«Τι είχες Γιάννη τι είχα πάντα» για τις Ελληνικές ομάδες στην Ευρώπη. Για άλλη μια φορά μετά τον αποκλεισμό του Ολυμπιακού από την φάση των 16 αποδείχθηκε ότι στην Ελλάδα πρέπει να φάμε πολλά ψωμιά ακόμα για να είμαστε σε θέση να κοντράρουμε τους μεγάλους του Ευρωπαικού ποδοσφαίρου.

Με ελάχιστες εξαιρέσεις τα τελευταία χρόνια οι Ελληνικές ομάδες αδυνατούν να προχωρήσουν, κι αυτό βέβαια δεν είναι τυχαίο, καθώς υπολείπονται σε αρκετά στοιχεία σε σχέση με τα μεγαθήρια που βρίσκονται στον δρόμο τους.

Ο Ολυμπιακός πήρε αυτό που του άξιζε αφού κέρδισε μόνο τους Γάλλους της Μονπελιέ, ενώ έδειξε αδύναμος να εκμεταλλευτεί την μέτρια κατάσταση στην οποία βρίσκονται φέτος τόσο η Σάλκε, όσο και η Άρσεναλ. Έχασε το πρώτο κρίσιμο ματς από την Σαλκε στο Καραισκάκη και αμέσως μετά γνώρισε την ήττα και στο Λονδίνο από την Άρσεναλ. Ένας διαφορετικός Ολυμπιακός θα μπορούσε ίσως να κερδίσει και τα δυο ματς αφού οι αντίπαλοι του εκείνη την περίοδο είχαν πολλά προβλήματα αλλά η ομάδα του Ζαρντίμ φάνηκε ανίκανη να κάνει την υπέρβαση της.

Το παράδοξο βεβαια θα ήταν να τα είχε καταφέρει ο Ολυμπιακός απέναντι σε αυτές τις ομάδες. Μπορεί στην Ελλάδα να παίζει χωρίς αντίπαλο, αλλά το υλικό του είναι λίγο για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του Τσάμπιονς Λινγκ. Το καλοκαίρι απʼ ό,τι φάνηκε η ομάδα «χτίστηκε» για την Ελλάδα κι όχι για την Ευρώπη. Ο Ολυμπιακός έχασε ότι πιο ποιοτικό είχε στην επίθεση του με την μεταγραφή του Μιραλάς στην Έβερτον, ενώ έχασε κι άλλους παίκτες χωρίς να φροντίσει για την αντικατάσταση τους με καλύτερους. Ο Μασάδο, ο Αμπτούν, ο Γκρέκο μπορεί να είναι καλοί για το πρωτάθλημα της πλάκας που έχουμε στην Ελλάδα, αλλά αν τους βάλεις δίπλα στα θηρία θα τους κατασπαράξουν χωρίς να το καταλάβουν. Όλοι αυτοί είναι πιο αργοί κι από το ριπλέι και δεν έχουν θέση στο σύγχρονο ποδόσφαιρο.

Το υπʼ αριθμόν ένα στοιχείο που πρέπει να διαθέτει σήμερα μια ομάδα για να έχει ελπίδες διάκρισης είναι η ταχύτητα. Στην Ελλάδα που το ποδόσφαιρο παίζεται σε... «σλόου μόσιον» ο Ολυμπιακός με την ποιότητα που έχουν κάποιοι από τους παίκτες του είναι η καλύτερη ομάδα. Στην Ευρώπη όμως οι ρυθμοί είναι τελείως διαφορετικοί και αν μια ομάδα είναι αργή είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Αν έπαιρνες τον Ολυμπιακό και τον έβαζες στο Ισπανικό, στο Αγγλικό πρωτάθλημα το πιθανότερο είναι ότι θα κινδύνευε με υποβιβασμό. Υπάρχει φυσικά και διαφορά ποιότητας αλλά το πρόβλημα των Ελληνικών ομάδων απέναντι στις Ευρωπαικές είναι ότι βρίσκονται τρεις ταχύτητες πιο κάτω.

Όσο οι Ελληνικές ομάδες θα πηγαίνουν σε αυτές τις διοργανώσεις με την νοοτροπία «ότι φάμε ότι πιούμε...» χωρίς να βάζουν τις βάσεις για να διεκδικήσουν κάτι καλύτερο τόσο θα τρώνε συνεχώς σφαλιάρες από τα θηρία...

Νίκος Μαρκάκης