Η θύελλα στην Ελλάδα ξέσπασε τότε με αιτία και αφορμή τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξη. Σήμερα που ο κόσμος υποφέρει, πώς εξηγείτε το γεγονός ότι δεν έχει ξεσηκωθεί σε τέτοιο βαθμό;

«Ζούμε σε ένα καθεστώς φόβου. Ένας φόβος ο οποίος έχει καλλιεργηθεί μʼ έναν αριστουργηματικά διαβολικό τρόπο. Μου θυμίζει τα πειράματα ανοσοποίησης που έκανε ο Μιθριδάτης, πίνοντας σιγά-σιγά το δηλητήριο για να συνηθίσει ο οργανισμός του. Έτσι, σταδιακά, βδομάδα τη βδομάδα, μέτρα τα μέτρα, δόση τη δόση μας έχουν ποτίσει το φόβο, ο οποίος ριζώνει σταδιακά στην ψυχή και το μυαλό και μας αδρανοποιεί. Έχουμε γίνει οικονομικά ζόμπι, η ζωή μας έχει τελειώσει, αλλά παραμένουμε σκελετωμένοι ζωντανοί-νεκροί ψάχνοντας άραγε τι; Τη σφήνα που θα μας αποτελειώσει; Οι αντιδράσεις καταπνίγονται εν τη γενέσει τους, από τα μεγάλα Μ.Μ.Ε., από νόμους που ξεφυτρώνουν εν μία νυκτί, από την αστυνομία, από τη Χρυσή Αυγή που τείνει να αντικαταστήσει το κράτος, εκμεταλλευόμενη την απάθεια του. Ο κόσμος έχει μπολιαστεί με φόβο, ό,τι κι αν σκεφτεί να κάνει υπάρχει μία έτοιμη απάντηση. Αυτό που γίνεται είναι απάνθρωπο, κανείς δεν λέει την αλήθεια, από κανένα πολιτικό φορέα κι ο κάθε πολίτης θεωρεί ότι μπορεί να σώσει κάτι από τα ψίχουλα που του έχουν μείνει, μόνος του. Θα το καταλάβουμε όταν θα κοιτάμε το τελευταίο κομμάτι αξιοπρέπειας να χάνεται στον αέρα, αλλά τότε θα είναι αργά…».