Στην ΕΔΕ που διενήργησε ο καθηγητής Ουρολογίας Φραγκίσκος Σοφράς, ο οποίος είναι και πρόεδρος της Επιτροπής Χειρουργείων του ΠΑΓΝΗ, μεταξύ άλλων διαπιστώνεται η δυσλειτουργία της Παιδοχειρουργικής Κλινικής του ΠΑΓΝΗ και η κάλυψη των περιστατικών πολλές φορές από γιατρούς με πλημμελή γνώση και εκπαίδευση.

Οπως τονίζει ο κ. Σοφράς, ενώ το μωρό εξετάζεται πολλές φορές, εξετάζεται από διαφορετικούς γιατρούς με αποτέλεσμα να υπάρχει ασυνέχεια στη νοσηλεία.

Ο καθηγητής υπογραμμίζει ότι αυτές οι δυσλειτουργίες οδήγησαν στην μη έγκαιρη αναγνώριση του γεγονότος ότι το βρέφος οδηγείτο σε σήψη.

Σε εφημερία γιατροί με πλημμελείς γνώσεις και εκπαίδευση

Ο καθηγητής στο πόρισμά του υπογραμμίζει:

“1. Υπάρχει σαφής δυσλειτουργία στην Κλινική Χειρουργικής Παίδων. Η κλινική αυτή που εφημερεύει καθημερινά για όλη την Κρήτη και τα Δωδεκάνησα, δέχεται εξαιρετικά μεγάλο αριθμό ασθενών. Οι ειδικευόμενοι ιατροί που συνήθως καλούνται να διεκπεραιώσουν τη ρουτίνα της κλινικής (εισαγωγή, κλινική εξέταση, έλεγχος εξετάσεων, παρακολούθηση του ασθενούς) είναι ΕΝΑΣ και μοναδικός. Αυτός συνεπικουρείται από συναδέλφους που έχουν αποσπαστεί από Κέντρα Υγείας, δεν είναι ειδικευόμενοι Παιδοχειρουργικής αλλά Γεν. Ιατρικής και σε κάθε περίπτωση καλύπτουν την κλινική μετά το μεσημέρι μέχρι το επόμενο πρωί και φεύγουν για να επανέλθουν όχι την επόμενη ημέρα αλλά όταν θα ξαναεφημερεύσουν. Στο πρόγραμμα εφημεριών αναφέρονται 13 (!) ιατροί (εκτός των ειδικευμένων και της ειδικευομένης) που κάνουν μια εφημερία το μήνα. Εκτός αυτού, οι γνώσεις και εκπαίδευση αυτών των συναδέλφων σε θέματα παιδοχειρουργικής είναι πλημμελής.

2. Με αυτό ως δεδομένο στην περίπτωση του βρέφους Κοσμαδάκη ενώ το παιδί εξετάζεται πολλές φορές, εξετάζεται από διαφορετικούς ιατρούς και αυτή η ασυνέχεια στη νοσηλεία του βρέφους δημιουργεί σημαντικά προβλήματα.

3. Η ασυνέχεια στη νοσηλεία καλύπτεται εν πολλοίς αλλά όχι πλήρως από τον υπεύθυνο ειδικευμένο χειρουργό Παίδων (σε αυτή την περίπτωση τον κ. Σακελλάρη) ο οποίος όμως δεν είναι δυνατόν να βρίσκεται στο νοσοκομείο επί 24ώρου βάσεως”.

Δεν αναγνώρισαν την σήψη

“4. Οι παραπάνω δυσλειτουργίες οδήγησαν στην μη έγκαιρη αναγνώριση του γεγονότος ότι το βρέφος οδηγείτο σε σήψη. Κατά την άποψή μου αυτό συνέβη αρκετά νωρίς όταν την Παρασκευή το απόγευμα το βρέφος συνέχισε να κάνει πυρετό και τα λευκά του ανέβηκαν στις 19.000. Παρά το ότι είδαν το παιδί και ο εφημερεύων της ΠΔΧ και ο ειδικευόμενος παιδίατρος, δεν το θεώρησαν πολύ σημαντικό, απεδόθη σε λοίμωξη του αναπνευστικού και εδόθησαν αντιπυρετικά και αντιβίωση.

