Σ' ένα τόσο περίπλοκο πεδίο, οι έλληνες εκδότες φαίνεται να ποντάρουν σε δύο κατηγορίες βιβλίων: στο ιστορικό, το φιλοσοφικό, το πολιτικό και το οικονομικό δοκίμιο, το οποίο μπορεί να δώσει κάποιες ουσιαστικές απαντήσεις στο αναγνωστικό κοινό για τα ποικίλα δεινά που μαστίζουν την Ελλάδα και την Ευρώπη, και στην ξένη λογοτεχνία, η οποία καλύπτει ένα ευρύ φάσμα ενδιαφερόντων και διαθέσεων και είχε πάντα στη χώρα μας σημαντική ζήτηση. Και η ελληνική λογοτεχνία; Τι γίνεται με την ελληνική λογοτεχνία στην οποία οι εκδότες άρχισαν να επενδύουν με μεγάλες προσδοκίες πριν από δεκαπέντε χρόνια; Τα νέα εν προκειμένω δεν μοιάζουν ιδιαιτέρως ευχάριστα αφού η συρρίκνωση θα είναι φέτος κάτι παραπάνω από εμφανής, με αρκετούς τίτλους να αναβάλουν επ' αόριστον την έκδοσή τους. Όπως παρατηρούν πάντως παράγοντες του βιβλίου, μια τέτοια τάση έχει και τη θετική της όψη: ο περιορισμός των εγχώριων τίτλων θα επιφέρει μιαν από καιρό αναγκαία διόρθωση, περικόπτοντας των πληθωρισμό των εύκολων επιλογών και κάνοντας την ελληνική λογοτεχνία να στραφεί σε πιο στοχαστικά μονοπάτια.