Eπιμέλεια Άννα Κωνσταντουλάκη

"Δεν θα ξεχάσω όταν είχε πάρει φωτιά το προηγούμενο σπίτι μου και ήτανε μέσα…μόνο στη σκέψη ότι θα την έχανα, ήταν σαν να ʽχανα τα πάντα..."

H Φανουρία Φουκάκη απέκτησε τον σκύλο της ένα θιβετιανό σπάνιελ την Μισελίνα όταν ήταν φοιτήτρια κι όπως η ίδια ομολογεί είναι η αχίλλειος πτέρνα της αφού της έχει μεγάλη αδυναμία! Αυτή είναι η ιστορία της:

“Λένε ότι τα σκυλιά επιλέγουν μόνα τους τα αφεντικά τους… Κάπως έτσι νομίζω ότι έγινε και στη δική μου περίπτωση! Ήταν πριν από 8 χρόνια, φοιτήτρια ακόμα στη Καλαμάτα εγώ.

Περνούσα από ένα pet shop και είπα να μπω να ρωτήσω για ινδικό χοιρίδιο! Μπαίνοντας μέσα κοιτάζω αριστερά και βλέπω σε ένα κουτί (από αυτά που έχουν βιτρίνα τα σκυλάκια μέσα), ένα μαύρο πλάσμα που είχε τρελλαθεί βλέποντάς με και γυρνούσε δεξιά αριστερά μέσα στο κουτί, κάνοντας σα το τρελλό! Δεν ήξερα καν τη ράτσα ήτανε. Πλησιάζω και ήταν σαν να ʽμουνα ήδη χρόνια το αφεντικό του και είχε να με δει πολύ καιρό! Αυτό ήτανε... ζήτησα να το πάρω μια αγκαλιά και η επόμενη κουβέντα ήτανε “πώς μπορώ να το αποκτήσω; Το όνομα αυτής Μισελίνα! Γιατί αυτό το όνομα; Γιατί νομιζω ότι δε θα της ταίριαζε κανένα άλλο, ακόμα και μετά από τόσα χρόνια που το σκέφτομαι, δε νομίζω ότι θα μπορούσε να περάσει άλλο όνομα έτσι απλά από το μυαλό μου, ώστε να το χαρίσω σ αυτό το σκυλί! Η Μισελίνα είναι ένα πολύ παιχνιδιάρικο, ενθουσιώδες, κοινωνικό, στοργικό, ήσυχο, υπακουο σκυλί με δικό της χαρακτήρα! Αυτά είναι τα κυριότερα προτερήματα της, αν μιλούσαμε για ελαττώματα, θα λεγα με σιγουριά ότι δεν έχει κανένα! Ίσως να ακούγεται υπερβολικό αλλά νομίζω ότι θα επιμένω πάντα ότι αυτό το σκυλί είναι τέλειο! Δεν θυμάμαι για παράδειγμα ποτέ να μου έχει καταστρέψει κάτι ή να έχει κάνει κάποια ζημιά! Αγαπημένο της παιχνίδι, οι κάλτσες τυλιγμένες σαν κουβάρι, τα μικροσκοπικά μπαλάκια και ένα συγκεκριμένο ροζ αρκουδάκι που το έχει πάντα μαζί της ακόμα και όταν κοιμάται! Όπως ανέφερα, η Μισελίνα είναι πολύ κοινωνικό σκυλί! Όταν συναντήσουμε στη βόλτα μας άλλο σκυλί, κυριολεκτικά τρελαίνεται! Παίζει μαζί του τόσο πολύ που ακόμα και τώρα ξεχνάω την ηλικία της! Συμπεριφέρεται σαν να είναι κουτάβι! Είναι τόσο παιχνιδιάρα που και ακόμα και να συναντήσουμε σκυλί έτοιμο να της επιτεθεί, αυτή είναι έτοιμη για παιχνίδι! Κάποιες φορές βέβαια (ίσως τώρα βρω το ελάττωμά της), γίνεται έξαλλη όταν συναντήσουμε σκυλιά μικρότερης ηλικίας, πιο μεγαλόσωμα που θέλουν να παίξουν μαζί της αλλά δεν έχουν τον τρόπο λόγω του ενθουσιασμού τους και ίσως να τη πονέσουν. Εκεί θέτει τα όριά της με ένα αστείο γρύλισμα! Με κάνει να γελάω με τα περισσότερα που μπορεί να κάνει! Εκεί που τρελαίνομαι όμως είναι όταν προσπαθήσει να μου φέρει κάτι σέρνοντάς το να παίξουμε που είναι ακατόρθωτο γι΄ αυτήν! Μοιάζει με ένα μυρμηγκάκι που προσπαθεί να σύρει ένα καρπούζι!!! Το Μισελινάκι είναι η Αχιλλειος πτέρνα μου! Από τους κυριότερους λόγους που μπορώ να στεναχωρηθώ είναι να πάθει κάτι το μικρό μου. Δεν θα ξεχάσω όταν είχε πάρει φωτιά το προηγούμενο σπίτι μου και ήτανε μέσα…μόνο στη σκέψη ότι θα την έχανα ήταν σαν να χανα τα πάντα... όταν έχεις ένα σκυλί και έχεις δεθεί τόσο είναι από τις πιο μαγικές σχέσεις που υπάρχουνε! Όσοι το ζουν ή το έχουν ζήσει αυτό θα με καταλάβουν απόλυτα! Η σχέση μου με τη Μισελίνα με έκανε πιο υπεύθυνο άνθρωπο, πιο υπομονετικό. Με έκανε να δω πόσο όμορφο είναι να φροντίζεις ένα πλάσμα, γιατί όλοι μας έχουμε την ανάγκη να φροντίζουμε κάτι. Και κλείνοντας με έκανε να δω πόσο ευτυχισμένο άνθρωπο μπορεί να με κάνει ένα πλασματάκι 4 κιλών απλά και μόνο με ένα κούνημα της ουράς του...”.