5. Στη συνέχεια, όταν τα λευκά έπεσαν στα 3.200 ήδη είχε αρχίσει να εγκαθίσταται η σήψη. Το γεγονός εγκατάστασης της σήψης αναγνωρίζεται από την αναισθησιολόγο και τον εφημερεύοντα παιδοχειρουργό. Παρά ταύτα, οι παιδοχειρουργοί (Βλαχάκης και Σακελλάρης) παρά την πίεση που τους άσκησα, δεν θέλουν να αναφέρουν καν τη λέξη σήψη. Η δ/ντρια της ΜΕΘΠ αποδέχεται ότι την Κυριακή το πρωί το παιδί είναι σε σήψη και πάλι δεν εκτιμάται η σοβαρή κατάσταση και παρά το ότι το παιδί χειρουργείται 2η φορά και διαπιστώνεται η ρήξη του εντέρου, δεν μεταφέρεται στη ΜΕΘΠ για να αποφευχθεί η πιθανή λοίμωξη από ανθεκτικά μικρόβια.

6. Ο λόγος της εμφάνισης της σήψης είναι προφανώς η ρήξη του εντέρου και η ισχαιμία του εντέρου που βρέθηκε στο 2ο χειρουργείο. Το πότε όμως έγινε η ρήξη του εντέρου ή αν η σήψη οφείλεται στην ισχαιμία δεν είναι εύκολο να τεκμηριωθεί. Θεωρητικά θα πρέπει να συνέβη λίγες ώρες πριν το παιδί εμφανίσει πυρετό δηλ. την Παρασκευή το μεσημέρι. Αν υποθέσουμε ότι η ρήξη έγινε μεταξύ 2-4π.μ. το Σάββατο 3/11/2012, τότε δεν δικαιολογείται ούτε ο πυρετός που εμφανίστηκε νωρίτερα (εκτός αν συνυπήρχε άλλη λοίμωξη που δεν αποδείχτηκε) ούτε η ταχύτητα που εξελίχθηκε η σήψη. Σημειωτέον ότι όταν εγκατασταθεί σήψη, οι πιθανότητες επιβίωσης είναι λιγότερες από 50%.

7. Ενας δεύτερος λόγος που θα μπορούσε να εξηγήσει την εξέλιξη της πορείας της νόσου είναι το σύνδρομο κοιλιακού διαμερίσματος. Σύμφωνα μʼ αυτό, η αυξημένη ενδοκοιλιακή πίεση (που οφειλόταν στην διάταση των εντερικών ελίκων και που εμφανίστηκε μετά τη 2η χειρουργική επέμβαση) μπορεί να προκαλέσει νεφρική, πνευμονική, καρδιαγγειακή και ηπατική δυσλειτουργία. Ιδιαίτερα επικίνδυνη σε αυτή την περίπτωση είναι η επανεπέμβαση διότι, παρά το ότι είναι αναγκαία, μπορεί να προκαλέσει σύνδρομο επαναιμάτωσης που θεωρείται καταστροφικό διότι μπορεί να προκαλέσει άμεση καρδιακή δυσλειτουργία και ανακοπή.

8. Η αναπνευστική δυσχέρεια (ARDS) που παρατηρήθηκε στο 3ο χειρουργείο, μπορεί να προκληθεί σαν συνέπεια της σήψης, του συνδρόμου κοιλιακού διαμερίσματος ή της υπερφόρτωσης με υγρά”.

Δεν εισήχθη στη ΜΕΘ

“Τέλος, θα πρέπει να συζητηθεί αν θα έπρεπε να οδηγηθεί το βρέφος στο χειρουργείο για τρίτη φορά με δεδομένη την βαριά του κατάσταση ή αν θα μπορούσε πρώτα να αναζωογονηθεί στη ΜΕΘΠ και να οδηγηθεί στο χειρουργείο σε καλύτερη κατάσταση και καλύτερες συνθήκες”.

Ο κ. Σοφράς καταλήγει:

“Συμπερασματικά, ο θάνατος του βρέφους προήρθε κατά πάσα πιθανότητα από σήψη και σηπτική καταπληξία λόγω ισχαιμικής νέκρωσης και διάτρησης του εντέρου. Θα πρέπει να αναζητηθούν τα αίτια τής μη έγκαιρης διάγνωσης και αντιμετώπισης της σήψης”.