Για την Αθήνα που καίγεται, μια φλόγα καταστροφική και ζωογόνος αντίστοιχα μιλά το νέο βιβλίο του Λευτέρη Γιαννακουδάκη «Τα φαντάσματα του Δεκέμβρη».
« Έχουμε γίνει οικονομικά ζόμπι, η ζωή μας έχει τελειώσει, αλλά παραμένουμε σκελετωμένοι ζωντανοί-νεκροί ψάχνοντας άραγε τι; Τη σφήνα που θα μας αποτελειώσει;», λέει στην «Π» ο Λ. Γιαννακουδάκης, ο οποίος μιλά για το βιβλίο του, την κρίση και τη δημιουργική γραφή.
Πώς αποφασίσατε να γράψετε ένα βιβλίο για τα γεγονότα του Δεκεμβρίου του 2008;
«Πράγματι, το μυθιστόρημα διαδραματίζεται στην Αθήνα, τις ημέρες που γινόταν τα επεισόδια του Δεκεμβρίου του 2008. Είναι ένα ζοφερό σκηνικό Από τη μία υπάρχει η εξέγερση, νέοι άνθρωποι που έχουν κατακλύσει τους δρόμους και ζητούν δικαίωση στο ερώτημα τους: «γιατί»; Από την άλλη υπάρχουν οι καταστροφές, οι φλόγες, η απόλυτη αστυνομοκρατία σε συνδυασμό με την ανομία. Είναι ένας καινούργιος κόσμος.
Η βασική ιστορία, όμως, δεν έχει άμεση σχέση με το γεγονός της δολοφονίας του 16χρονου νεαρού από τον αστυνομικό, αν και το θέμα είναι από μόνο του πολύ ιντριγκαδόρικο. Όταν ξεκίνησα να τη γράφω δεν είχα ως πρωταρχική ιδέα το γεγονός του θανάτου καθεαυτού, αλλά την εικόνα της φλεγόμενης Αθήνας που μόλις περιέγραψα. Είναι ένα βιβλίο για την Αθήνα που καίγεται, μια φλόγα καταστροφική και ζωογόνος αντίστοιχα. Μου είχε δημιουργηθεί το ερώτημα πώς μπορεί αυτό το σκηνικό να λειτουργήσει ως καμβάς για να στηθεί η υπόθεση; Πώς επηρέασε τη γενικότερη συμπεριφορά των πολιτών, που ήταν υποχρεωμένοι να κινούνται μέσα σʼ αυτό; Μπορεί μία εξίσου σκοτεινή ιστορία να λειτουργήσει αυτόνομα; Η δική μου απάντηση είναι αρνητική· δεν μπορούμε και δεν δικαιούμαστε να είμαστε αμέτοχοι των περιβαλλόντων γεγονότων. Ζω σε μία φλεγόμενη πόλη σημαίνει είμαι φωτιά ή καιόμενος…»
Δεν αναφέρεται, ωστόσο, μόνο σε αυτό. Δώστε μας ένα μικρό στίγμα του νέου σας βιβλίου.
«Ο βασικός ήρωας είναι ένα σαραντάχρονος πρώην πυγμάχος με το όνομα Αλεξάγγελος Ελεφάντης. Ο Αλεξάγγελος είναι ένας ήρωας στοιχειωμένος, έχει ένα «φάντασμα» στο παρελθόν του. Την στιγμή που ήταν έτοιμος να διεκδικήσει τον τίτλο του πρωταθλητή πυγμαχίας Ελλάδος και μία πιθανή καριέρα στο εξωτερικό εμφάνισε ένα πρόβλημα υγείας το οποίο τον ανάγκασε να τα παρατήσει. Έκτοτε η ζωή του σταμάτησε. Η συμπεριφορά του έδιωξε την τότε φίλη του, Αθηνά, οδήγησε έμμεσα στο θάνατο της και τον έκανε να κλειστεί στο πάλαι ποτέ «ένδοξο» παρελθόν του και στην ροκ μουσική την οποία μανιωδώς ακούει. Τα γεγονότα αυτά συνέβησαν πολλά χρόνια πριν, κάποιον άλλον Δεκέμβρη. Παραμονές της δολοφονίας του δεκαεξάχρονου μαθητή, 5 Δεκεμβρίου 2008, ο Αλεξάγγελος ενημερώνεται ότι κληρονόμησε από τον καθηγητή φιλοσοφίας Σωκράτη Παπαηλιόπουλο ένα σημαντικό ποσό, μία κόρη, τη Θάλεια, κι έναν σκύλο. Υπάρχει ένας όρος: για να πάρει τα χρήματα πρέπει να φροντίσει το κορίτσι έως την ενηλικίωση του. Το πρόβλημα είναι ότι ο Αλεξάγγελος δεν γνώριζε τον καθηγητή και δεν ξέρει τι να κάνει με την κοπέλα και το σκύλο. Η Θάλεια παίρνει μέρος στα επεισόδια που ξεσπούν την αμέσως επόμενη ημέρα και ο Αλεξάγγελος αναγκάζεται να συμμετάσχει και αυτός. Στην πορεία αποκαλύπτεται μία σκοτεινή ιστορία η οποία εμπλέκει τα πρώτα συλλαλητήρια για την Μακεδονία, τους Στωικούς φιλόσοφους, τον Ηλία Πετρόπουλο και το Μέγα Αλέξανδρο, καθώς ο Αλεξάγγελος ως Ελλάδα προσκολλημένη στις δάφνες του παρελθόντος, καλείται να προχωρήσει μπροστά, νʼ απαγκιστρωθεί από τα Φαντάσματα και να λύσει το μυστήριο, αν φυσικά επιθυμεί να σώσει την ίδια τη ζωή του…»
