Οργή και πόνος. Αυτά τα δύο συναισθήματα κυριαρχούν και εναλλάσσονται με αστραπιαία ταχύτητα στον Νίκο Κοσμαδάκη, τον πατέρα του βρέφους που ξεψύχησε την περασμένη Κυριακή μετά την τρίτη επέμβαση που υποβλήθηκε σε διάστημα λίγων ημερών για βουβωνοκήλη στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου.

Οργή για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έχασε το μόλις 11 μηνών «αγγελούδι» του, για τα όσα είδε, άκουσε και έζησε κατά τη σύντομη παραμονή του παιδιού στο νοσοκομείο και πόνος που αποχαιρέτησε για πάντα το μικρό Αλέξανδρο, εννέα μέρες πριν τα πρώτα του γενέθλια.

Ο πατέρας του αδικοχαμένου αγοριού με τη θλίψη ζωγραφισμένη στο πρόσωπο και στη φωνή του αναφέρθηκε στην τραγωδία που χτύπησε το σπίτι του, στρέφοντας παράλληλα το βλέμμα του στα άλλα του δύο παιδιά, προσπαθώντας συγχρόνως να τους δώσει κουράγιο.

Ο Ν. Κοσμαδάκης θέλησε να μιλήσει σε δημοσιογράφους για «να μην κουκουλωθεί η υπόθεση», όπως έλεγε διαρκώς, αλλά και για να μην επαναληφθούν τέτοια λάθη που οδηγούν στο θάνατο μικρά παιδιά.

Η περιπέτεια της υγείας του μικρού Αλέξανδρου ξεκίνησε τον περασμένο Σεπτέμβριο, όταν οι γονείς του είδαν ότι το παιδί τους παρουσίαζε πρηξίματα ανάμεσα στα πόδια. «Πήγαμε για πρώτη φορά στο νοσοκομείο και το είδε ο γιατρός που μου το σκότωσε και μας είπε «τι είναι αυτό το χάλι που έχει το παιδί μας». Μας είπε ότι θα πρέπει να γίνει άμεσα χειρουργείο, αλλά επειδή είχε κι άλλα περιστατικά μας καθησύχασε λέγοντάς μας ότι μέχρι τις 15 του Σεπτέμβρη το παιδί θα έχει εγχειριστεί. Φεύγοντας με κυνήγησε μέχρι την πόρτα. Δεν κατάλαβα εξαρχής τι ήθελε. Η μητέρα μου και η πεθερά μου που κατάλαβαν τις προθέσεις του, μου έδωσαν από 50 ευρώ, γιατί εγώ δεν είχα χρήματα μαζί μου, και του τα έδωσα. Μόλις πήρε τα λεφτά με ευχαρίστησε και έκλεισε την πόρτα του γραφείου του. Δεν είπε για ποιο λόγο ήθελε τα χρήματα, απλώς με κυνηγούσε και μου είπαν να του τα δώσω. Τα άρπαξε αμέσως εκείνος».

Οι δύο γονείς του παιδιού φεύγοντας άφησαν, όπως λέει ο πατέρας, τα τηλεφωνά τους για να τους ενημερώσουν σχετικά με την ημερομηνία εισαγωγής του παιδιού και ο γιατρός που το είχε εξετάσει τους έδωσε το τηλέφωνο του γραφείου του.

«Περνούσαν οι ημέρες αλλά δεν μας τηλεφωνούσε κανείς. Πέρασαν περίπου δύο μήνες και αποφάσισα να πάω εγώ στο νοσοκομείο να δω τι θα γίνει. Εκείνη την ημέρα έγινε άμεσα εισαγωγή του παιδιού μου. Του έκαναν εξετάσεις και την επόμενη ημέρα το πρωί, την περασμένη Τετάρτη δηλαδή, έγινε το πρώτο χειρουργείο».

Το μοιραίο χειρουργείο για τον μικρό Αλέξανδρο

Ο Νίκος Κοσμαδάκης μας είπε ότι όταν το παιδί του βγήκε από την εγχείρηση ήταν σε χειρότερη κατάσταση από ότι πριν. «Ήταν πρησμένος ο άγγελός μου πολύ περισσότερο από πριν. Ο γιατρός όμως με καθησύχασε και μου είπε ότι θα περάσουν 5 με 6 εβδομάδες για να ξεπρηστεί. Πιστεύω ότι από τότε το παιδί μου πάθαινε σηψαιμία» ανέφερε.

Σύμφωνα με τις περιγραφές του κ. Κοσμαδάκη, το απόγευμα της περασμένης Τετάρτης το παιδί έκανε διαρκώς εμετούς και είχε και διάρροια. Μάλιστα όταν πήγε να ζητήσει βοήθεια, ένας γιατρός που εφημέρευε , τον ειρωνευόταν, όπως καταγγέλλει.

