποτυπώνουν ανθρωπιστικά εγκλήματα. Τα εγκλήματα της χιτλερικής Γερμανίας στην Ελλάδα. Έγκλημα κατά της Ελλάδας όχι μόνο της εποχής της κατοχής, αλλά και πολλών γενιών στη συνέχεια. Οι Γερμανοί, όπως έχουμε αποδείξει με τα στοιχεία που κατατέθηκαν στο ειδικό δικαστήριο δοσίλογων πρωθυπουργών και υπουργών αλλά και τα έγγραφα από τʼ αρχεία του Ράιχ, προχώρησαν σε ανθρωπιστική καταστροφή στην Ελλάδα. Εξόντωσαν γενιές Ελλήνων και λεηλάτησαν τα ταμεία. Δεν πλήρωσαν ποτέ γι αυτά. Αντιθέτως, μετά τον πόλεμο εμφανίστηκαν και… «ευεργέτες» της χώρας, δανείζοντάς την – αντί να την ξεπληρώσουν για τα κλεμμένα ή τα «δανεικά»- προκειμένου να ανορθωθεί! Και σήμερα έρχονται να ζητήσουν και πάλι αίμα από την Ελλάδα για να ξεπληρώσει εκείνη τα δάνεια που της έδωσαν, αντί να πληρώσουν για την εξόντωση των ανθρώπων και τη λεηλασία της οικονομίας. Κι η ελληνική ηγεσία το δέχεται αυτό, θυσιάζοντας μια ακόμη γενιά Ελλήνων στο όνομα των συμφερόντων της Γερμανίας…

Οι εικόνες αυτές δημοσιεύονται σήμερα ακριβώς επειδή αποτυπώνουν τη φρίκη που προκάλεσε η «υπεράνω όλων» Γερμανία στην Ελλάδα. Η Γερμανία που από οφειλέτης μετατράπηκε σε δυνάστη που ζητά και πάλι από τη χώρα τα πάντα.

Αυτή τη φρίκη, αυτή την κόλαση προκάλεσε η χιτλερική Γερμανία στην Ελλάδα, αλλά η μερκελική Γερμανία (όπως όλες οι μεταχιτλερικές γερμανικές κυβερνήσεις) αντί να πληρώσει εισπράττει…

Δημοσιεύονται σήμερα αφιερωμένες και σʼ εκείνους που ζητούν και πάλι αίμα από την Ελλάδα, αλλά και στη σημερινή και τις προηγούμενες ηγεσίες που αντί να αξιώνουν αποκατάσταση και σεβασμό, εκχωρούν τα πάντα στο όνομα ενός ανήθικου «δικαίου» του ισχυρού…

Οι φωτογραφίες αναφέρονται κυρίως στην Αθήνα, την άνοιξη του 1942. Είχαν δημοσιευτεί στο αμερικανικό περιοδικό LIFE τον Αύγουστο του 1942. Στη διεύθυνση του περιοδικού τις είχε στείλει ο υπουργός Πληροφοριών της εξόριστης ελληνικής κυβέρνησης Τσουδερού, Ανδρέας Μιχαλόπουλος, με τη δέσμευση να μην τις δημοσιοποιήσει. Απλά να δει τις εικόνες και να καταλάβει τι ζούσε ο ελληνικός λαός. Λίγο καιρό μετά ο Μιχαλόπουλος αποδέσμευσε το περιοδικό κι έδωσε την άδεια για δημοσίευση. Οι φωτογραφίες της φρίκης παρουσιάστηκαν στο τεύχος της 3ης Αυγούστου 1942.

Η δημοσίευση συνοδευόταν και με μια ανταπόκριση του ανταποκριτή του ειδησεογραφικού πρακτορείου Associated Press, Richard G. Massok, ο οποίος περιέγραφε όλη τη φρίκη που αποτύπωναν οι εικόνες. «Βρομισμένα, κουρελιασμένα κορμιά ανδρών, γυναικών και παιδιών» κυκλοφορούν στους δρόμους, έγραφε ο δημοσιογράφος. Που σημείωνε ότι οι Αθηναίοι έκαναν ουρές στους σκουπιδότοπους για να εντοπίσουν κάτι που να τρώγεται… «Όταν κάποιος βρίσκει μια σαρδέλα ή άλλα τρόφιμα, καθαρίζει το εσωτερικό με τη γλώσσα του και το τρώει, όπως κάνει μια γάτα», έγραφε χαρακτηριστικά….

Ο Richard Massok περιέγραφε το ανθρωπιστικό έγκλημα που προκαλούσαν οι Γερμανοί στην Ελλάδα, αλλά αναφερόταν και με θαυμασμό στην αντίσταση των λιμοκτονούντων Ελλήνων, στην Κρήτη, την Πελοπόννησο, στη Βόρειο Ελλάδα. «Η ψυχή, ο αθάνατος μύθος της Ελλάδας, δεν πεθαίνει, αλλά γιγαντώνεται και γίνεται πιο περήφανη», σημείωνε.

Αναδημοσιεύουμε στη συνέχεια το κείμενο του αμερικανικού περιοδικού, μαζί με την ανταπόκριση του Associated Press. Το κείμενο μεταφράστηκε και αποδόθηκε από εμάς.

