Ο προπονητής της Εθνικής Γερμανίας Γιοακίμ Λεβ είχε χαρακτηρίσει πολύ εύστοχα τους Ελληνες διεθνείς στο φετινό Euro “καλλιτέχνες της επιβίωσης”.

Αν έβλεπε τους παίκτες του Φωκικού στο χθεσινό παιχνίδι με τον Εργοτέλη, θα τους χαρακτήριζε “επιστήμονες της καθυστέρησης”…

Το σκηνικό που εκτυλίχθηκε στο χορτάρι του Παγκρητίου πραγματικά δεν έχει προηγούμενο. Ο Εργοτέλης έχασε δυο πολύτιμους βαθμούς στο 0-0 με τον Φωκικό “πέφτοντας” από την κορυφή, με την ομάδα από τα ιστορικά Σάλωνα να θυσιάζει στον βωμό της σκοπιμότητας κάθε ψείγμα ποδοσφαιρικής νοημοσύνης και σεβασμού προς τον αντίπαλο. Ούτε ομάδα από τη χαμηλότερη κατηγορία του τοπικού θα μπορούσε να τη συναγωνιστεί στη συχνότητα και στις δικαιολογίες που εφεύρισκαν οι παίκτες της για να ξαπλώσουν στο γρασίδι, παριστάνοντας τους τραυματίες. Ολα αυτά για να κερδίσουν ένα βαθμό που στον μαραθώνιο της Β΄Εθνικής, μπορεί στο τέλος να τους φανεί τελείως άχρηστος…

Δυστυχώς ο Εργοτέλης δεν βρήκε τον τρόπο να “τιμωρήσει” αυτήν την απαράδεκτη τακτική, με ένα γκολ σε οποιοδήποτε σημείο του αγώνα που θα άλλαζε τελείως την μορφή του. Οι περισσότεροι παίκτες του βρέθηκαν σε κακή μέρα και οι λίγοι που είχαν πιο καθαρό μυαλό, εκνευρίστηκαν από την προκλητική στάση των αντιπάλων τους. Ο Γκόγκιτς είχε προετοιμάσει τους παίκτες τους για την αμυντικογενή τακτική του Φωκικού αλλά σε καμία περίπτωση δεν περίμενε αυτό το χάλι. Ο καθαρός χρόνος του αγώνα να μην ξεπεράσει καν τα 30 λεπτά συνολικά…

Το 4-4-2 δεν λειτούργησε με εξαίρεση το πρώτο δεκάλεπτο, όταν ο Εργοτέλης έπαιξε στο μισό γήπεδο τον αντίπαλο χωρίς όμως να τον απειλήσει πραγματικά. Από το 15ʼ μέχρι το τέλος του ημιχρόνου, ο Φωκικός ισορρόπησε και κυκλοφόρησε τη μπάλα, δίχως όμως και αυτός να μπει στην αντίπαλη περιοχή. Από το ημίωρο και μετά, οι φιλοξενούμενοι έβαλαν σε εφαρμογή το βασικό σχέδιο ανάπτυξης, αυτό της …χρονοκαθυστέρησης δηλαδή που “έσπασε” τα νεύρα όλων όσων βρέθηκαν στο γήπεδο.

Ηταν λογικό η κατάσταση να χειροτερέψει στο δεύτερο μέρος, με τους Ελληνες και τους ξένους παίκτες του Φωκικού να πέφτουν κάτω εναλλάξ κάθε τρίλεπτο. Η κάθε στημένη φάση που κέρδιζαν ήταν ακόμα ένα μαρτύριο μέχρι να εκτελεστεί ενώ σε αρκετούς ως δια μαγείας λύνονταν συνεχώς τα κορδόνια…

Η τεχνική ηγεσία του Εργοτέλη μέσα στην απόγνωσή της για αυτό που συνέβαινε, έριξε στη “μάχη” ΄όλα τα επιθετικά “όπλα” που διέθετε, μεταξύ των οποίων και τον Χρυσοφάκη, ο οποίος έπαιξε μετά από πολλούς μήνες (σε θέση δεξιού μπακ αντί του τραυματία Ρέντζα). Οι αλλαγές έκαναν κάπως πιο κινητική την ομάδα όμως οι άστοχες εμπνεύσεις στον τομέα της δημιουργίας, κυρίως από τους Χαντί, Ρομάνο και Μπουχαλάκη, χαλούσαν όποιες προϋποθέσεις πήγαιναν να δημιουργηθούν. Εμειναν έτσι οι ατομικές προσπάθειες του Ζαχόρα και τα γεμίσματα στο τέλος, με τα οποία προσπάθησε να απειλήσει ο Εργοτέλης.

Συμπερασματικά, το χθεσινό παιχνίδι πρέπει να γίνει μάθημα στους “κιτρινόμαυρους” γιατί όσο προχωράει το πρωτάθλημα , αρκετές ομάδες θα μιμηθούν ειδικά στο Παγκρήτιο τον Φωκικό, όπως πολύ σωστά επισήμανε ο Γκόγκιτς.

Από τον Εργοτέλη, οι Ζαχόρα, Γεωργίου, Σαρρής ήταν οι πιο συνεπείς στα καθήκοντά τους ενώ από τον Φωκικό θα ισοδυναμούσε με ποδοσφαιρική ιεροσυλία, να μιλήσουμε για διακριθέντες.

ΕΡΓΟΤΈΛΗΣ : Αθανασίου, Γεωργίου, Ρέντζας (59 λ.τ. Χρυσοφάκης), Σαρρής, Δασκαλάκης, Ρομάνο, Μπουχαλάκης (72' Λαμπίν), Ουέλινγκτον, Χαντί, Ζαχόρα, Δωματάς (62' Ευαγγέλου).

ΦΩΚΙΚΌΣ : Γεωργίου, Θωμόπουλος, Εσόνο (79' λ.τ. Αργυρός), Λίτσος, Παπαζούδης, Τετέϊ, Αλπέρτο, Γκόμες, Ευσταθίου (87' Λουκίνας), Ταμπάκης, Σκαρίμπας (37' λ.τ. Χαλούλος).