Στο βιβλίο υπάρχει και μία αληθινή φιλία, της Ελένης και του Άλκη. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν και διαμάντια στο χώρο;

“Αυτή είναι η άλλη πλευρά της τηλεόρασης, αυτής που εγώ αγάπησα. Η σχέση αυτών των δύο ανθρώπων, του διευθυντή και της βοηθού του, είναι καρμική. Αυτό που αντιμετώπισα γράφοντας για την τελευταία τους συνάντησή, ήταν πως, ακόμη και αυτοί οι δύο άνθρωποι, που αγαπήθηκαν πολύ, στη ρουτίνα της δουλειάς ξέχασαν να μιλήσουν για τα όνειρά τους, τις ζωές τους, τη μεγάλη τους αγάπη. Αυτή η συνειδητοποίηση της τοξικότητας του μέσου με συγκλονίζει πάντα. Τα διαμάντια είναι μέσα μας και αν έχουμε κάνει το απαραίτητο ταξίδι αυτογνωσίας, είναι και έξω μας!”