Τίτλος του κειμένου ήταν :

«ΑΠΟΡΡΗΤΟ

ΟΧΙ ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

ΠΕΙΝΑ ΚΑΙ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΘΑΝΑΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΠʼ ΤΙΣ ΜΠΟΤΕΣ ΤΗΣ ΝΑΖΙΣΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗΣ»

Στο κείμενο αναφερόταν:

«Αυτές οι εικόνες λήφθηκαν και τυπώθηκαν κρυφά τον Απρίλιο από τον εξόριστο Έλληνα Υπουργό Πληροφοριών Α. Μιχαλόπουλο, με την υποσημείωση που φαίνεται στα αριστερά, “ΑΠΟΡΡΗΤΟ ΟΧΙ ΓΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ”. Τώρα έδωσε την άδεια στο LIFE να δημοσιευτούν εδώ.

Οι Γερμανοί ήρθαν στην Ελλάδα ως κατακτητές. Επέλεξαν να την καθαρίσουν όπως ένα κόκαλο και στη συνέχεια ανακοίνωσαν ότι το Τρίτο Γερμανικό Ράιχ δεν έχει καμία ευθύνη για τη σίτιση του κατακτημένου λαού της Ελλάδας.

Η πρόσφατη κατάσταση στην Ελλάδα περιγράφεται ως εξής από τον ανταποκριτή του Associated Press Richard G. Massok:

“Βρομισμένα, κουρελιασμένα κορμιά ανδρών, γυναικών και παιδιών, που δεν καθαρίζονται τώρα επειδή δεν υπάρχει σαπούνι, να περιμαζέψει τα σκουπίδια των Γερμανών και των Ιταλών. Οι φτωχοί ζουν σε άθλιες κατοικίες, πάρα πολύ αδύναμοι για να μετακινηθούν, έχοντας πρησμένα σώματα που καλύπτονται από πληγές.

Σε ουρά, οι Αθηναίοι πηγαίνουν στους σκουπιδότοπους της πόλης. Όταν κάποιος βρίσκει μια σαρδέλα ή άλλα τρόφιμα, καθαρίζει το εσωτερικό με τη γλώσσα του και το τρώει, όπως κάνει μια γάτα. Τα νοσοκομεία είναι υπερπλήρη, μερικές φορές με τρεις ή τέσσερις ασθενείς που πεθαίνουν από την πείνα σε ένα κρεβάτι. Τα προαύλια των νεκροτομείων γεμίζουν με γυμνά κορμιά. Τριακόσια σώματα θάβονται ταυτόχρονα σε μεγάλους λάκκους, χωρίς ασβέστη.

Όταν οι άνθρωποι πεθαίνουν, συγγενείς τοποθετούν τα πτώματα στα χαντάκια, χωρίς να αναφέρουν τους θανάτους, έτσι ώστε δεν θα είναι υποχρεωμένοι να παραδώσουν τις κάρτες με τις οποίες προμηθεύονται το ψωμί οι νεκροί. Η τραγωδία στην Ελλάδα δεν είναι τόσο πολύ οι νεκροί που περιμαζεύονται απʼ τους δρόμους κάθε πρωί, όσο το γεγονός ότι η πείνα και η καταδίκη σε θάνατο αποτυπώνονται στα πρόσωπα των ανθρώπων καθώς σέρνουν τα πεινασμένα κορμιά τους στους δρόμους.

Σε ορισμένες περιοχές της Ελλάδα εκτιμάται ότι περίπου το 20% του πληθυσμού έχασε τη ζωή του από την άνοιξη. Από την επόμενη άνοιξη, το 90% ή 6.000.000 άτομα αναμένεται να έχουν πεθάνει. Αυτό σημαίνει, φυσικά, εξόντωση των Ελλήνων.

Οι Έλληνες ανέμεναν την πείνα. Αλλά οι Γερμανοί σκοτώνουν τα βοοειδή τους και κλέβουν το γάλα τους για τις κατοχικές γερμανικές ένοπλες δυνάμεις. Παίρνουν τις βάρκες τους, έτσι ώστε να μην μπορούν ούτε να ψαρέψουν. Όταν περιστασιακά φτάνει ένα πλοίο με σιτάρι από τη Σουηδία, την Ελβετία, τον Καναδά, την Τουρκία, οι Γερμανοί ισχυρίζονται ότι είναι γερμανικό σιτάρι και κατάσχουν τις περισσότερες ελληνικές προμήθειες.

Ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός τροφοδοτεί περίπου 700.000 ανθρώπους στην Αθήνα με καθημερινή μερίδα από ελαιόλαδο, ρύζι και όσπρια.

Το ψωμί κοστίζει 4 δολάρια ανά λίβρα, το βούτυρο $ 18, το λάδι $ 12, ο καφές $ 50, τα αυγά 75 σεντς το ένα και το ζευγάρι παπούτσια $ 100.

Οι άνθρωποι κλέβουν και σκοτώνουν για την τροφή. Οι σύζυγοι εγκαταλείπουν τις συζύγους και τα παιδιά. Οι πολίτες κείνται κατά μήκος των πεζοδρομίων, φτύνοντας αίμα μέσα στους οχετούς. Ένα συγκεκριμένο είδος γδούπου σημαίνει ότι κάποιος άλλος έχει πέσει νεκρός στο πεζοδρόμιο. Οι επιζώντες δεν κοιτάζουν καν γύρω τους.

Εδώ κι εκεί οι λιμοκτονούντες μάχονται. Στα βουνά της Κρήτης, στα ορεινά της Ροδόπης και της Πελοποννήσου, ζώνες ανταρτών αντιστέκονται στους κατακτητές. Η ψυχή, ο αθάνατος μύθος της Ελλάδας, δεν πεθαίνει, αλλά γιγαντώνεται και γίνεται πιο περήφανη”».