«Είπα σε έναν γιατρό μήπως να του βάλουν ορό για να μην πάθει αφυδάτωση και άρχισε να με ειρωνεύεται κοροϊδεύοντάς με μπροστά σε άλλους γιατρούς, λέγοντας ότι είμαι καθηγητής ιατρικής και να κάνουν ό,τι τους ζητήσω. Δε μίλησα και έφυγα».

Το δεύτερο χειρουργείο

Στις 3.30 το ξημέρωμα της περασμένης Πέμπτης ο κ. Κοσμαδάκης παρατήρησε ότι το παιδί του είχε πρηστεί ακόμη περισσότερο. Μάλιστα, όπως μας είπε «ήταν έτοιμο να εκραγεί και τα πόδια του δεν έκλειναν από το πρήξιμο. Τότε, φώναξα το γιατρό που με ειρωνευόταν και είδε το παιδί μου. Ζήτησε να πάει το παιδί αμέσως για υπέρηχο κι άλλες εξετάσεις και τηλεφώνησε στο γιατρό που είχε κάνει το πρώτο χειρουργείο. Όταν ήρθε ο γιατρός αυτός και είδε το παιδί μου, μου έλεγε τι έχει το παιδί, λες και το εγχείρησα εγώ. Τότε φώναξε έναν συνάδελφό του και μπήκε και πάλι στο χειρουργείο το παιδί μου για δεύτερη φορά».

Το δεύτερο χειρουργείο κράτησε κάποιες ώρες και όταν τελείωσε το παιδί φαινόταν καλά. «Οι γιατροί μου είπαν ότι όλα πήγαν καλά αυτή τη φορά και πως θα πρέπει να περάσει το πρώτο κρίσιμο 24ωρο. Μου είπαν επίσης λίγο πριν γίνει η δεύτερη εγχείρηση ότι είχε γίνει ένα λάθος στο πρώτο χειρουργείο, αλλά άνθρωποι είναι κι αυτοί και τα λάθη είναι ανθρώπινα. Δε μου εξήγησαν τίποτα περισσότερο όμως» μας είπε ο κ. Κοσμαδάκης.

«Το έβαλαν ζωντανό και το έβγαλαν πεθαμένο»

Κι ενώ όλα κυλούσαν ομαλά το μεσημέρι της περασμένης Παρασκευής η υγεία του παιδιού επιδεινωνόταν επικίνδυνα. Ο κ. Κοσμαδάκης τονίζει χαρακτηριστικά: «Στο δωμάτιο που ήμασταν, οι γιατροί έρχονταν ο ένας μετά τον άλλο και έβλεπαν το παιδί. Παρατήρησα ότι από την τομή που του είχαν κάνει έβγαιναν υγρά. Κάποια στιγμή έγινε ιατρικό συμβούλιο στο οποίο συμμετείχε κι ένας καθηγητής ιατρικής. Ο άνθρωπος αυτός μου είπε ότι το παιδί μου θα εγχειριζόταν για τρίτη φορά. Το παιδί είχε διαρκώς υψηλό πυρετό και αγωνιούσα. Με καθησύχασε όμως ο καθηγητής αυτός, λέγοντάς μου ότι αυτός θα αναλάβει την εγχείρηση».

Το τελευταίο χειρουργείο στη διάρκεια του οποίου πέθανε το άτυχο βρέφος έγινε την Κυριακή. Η οικογένεια του μικρού Αλέξανδρου ενημερώθηκε το απόγευμα της ίδιας ημέρας ότι το παιδί της ήταν νεκρό. Στο τρίτο και τελευταίο χειρουργείο ενώ ο κ. Κοσμαδάκης είχε ζητήσει από τον καθηγητή ιατρικής να μην παρευρίσκεται ο γιατρός που εγχείρησε το παιδί του τις προηγούμενες φορές, τον είδε όπως λέει στην αίθουσα όπου γινόταν η επέμβαση.

«Αρχικά μας είπαν ότι έπαθε ανακοπή λόγω του χειρουργείου και προσπαθούν να το επαναφέρουν. Πιστεύω ότι το παιδί μου είχε πεθάνει και δε μας το έλεγαν. Κανείς δεν μας ενημέρωνε για το τι γινόταν. Κανείς όμως δε βρέθηκε να μας ζητήσει και μια συγνώμη. Μας αντιμετώπισαν με απίστευτη απάθεια, σαν να χάσαμε ένα γατάκι. Μετά μας ανακοίνωσαν ότι πέθανε το παιδί όταν μας κάλεσαν σε ένα γραφείο όπου ήταν συγκεντρωμένοι όλοι οι γιατροί. Οι μόνοι που ήταν συντετριμμένοι και μας μιλούσαν ανθρώπινα από πριν ήταν οι αναισθησιολόγοι» καταλήγει ο κ. Κοσμαδάκης.